ყოფილი მცველი ანდრეას ჰინკელი, რომელსაც კარიერის განმავლობაში როგორც „სელტიკში“, ისე „შტუტგარტში“ უთამაშია, აცხადებს, რომ „ორი გული ექნება მკერდში“, როდესაც მისი ყოფილი კლუბები ევროპა ლიგის პლეი-ოფში ერთმანეთს დაუპირისპირდებიან. გუნდები ერთმანეთს გლაზგოში ხუთშაბათს შეხვდებიან პირველ მატჩში, საპასუხო თამაში კი მომავალ კვირას შტუტგარტში გაიმართება. ჰინკელმა „შტუტგარტის“ აკადემია გაიარა და გერმანულ კლუბში გატარებული ექვსი წლის განმავლობაში ძირითად გუნდში 150-ზე მეტი მატჩი ჩაატარა. გერმანიის დატოვების შემდეგ, მარჯვენა მცველი „სევილიაში“ გადავიდა, სანამ შოტლანდიაში გაემგზავრებოდა, სადაც სამი წელი გაატარა „სელტიკში“ და გლაზგოს კლუბში 79 მატჩი ჩაატარა, რა დროსაც მან ლიგის ტიტული და ლიგის თასი მოიგო. „ჩემთვის ეს მართლაც განსაკუთრებული მატჩია“, – განუცხადა ჰინკელმა BBC Scotland-ს. „როდესაც წილისყრა ვნახე, ძალიან ბედნიერი ვიყავი, ორივე გუნდისთვის გამიხარდა. ჩემთვის ეს საკმაოდ რთულია, გერმანიაში გვაქვს გამოთქმა – 'ორი გული მიცემს მკერდში', მიჭირს ერთი გუნდის არჩევა. მაგრამ ეს ჩემთვის განსაკუთრებული მატჩია, 'სელტიკში' შესანიშნავი დრო გავატარე, მიყვარს ეს კლუბი, ისევე როგორც 'შტუტგარტი', რადგან აქ გავიზარდე.“ ეს არ იქნება პირველი შემთხვევა, როდესაც „სელტიკი“ და „შტუტგარტი“ ერთმანეთს დაუპირისპირდებიან. მეტიც, „სელტიკის“ მთავარი მწვრთნელის სკამზე ისევ ის ადამიანი იქნება, ვინც 20 წელზე მეტი ხნის წინანდელ შეხვედრაში იყო. ეს მოხდა 2002-03 წლების უეფას თასის 1/8 ფინალში, როდესაც „სელტიკს“ მარტინ ო’ნილი წვრთნიდა. გლაზგოს კლუბმა 5:4 მოიგო საერთო ანგარიშით, შინ 3:1 გამარჯვებისა და სტუმრად 3:2 დამარცხების შემდეგ. „მოუთმენლად ველოდები ამ მატჩს, რადგან შტუტგარტის გარშემო ბევრ ადამიანს ახსოვს უეფას თასის თამაში“, – დაამატა ჰინკელმა. „მათ ახსოვთ გულშემატკივრები, რომლებიც გერმანიაში ჩამოვიდნენ, მაგრამ მათ ასევე ახსოვთ ატმოსფერო 'სელტიკ პარკზე', ასე რომ ვფიქრობ, შესანიშნავი თამაში იქნება.“ მიუხედავად იმისა, რომ „პარკჰედზე“ ბოლო სეზონი სრულად ტრავმის გამო გაუცდა, 43 წლის ფეხბურთელს მხოლოდ სასიამოვნო მოგონებები დარჩა გლაზგოს აღმოსავლეთ ნაწილში გატარებული დროიდან. „მინდოდა, რომ ბოლო წელს ტრავმა არ მიმეღო, მაგრამ ამაზე გავლენას ვერ მოვახდენდი“, – თქვა მან. „ეს მოხდა საწვრთნელ სესიაზე ჩემი ბოლო სეზონის დასაწყისში და ეს იქნებოდა ერთადერთი რამ, რასაც შევცვლიდი. ყველაფერი მივეცი კლუბს, ის ნამდვილად განსაკუთრებული კლუბი იყო ჩემთვის. ეს არ არის ჩვეულებრივი კლუბი და მე კვლავ მისი ნაწილად ვგრძნობ თავს. ეს ოჯახს ჰგავს – თუ ერთხელ მაინც ხდები ამ კლუბის ნაწილი ან თამაშობ ამ კლუბისთვის, ოჯახის წევრივით ხარ.“