გაგიკვირდებათ, თუ გეტყვით, რომ დიდი ბრიტანეთის ქერლინგის ნაკრების წევრები სრულ განაკვეთზე არიან დასაქმებულები? რომ ისინი წელიწადში 12 თვეს ვარჯიშობენ, ზაფხულში მხოლოდ რამდენიმე კვირიანი შვებულებით? რომ ისინი რეალურად ყინულზე წელიწადში 44 კვირას ატარებენ? რომ ისინი ძალისმიერ ვარჯიშებს აკეთებენ, როგორც სპრინტერები, სტრატეგიას გეგმავენ, როგორც მოჭადრაკეები, და კვებით უზრუნველყოფენ თავს, როგორც „ტურ დე ფრანსის“ ველოსიპედისტები? უკვე 24 წელი გავიდა მას შემდეგ, რაც რონა მარტინმა სოლტ ლეიკ სიტიში „ბედის ქვა“ (Stone of Destiny) გადასცა – მილიონობით გაოცებული მაყურებლის თვალწინ, გაერთიანებულ სამეფოში დილის საათებში – რითაც დიდ ბრიტანეთს ზამთრის ოლიმპიური ოქრო მოუტანა. ქვეყნისთვის 18 წლის განმავლობაში ეს იყო პირველი ოლიმპიური ოქრო, რომელიც მოიპოვა იმ გუნდმა, რომელსაც მაშინ დამამცირებლად – და მცდარად – აღწერდნენ, როგორც შოტლანდიელი დიასახლისების ჯგუფს უცნაურ პატარა სპორტში. ამან ქერლინგის მიმართ ინტერესი გააღვივა, რომელიც ყოველ ოთხ წელიწადში ერთხელ რამდენიმე კვირით მატულობდა. მაგრამ ამ პატარა ფანჯრის მიღმა, ნაკლებად არის ცნობილი, თუ რას აკეთებენ ისინი ოლიმპიური ციკლის დარჩენილი სამი წლისა და 11 თვის განმავლობაში. ათი შოტლანდიელი ქერლინგისტი, რომლებიც ამჟამად კორტინაში წარმოადგენენ დიდი ბრიტანეთის ნაკრებს, პროფესიონალი სპორტსმენები არიან. ივლისის დასაწყისიდან აპრილის ბოლომდე – როდესაც ისინი მსოფლიოს რომელიმე შეჯიბრზე არ იმყოფებიან – ისინი ყოველ სამუშაო დღეს დილით 08:00 საათზე სტერლინგში მდებარე ქერლინგის ეროვნულ აკადემიაში გამოცხადდებიან ვარჯიშის დასაწყებად. ყოველი დღე მოიცავს ორ ორსაათიან ყინულის სესიას და ერთ დარბაზში ვარჯიშს. კვირის განმავლობაში, ამ დარბაზის ვარჯიშებიდან სამი ძალისმიერია, ხოლო ორი – კონდიცირებისთვის. სპორტსმენების უმეტესობა შაბათ-კვირას კიდევ ერთ ვარჯიშს ამატებს, რათა ფორმაში იყვნენ. მათ მეთვალყურეობენ – ეს არ არის ისეთი ჯგუფი, რომელიც სიმძიმეების გვერდით სკამზე იჯდება და „დუმსქროლინგით“ იქნება დაკავებული – და ვარჯიშები სპეციალურად ქერლინგის გათვალისწინებით არის შემუშავებული. „ჩვენ ოლიმპიურ ვარჯიშებს ვაკეთებთ – აწევა და ჟერკი, ატაცები, ჩაჯდომები, ყველაფერს,“ – ამბობს მამაკაცთა გუნდის ლიდერი ჰემი მაკმილანი. „ჩვენ ასევე ვიყენებთ სათხილამურო ტრენაჟორებს, ნიჩბოსნებს და სავარჯიშო ველოსიპედებს, რათა ჩვენი სხეულები ნამდვილად ფორმაში მოვიყვანოთ.“ „იმ ციფრებს, რასაც ვაჩვენებთ, ხალხი არ ელოდება, მგონი,“ – ამატებს ბობი ლამი, რომელსაც მაკმილანთან ერთად მიაწერენ „სვიპერებისგან“ მოსალოდნელი ფიზიკური მდგომარეობის შეცვლას. „ამან საშუალება მოგვცა, ოდნავ გამოვარჩიოთ თავი დანარჩენი მსოფლიოსგან.