მიუნხენის „ბაიერნმა“ ბუნდესლიგის სატურნირო ცხრილში ლიდერობა შეინარჩუნა მას შემდეგ, რაც მე-16 ადგილზე მყოფი „ვერდერ ბრემენი“ 3:0 დაამარცხა. გამარჯვება ჰარი კეინის ადრეული დუბლისა და ლეონ გორეცკას მეორე ტაიმში გატანილი გოლის დამსახურება იყო. წარმოგიდგენთ მატჩის რამდენიმე დაკვირვებას. ანგარიში შესაძლოა შეცდომაში შემყვანი იყოს, მაგრამ ეს არ ყოფილა რეკორდმაისტერის განსაკუთრებით შთამბეჭდავი თამაში. „ბაიერნს“ ბურთის ფლობასა და ნახევარდაცვის გაკონტროლებაში პრობლემები ჰქონდა — დიდწილად ჯოშუა კიმიხის საკმაოდ ცუდი თამაშის გამო, რაც გერმანელისთვის გასული წლის ნოემბერში მიღებული ტერფის ტრავმის შემდეგ გარკვეულწილად დამახასიათებელი გახდა. „ბაიერნმა“ „ბრემენს“ კონტრშეტევებზე ზედმეტად ბევრი სივრცე მისცა და ბურთის დაბრუნებასა და პრესინგში ნაკლებად აქტიურობდა. თამაშის სტილი შთაგონების გარეშე და დაუდევარი ჩანდა, ზედმეტად ბევრი შეცდომით, რაც „ბაიერნს“ უკეთეს მეტოქესთან ძვირად დაუჯდებოდა. კიმიხი თითქმის ყველა დუელს აგებდა, ნახევარდაცვამ კი სრულად ვერ შეძლო მეტოქის შევიწროება, რამაც „ბრემენს“ „ბაიერნის“ საჯარიმოში ხშირად და საკმაოდ იოლად შესვლის საშუალება მისცა. მიუხედავად იმისა, რომ გუნდი შეტევაში კარგად გამოიყურებოდა, მუდმივი ბურთის დაკარგვა თამაშს შედარებით უსიამოვნო სანახავს ხდიდა, იმ მოლოდინების გათვალისწინებით, რაც გულშემატკივრებს ვინსენტ კომპანის ხელმძღვანელობით „ბაიერნისგან“ აქვთ. მიუხედავად „ბაიერნის“ განმეორებითი მცდელობებისა, „ბრემენს“ საგოლე მომენტების შექმნაში „დახმარებოდა“, ისინიც სრულიად არაეფექტურები იყვნენ. „ბრემენმა“ პირველ ტაიმში (პირველი რამდენიმე წუთის შემდეგ) ძალიან ცუდად ითამაშა, ვერ გამოიყენა „ბაიერნის“ ნახევარდაცვის წინააღმდეგობის ნაკლებობა. გასაკვირი არ არის, რომ ისინი ამჟამად დაქვეითებისთვის იბრძვიან. შესვენების შემდეგ ისინი ბევრად უფრო მოტივირებულები ჩანდნენ, დამატებითი თავდამსხმელიც კი დაამატეს, მიუხედავად 2:0 ჩამორჩენისა, რათა „ბაიერნის“ გაჩაღებული შეტევებისას წარმოქმნილი სივრცეები გამოეყენებინათ. „ბრემენი“ მეორე ტაიმში უფრო მოწესრიგებული ჩანდა, მაგრამ მაინც საკმაოდ მოწყვლადი იყო „ბაიერნის“ უმნიშვნელო პრესინგის მიმართ და კართან წარმატებული კომბინაციების განხორციელება ვერ შეძლო. „ბაიერნის“ დუნე თამაშის დიდი ნაწილი სასტარტო შემადგენლობას მიეწერება. გუნდი, რომელსაც ძირითადი ფეხბურთელები აკლდა, ბურთთან მუშაობის სითხესა და მოწესრიგებულ თამაშს მოკლებული იყო. კომპანის გვიანდელმა შეცვლებმა ნამდვილად შეუწყო ხელი ამ პრობლემის გამოსწორებას, რაც იმაზე მიუთითებს, რომ სარეზერვო ფეხბურთელებთან შეთამაშებაზე მეტი მუშაობაა საჭირო. საერთო ჯამში, კომპანიმ თავისი საუკეთესო ვარიანტი არ გამოიყენა (და სამართლიანადაც, იმ თამაშში, რომლის მოგებაც „ბაიერნს“ თავიდანვე გარანტირებული ჰქონდა) — რაც იმას ნიშნავდა, რომ გულშემატკივრები თამაშის