ბარსელონას სეზონმა კრიტიკულ ფაზას მიაღწია სულ რაღაც ხუთ დღეში განცდილი ორი გამანადგურებელი მარცხის შემდეგ. ჰანსი ფლიკის გუნდმა ესპანეთის თასის ნახევარფინალში მძიმე 4:0 წააგო მადრიდის „ატლეტიკოსთან“, რასაც ლა ლიგაში მიჩელის „ჟირონასთან“ მტკივნეული 2:1 დამარცხება მოჰყვა. „ჟირონასთან“ მატჩში სერიოზული მსაჯთა შეცდომების მიღმა, ამ წარუმატებლობებმა აშკარად გამოავლინა გუნდის დაცვის სისტემის არასანდოობა, განსაკუთრებით კი მათი მოწყვლადი მაღალი ხაზი. როგორც Mundo Deportivo იტყობინება, მწვრთნელმა ჰანსი ფლიკმა სასოწარკვეთილად სცადა ყველა შესაძლო მიდგომა დაცვის ხაზის სტაბილიზაციისთვის, ხშირად აკეთებდა ტაქტიკურ და ტექნიკურ ცვლილებებს, მაგრამ საბოლოო გადაწყვეტა ვერ იპოვა. ამ სეზონში 38 ოფიციალურ მატჩში ფლიკმა გამოიყენა გასაოცარი 16 სხვადასხვა დაცვითი ფორმაცია. საინტერესოა, რომ მან ზუსტად იგივე ფორმაცია 11-ჯერ გამოიყენა, თუმცა არასოდეს ზედიზედ. ამ მასიური როტაციის ფონზე, ყველაზე ხშირად გამოყენებულ დაცვის ხაზად ჟიულ კუნდეს, პაუ კუბარსის, ერიკ გარსიას და ალეხანდრო ბალდეს კომბინაცია გამოვლინდა. ფლიკს ამ სეზონში სწორი კომბინაციის პოვნა უჭირს. ეს კონკრეტული ოთხეული ერთად 12-ჯერ გამოვიდა სასტარტო შემადგენლობაში ყველა ტურნირზე, მათ შორის რვაჯერ ლიგაში. თუმცა, გამოყენების ასეთი მაღალი მაჩვენებლის მიუხედავად, გუნდში სასურველი ცენტრალური მცველების წყვილად ამჟამად კუბარსი ჯერარდ მარტინთან ერთად რჩება. ეს უზარმაზარი თავდაცვითი არასტაბილურობა ფლიკს აიძულებს რამდენიმე პოზიციური მსხვერპლი გაიღოს, კამპანიის განმავლობაში ოთხი სხვადასხვა მარჯვენა მცველის გამოყენებით. კუნდე და გარსია ყველაზე ხშირი ვარიანტები იყვნენ მარჯვენა ფლანგზე, ხოლო მარკ კასადო და ჟოაო კანსელო ასევე დროდადრო იყვნენ გამოძახებულნი. შესაბამისად, ბუნებრივი ცენტრალური მცველები, როგორიცაა გარსია, მთლიანად გადაკვალიფიცირდნენ ნახევარმცველებად და ფლანგის მცველებად, ხოლო კანსელო კი იძულებული გახდა მარცხენა მცველის პოზიციაზე ეთამაშა სტრუქტურული ხარვეზების დასაფარად.