“ მსგავსი რამ შეიძლება ითქვას ქალთა თამაშზეც, სადაც 2022 წლის ოქროს მედალოსანი ჯენ დოდსი – მსოფლიოში ერთ-ერთი საუკეთესო ჯაგრისით – ზუსტად იმდენსვე აწევს, რამდენსაც ზოგიერთი მამაკაცი. „ჩემზე მეტს, სამართლიანობისთვის,“ – აღიარებს მამაკაცთა გუნდის ვიცე-სკიპი გრანტ ჰარდი. „ჯენი წარმოუდგენელია დარბაზში,“ – ამატებს დიდი ბრიტანეთის ქალთა გუნდის სკიპი რებეკა მორისონი, რომელსაც ოდნავ განსხვავებული შეხედულება აქვს ფიზიკურ შრომაზე. „ყინულზე თავდაყირა დგომისთვისაც კი დიდი კორსიმტკიცე გჭირდებათ,“ – ამბობს ის. „შესაძლოა, ჩვენ არ ვეშვებით უზარმაზარი ნახტომებიდან ან არ ვსრიალებთ ტრასაზე 80 მილის სიჩქარით, მაგრამ წონასწორობის შენარჩუნებაც კი ბევრად უფრო რთულია, ვიდრე ხალხს ჰგონია.“ დაამატეთ ტაქტიკური და ანალიტიკური სესიები, შეხვედრები სპორტულ ფსიქოლოგებთან და ნუტრიციოლოგებთან, ასევე ფიზიოთერაპია, და დღეები სწრაფად ივსება. მაისსა და ივნისში ამ მოთხოვნების უმეტესობა ქრება, მაგრამ ძალისა და კონდიცირების ვარჯიშები გრძელდება ყოველ სამუშაო დღეს დილით. ამ პერიოდის განმავლობაში, რამდენიმე კვირა ნებადართულია დასასვენებლად, მაგრამ შემდეგ ქერლინგისტები ისევ საქმეს უბრუნდებიან. „ეს სრულ განაკვეთზე, მთელი წლის განმავლობაში არსებული სამუშაოა,“ – ამბობს BBC Sport-ის კომენტატორი ვიკი რაიტი, რომელმაც ოთხი წლის წინ პეკინში ოლიმპიური ოქრო მოიპოვა და დაქორწინებულია მთავარ მწვრთნელ გრეგ დრამონდზე. „მაისი და ივნისი სავარაუდოდ აღდგენის დროა – და ამ თვეების განმავლობაში შესვენება გექნებათ – მაგრამ არასოდეს გაქვთ ნამდვილი შვებულება ამისგან. წელიწადში 44 კვირა თამაშობთ ქერლინგს, მარტივად.“ ქერლინგისტები მიიღებენ ყოველწლიურ სპორტსმენის შესრულების ჯილდოს (APA) UK Sport-ისგან. ეს იქნება ხუთი დონის ერთ-ერთში, ასე რომ, რაც უფრო მეტი გამოცდილება გაქვთ, მით მეტ ფულს მიიღებთ. რაიტი იხსენებს, რომ როდესაც ის პეკინის თამაშებისთვის ოლიმპიურ ციკლში იყო, კვირაში ერთ დღეს მაინც უწევდა ექთნად მუშაობა, რათა თავისი APA-სთვის საკმარისი დანამატი მიეღო იპოთეკის ასაღებად. ამ თვეში იტალიაში არცერთი მათგანი ასეთ მდგომარეობაში არ არის, მაგრამ ზოგიერთი გვერდით ვარჯიშებს ატარებს, ზოგი კი, როგორიცაა გრანტ ჰარდი და სოფი სინკლერი, ჩართულია თავისი ოჯახის საინჟინრო და ფერმერულ ბიზნესებში. დაამატეთ საპრიზო თანხა Grand Slam Tour-დან, World Tour-დან და სხვადასხვა ევროპული ღონისძიებებიდან – რაც, როგორც წესი, დაახლოებით 40,000 ფუნტი სტერლინგით არის შეზღუდული – პლუს სპონსორობის მცირე წილი, და შემოსავალი იწყებს ზრდას. მაგრამ მოდით, ნათელი გავხადოთ – ამ ქერლინგისტებიდან არცერთი არ ცხოვრობს ფუფუნებაში, მითუმეტეს არ აკეთებს ცხოვრების შემცვლელ ფულს. „კარგია, თუ ზევით ხარ და ყოველკვირეულად იმარჯვებ,“ – ამატებს რაიტი. „მაგრამ თუ არ ხარ... არ ვამბობ, რომ არ ღირს. ღირს, მაგრამ რთულია.“ ბრიუს მუატის ბრიტანელი მამაკაცთა გუნდი – რომელმაც ოთხი წლის წინ ოლიმპიადაზე ვერცხლი მოიგო და ამ თამაშებზე მსოფლიო ჩემპიონებად და ოქროს მედლის ფავორიტებად ჩავიდა – უმეტესობაზე უკეთეს მდგომარეობაშია. მათმა ყინულზე წარმატებამ გააძლიერა მათი APA-ები, და მათ გასულ წელს მართვის კომპანიის დაქირავება გადაწყვიტეს, რათა გაეუმჯობესებინათ...