უმეტესი ნაწილის განმავლობაში ნელ და უღიმღამო „ბაიერნის“ თამაშს უყურებდნენ. მიუხედავად ამისა, გუნდმა საქმე გააკეთა. „ბაიერნის“ თამაშში არსებული ხარვეზების დადგენის შემდეგ, რამდენიმე დადებითი ასპექტიც იყო. ლენარტ კარლმა ფანტასტიურად ითამაშა პირველ ტაიმში, პენალტი მოიპოვა და მაიკლ ოლისეს არყოფნა შეავსო. კარლის თამაში სასიამოვნო და დროული სიურპრიზი იყო მისი ბოლო უღიმღამო გამოსვლების შემდეგ. ნახევარდაცვის განმეორებითი წარუმატებლობების გათვალისწინებით, დაცვას ზედმეტად ხშირად მოუწია „ბაიერნის“ გადარჩენა, თუმცა მათ ეს და მეტიც შეძლეს. კიმ მინ-ჯე შეუღწეველ კედელს ჰგავდა. ეს იყო კიმის ერთ-ერთი საუკეთესო თამაში „ბაიერნში“, ის მუდმივად იბრუნებდა ან ბურთს ბოლო მომენტში იგერიებდა. ჯონათან ტაჰი, რომელმაც თამაშის ბოლოს კაპიტნის სამკლავური მიიღო, ასევე იმსახურებს ქებას თავისი თამაშისთვის. იოსიპ სტანიშიჩმა ძლიერად დაიწყო, მაგრამ სწრაფად დაუბრუნდა თავის ჩვეულ სტილს და დაიწყო არაზუსტი პასების გაკეთება და ბურთის დაკარგვა. კონრად ლაიმერის დაუსრულებელი პრესინგი სუფთა ჰაერი იყო გუნდში, რომელიც იშვიათად ახდენდა ზეწოლას „ბრემენზე“. იონას ურბიგმა, რომელიც ნოიერის ნაცვლად შემოვიდა (კუნთის სავარაუდო ტრავმის გამო), ასევე ღირსეული თამაში აჩვენა კარგი სეივით. ალფონსო დევისმა და ჯამალ მუსიალამ ორივემ აჩვენეს თავიანთი კლასი, დაუყოვნებლივი გავლენა მოახდინეს მოედანზე მეორე ტაიმის შუა პერიოდში შემოსვლისთანავე. მათი მონაწილეობა გორეცკას გოლში ზუსტად აჩვენებს, თუ რატომ არიან ისინი საუკეთესოები თავიანთ საქმეში, სწრაფად და ეფექტურად აკომბინირებენ ბურთის სახიფათო პოზიციებზე გადასატანად. მათ გააახლეს გუნდი და შემოიტანეს სისასტიკე, რომელიც თამაშის დიდ ნაწილში დაკარგული ჩანდა. ოჰ, და სასიამოვნო იყო ტომ ბიშოფის ნახვა ნახევარდაცვაში. მიხარია, რომ კომპანი მასში მომავალს მაინც ხედავს. კეინი მყარად მიიწევს რობერტ ლევანდოვსკის, ერთი შეხედვით, ხელშეუხებელ 41 გოლიან რეკორდთან ძალიან ახლოს. თავდამსხმელის კიდევ ერთმა ფანტასტიკურმა პენალტმა „ბაიერნს“ ლიდერობა მოუტანა, რომელიც მან საჯარიმოს გარედან გატანილი შესანიშნავი დარტყმით გააორმაგა. კეინი მუდმივად აოცებს გულშემატკივრებს და მისი პირველი ტაიმის თამაშიც არაფრით განსხვავდებოდა. საგოლე მიღწევების გარდა, მან შესანიშნავი გრძელი პასი გაუკეთა ლუის დიასს, რომელიც გოლით უნდა დასრულებულიყო, რაც მის საგოლე პასების კატალოგს კიდევ უფრო გაამდიდრებდა. მან იგივე გააკეთა მეორე ტაიმში, სერჟ გნაბრის კართან პირისპირ დატოვა, და სამწუხაროდ, ესეც ბადეში არ მოხვდა. მაპატიეთ, თუ გატეხილ ფირფიტას ვგავდი. მაგრამ კეინი საკმაოდ მარტივად არის მსოფლიოს საუკეთესო თავდამსხმელი. სერჟ გნაბრიმ დღეს საშინლად ითამაშა. მას არაფერი გამოსდიოდა, ზედმეტად ხშირად ყოყმანობდა დარტყმისას და „ბაიერნის“ მრავალი უძლიერესი შანსი გაანიავა. ეს არც ისე გასაკვირია მათთვის...