ნორვეგიელმა ატლე ლი მაკგრატმა ორშაბათს მილანის/კორტინას ოლიმპიადაზე სამთო-სათხილამურო სპორტში მედლის მოპოვების შანსის დაკარგვის შემდეგ, კარიერის ყველაზე ცუდ დღეზე ისაუბრა. მაკგრატი პირველი სლალომის გაშვების შემდეგ ლიდერობდა, მაგრამ მეორე გაშვების დასაწყისში კარი გადაკვეთა და შეჯიბრი ვერ დაასრულა. „სპორტული თვალსაზრისით, ეს ყველაზე უარესია. ეს არ არის ჩემი ცხოვრების ყველაზე ცუდი მომენტი, მაგრამ ეს არის ჩემი კარიერის ყველაზე ცუდი მომენტი და ჩემი ცხოვრების ერთ-ერთი ყველაზე რთული მომენტია, იმ ყველაფრის გათვალისწინებით, რაც ხდებოდა,“ – განუცხადა მან ჟურნალისტებს ღონისძიებიდან რამდენიმე საათში. „იმედი მქონდა, რომ ამ რთულ პერიოდს დღეს რაღაც კარგით დავაგვირგვინებდი. იმდენად ბევრ რთულ სიტუაციას უნდა გავმკლავებოდი და ძლიერად ვყოფილიყავი. ეს კი განსაკუთრებულად რთულს ხდის სიტუაციას.“ მაკგრატმა ჯოხები მოისროლა, თხილამურები გაიხადა და ტყიან ზონაში გაემართა, ტრასის პირას, სადაც მიწაზე დაეცა თავისი რბოლით გამოწვეული მწარე იმედგაცრუებითა და ბაბუის გარდაცვალების გამო მიმდინარე მწუხარებით, რომელიც გახსნის ცერემონიის ღამეს დაემართა. „ეს იყო სიურეალისტური განცდა, მსგავსი რამ აქამდე არასოდეს განმიცდია,“ – განაცხადა მან. „ჩვეულებრივ, მე ისეთი ადამიანი ვარ, რომელიც ძალიან კარგად უყურებს ყველაფერს პერსპექტივაში. თუ რბოლაში კარგად არ ვთხილამურობ, შემიძლია თავს მაინც ვუთხრა, რომ ჯანმრთელი ვარ, ჩემი ოჯახი ჯანმრთელია და ადამიანები, რომლებიც მიყვარს, ჩემთან არიან. ეს კარგია, მაგრამ ახლა ასე არ ყოფილა. დავკარგე ის, ვინც ძალიან მიყვარდა და ეს ყველაფერს ძალიან ართულებს,“ – განაცხადა მან. მან განმარტა, რომ ტრასიდან ტყეში გაიქცა, რადგან „ყველაფრისგან თავის დაღწევა სჭირდებოდა“. „ვფიქრობდი, რომ სიმშვიდეს მოვიპოვებდი, რაც არ მოხდა, რადგან ტყეში ფოტოგრაფებმა და პოლიციამ მიპოვნეს. მე უბრალოდ დრო მჭირდებოდა ჩემთვის,“ – თქვა მან. „ძნელია იმის გაფიქრება, რომ შემდეგ ჯერზე, როდესაც ოლიმპიადაზე თხილამურებზე დადგომას შევძლებ, 29 წლის ვიქნები და არა 25 წლის. დღეს საკუთარ თავს საუკეთესო შანსი მივეცი, რაც კი შეიძლებოდა, და ისე შესანიშნავად ვთხილამურობდი, მაგრამ მაინც ვერ შევძელი, ასე რომ, ეს მართლა მტკივნეულია.“ კითხვაზე, მოახდინა თუ არა მისმა ბაბუის სიკვდილმა უარყოფითი გავლენა მის თხილამურებით სრიალზე, მან აღიარა, რომ ეს მასზე „უზარმაზარ გავლენას“ ახდენდა, მაგრამ არა მის კონცენტრაციაზე. „მე მართლა მგონია, რომ ის იყო ერთადერთი მიზეზი, რის გამოც დღეს პირველ გაშვებაზე ლიდერობა შევძელი და თანაც ასეთი დიდი უპირატესობით. ამას დიდი გამბედაობა სჭირდება, და მართლაც რთულია იქ დგომა და მასზე ფიქრი და შესრულების სურვილი, როცა ყველაფერი ასეთი უმნიშვნელო გეჩვენება.“ ოქრო შვეიცარიელმა ლოიკ მეიარდმა მოიპოვა, რომელმაც ავსტრიელ ფაბიო გშტრაინს 0.35 წამით გაუსწრო, ხოლო ნორვეგიელმა ვეტერანმა ჰენრიკ კრისტოფერსენმა ბრინჯაო აიღო, ისევე როგორც 2014 წელს.