ლივინიო, იტალია — წარმოიდგინეთ, რომ ეს თხილამურებზე შესრულებული ტანვარჯიშია. ამ თვალსაზრისით, აერეალი შეიძლება იყოს თვალწარმტაცად ლამაზი ოლიმპიური მოვლენა. თუმცა, ის ასევე სასტიკი სპორტია. ოთხი წლის განმავლობაში ინტენსიური ვარჯიშისა და შეჯიბრებების შემდეგ, ფრისტაილის მოთხილამურეები აერეალში სამ ან ოთხ აკრობატულ ნახტომს ასრულებენ, კვალიფიკაციისა და ფინალების გავლით, მხოლოდ იმისთვის, რომ მოიპოვონ უფლება შეასრულონ ის ერთადერთი ნახტომი, რომელსაც ნამდვილად აქვს მნიშვნელობა ოლიმპიური პოდიუმისთვის. როგორც კი კონკურენტები ფინალურ ექვსეულში გადიან, მათი წინა ქულები არაფერს ნიშნავს. მედალს ერთი ნახტომი წყვეტს და 18 თებერვალს ლივინიოს სათხილამურო პარკში გამართულ ქალთა აერეალის ფინალში, უმეტესად, იგივე ნახტომი შესრულდა. ფინალის ექვსი მოთხილამურედან, რომელთაგან ორი ამერიკელი იყო, ხუთმა იგივე სამმაგი ნახტომი – back-full-full-full – სცადა, რომელიც მაქსიმალურ სირთულეს გვთავაზობდა. ან უნდა შეგესრულებინა უნაკლოდ, ან ვერა. ამ შემთხვევაში, აშშ-ის გუნდის წევრებმა, კაილა კუნმა და უინტერ ვინეკიმ, ეს ვერ შეძლეს. სისასტიკე ისაა, რომ კუნმა და ვინეკიმ წინა რაუნდში იგივე ნახტომი უნაკლოდ შეასრულეს. მათი ადრინდელი ქულები მედალს ღირდა, ფინალშიც ასე რომ განმეორებულიყო. ამის ნაცვლად, ვინეკის ფინალურმა ქულამ 90.58 (107.75-ის ნაცვლად) მეექვსე ადგილი მოუტანა, ხოლო კუნის 99.16 (109.90-ის ნაცვლად) მასზე ერთი ადგილით წინ, მეხუთე პოზიციაზე დააყენა. „რა თქმა უნდა, რთული ფორმატია“, – განაცხადა კუნმა. „... ამაზე უკეთესი გამოსვლებიც მქონია და გული მწყდება, რომ მედლისთვის ბრძოლაში უკეთესი ნახტომი ვერ შევასრულე.“ ოქროს მედალი ჩინელ ქსუ მენგტაოს ერგო 112.90 ქულით (წინა 107.75-დან), ავსტრალიელმა დანიელ სკოტმა (102.17) ვერცხლი მოიპოვა, ხოლო ჩინელმა შაო ციმ (101.90) ბრინჯაო. კუნმა, 22 წლის სპორტსმენმა მიჩიგანიდან, გააუმჯობესა 2022 წლის პეკინის ოლიმპიადაზე აერეალში დაკავებული მერვე ადგილი. მას შემდეგ მისი კარიერა საერთაშორისო დონეზე აღმავალი ტრაექტორიით განვითარდა. ის ლივინიოში 2025 წლის მსოფლიო ჩემპიონის ტიტულით ჩავიდა და მედალზე სერიოზული იმედები ამყარებდა. მან თითქმის შეძლო კიდეც, სანამ ბოლო დაშვებისას ძლივს არ მოადუნა ფეხები, რამაც თავის უკან გადაგდება გამოიწვია და სპორტული კომპლექსის დიქტორმა წამოიძახა: „თითქმის შეძლო! რა ახლოს იყო!“ „ეს პრივილეგიაა, რომ ამდენი ვიშრომე ბოლო ოთხი წლის განმავლობაში, ამიტომაც ვარ გაღიზიანებული, რომ მედალი ვერ ავიღე“, – თქვა კუნმა და სიტუაციაში დადებითი მხარე იპოვა. „ეს სრულიად განსხვავებული მენტალიტეტია წინა ოლიმპიადასთან შედარებით.“ ვინეკი ფინალური ექვსეულიდან მეორე იყო, და ისიც მსგავსად დაშვებისას ზურგზე დაეცა. აერეალის მსაჯებისთვის დაშვება არ არის ყველაფერი. მოთხილამურის ტრამპლინიდან აფრენის სიმაღლე და შუა ჰაერში ფორმა ასევე დიდ როლს თამაშობს ნახტომის შეფასებაში. მაგრამ როდესაც მსოფლიოს ექვსი საუკეთესო სპორტსმენი დაახლოებით ერთსა და იმავე მანევრებს ცდილობს, სუფთა დაშვება რეკომენდებულია. „ეს გარკვეულწილად გიჟურია, რადგან წინა ოლიმპიადებზე სამმაგი ნახტომებისთვის სირთულის ერთი და იგივე ხარისხი არ ყოფილა“, – განაცხადა ვინეკიმ, რომელმაც ასევე გააუმჯობესა პეკინში დაკავებული 15-ე ადგილი. „... ვფიქრობ, სულ უფრო ხშირად დავინახავთ, რომ გოგონები full-full-full ნახტომებს შეასრულებენ, შესაძლოა მომავალში უფრო რთულ ილეთებსაც კი.“ ქალთა აერეალის შეჯიბრება ლივინიოში ამ კვირაში ძლიერი თოვლის გამო გადაიდო, კვალიფიკაცია ფინალების იმავე დღეს გაიმართა. ტრადიციულად, შეერთებული შტატები არ ყოფილა ძლიერი ამ დისციპლინაში ოლიმპიადებზე. როდესაც ამერიკელმა მეგან ნიკმა ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა 2022 წლის პეკინის ოლიმპიადაზე, ეს აშშ-ის გუნდის პირველი მედალი იყო ქალთა აერეალში 1998 წლის შემდეგ. თუმცა, ამჯერად სამი ამერიკელი გავიდა 12 ფინალისტს შორის. ტასია ტანერმა მე-11 ადგილი დაიკავა (85.36 ქულა). ტანერმა განაცხადა, რომ სრულ განაკვეთზე მუშაობს IT მენეჯერად Hilton Hotels-ში, Waldorf Astoria-ში, პარკ სიტიში, იუტაში. ეს ნიშნავს, რომ ის კვირაში 40 საათს მუშაობდა და ამდენივე საათს ვარჯიშობდა. მხოლოდ 23 წლის ტანერი აპრილში ქორწინდება და თქვა, რომ ეს შესაძლოა მისი ბოლო ოლიმპიადა იყო. „მარჯვენა მხარეს სამი ოპერაცია გავიკეთე. ერთი ლაბრუმის და ორი ACL-ის“, – თქვა მან. „ჩემი სხეული ამჟამად, სამწუხაროდ, ნამდვილად ვერ ეგუება ამ სპორტს.“ ხედავთ? აერეალი სასტიკია. თუმცა, საყურებლად ძალიან სახალისო.