ლივინიო, იტალია — ეილინ გუ, ალბათ, კიდევ ერთ მედალს მოიპოვებს ორშაბათს, ქალთა ფრისტაილის დიდ ჰაერში. და ის, ალბათ, როგორც ყოველთვის, მოვა პრესკონფერენციაზე და თავს აარიდებს ნებისმიერ კითხვას მისი მოქალაქეობის ნამდვილ ბუნებაზე, მისი 15 წლის ასაკში ჩინეთის – და არა მშობლიური შეერთებული შტატების – ოლიმპიადაზე წარმოდგენის პოლიტიკურ შედეგებზე, და ჩინეთის კომუნისტური პარტიის მიერ ჩადენილ ადამიანის უფლებების მრავალრიცხოვან სისასტიკეებზე. და შემდეგ, 5000 მილის დაშორებით, აშშ-ში, რისხვა დაიწყება — მიმართული როგორც გუს მიმართ სამშობლოს ღალატისთვის, ისე მათ მიმართ, ვინც აქ ვართ მის მიღწევებზე დასაწერად, რადგან ჩვენ არ ვხარჯავთ დროს უიღურებზე, ტაივანზე და ჯიმი ლაის დაპატიმრებაზე უშედეგო ძიებაზე, სოციალური მედიის დაუოკებელი სურვილით შევქმნათ ვირუსული „დაჭერის“ მომენტი, რომელიც გუს მძიმე მდგომარეობაში ჩააგდებს და გამოაშკარავებს, როგორც ზოგიერთი ფიქრობს, რომ ის თაღლითია. ეილინ გუ, ამჟამად 22 წლის და სტენფორდის უნივერსიტეტის საერთაშორისო ურთიერთობების სტუდენტი, ბევრი რამ არის. ის ოპორტუნისტია. ის გარედან ამბიციურია ისე, რომ გაფიქრებინებს, რამდენად ღრმაა მისი შინაგანი ცინიზმი. ის თავის რთულ ცხოვრებას წარმოაჩენს ზედმეტად ტკბილი, არარსებული სამყაროს პრიზმაში და თავს არიდებს კითხვებს იმ მომენტში, როგორც კი მის ორბიტაზე რაიმე სადავო საკითხი შემოდის. მას შეუძლია ბევრი ილაპარაკოს ისე, რომ არაფერი თქვას. ის ეს ყველაფერია და, ალბათ, ბევრად მეტიც. მაგრამ ის არ არის სულელი და არასდროს არის იმდენად უდისციპლინო, რომ გააღიზიანოს ხელისუფლება, რომელმაც ის ძალიან, ძალიან მდიდარი გახადა. ასე რომ, თუკი მან თავისი ცხოვრება სრულ ოპორტუნიზმს მიუძღვნა, შესაძლოა, სულაც არ აქვს მნიშვნელობა, რომელ ქვეყანას წარმოადგენს ის თხილამურებზე დგომისას, რადგან სისტემის სრულად გამოყენების უნარი ისეთივე ამერიკულია, როგორც ამერიკული ვაშლის ღვეზელი. პასუხები, რომლებიც ბევრ თქვენგანს სურს? ბოდიში, მაგრამ ისინი არ მოვა – ნამდვილად არა იტალიის ალპებში გამართულ პრესკონფერენციის დარბაზში 15-სართულიანი პანდუსიდან გადმოხტომის შემდეგ. ისინი, ალბათ, არასდროს მოვა. დადო თუ არა მან გარიგება ჩინეთის კომუნისტურ პარტიასთან, რათა შეენარჩუნებინა ამერიკული პასპორტი, ჩინეთის კანონმდებლობის მიუხედავად, რომელიც ორმაგ მოქალაქეობას არ უშვებს? $6.6 მილიონი, რომელიც მან და კიდევ ერთმა ამერიკელმა სპორტსმენმა შარშან პეკინის მუნიციპალური სპორტის ბიუროსგან გამოიმუშავეს – თანხა, რომელიც შემთხვევით გამჟღავნდა ფისკალურ ანგარიშში, სანამ ის ინტერნეტიდან წაიშლებოდა, The Wall Street Journal-ის ცნობით – ხომ არ მოჰყვა არასასიამოვნო პირობები? ნამდვილად სჯერა თუ არა მას, რომ ჩინელი ქალების ზამთრის სპორტში ჩართვის შთაგონება გააუმჯობესებს ქალების ცხოვრებას რეჟიმის პირობებში, რომელიც სამარცხვინოდ ჩამორჩება თანამედროვე სამყაროს უმეტეს ნაწილს პოლიტიკური წარმომადგენლობის, ეკონომიკური შესაძლებლობებისა და ოჯახში ძალადობის მსხვერპლთა უფლებების კუთხით? მას ამ ყველაფერზე კითხვები ბევრჯერ დაუსვეს, მრავალი წლის განმავლობაში და მრავალ სხვადასხვა ადგილას. და რამდენადაც კარგია ის ტრასაზე, იმდენად უკეთესია იმაში, რომ არასდროს შეეხოს ასეთ თემებს. როგორც მან Time Magazine-ის ჟურნალისტ შონ გრეგორის განუცხადა მილან-კორტინას თამაშებამდე გამოქვეყნებულ ვრცელ სტატიაში, კითხვაზე, თუ როგორ უპასუხებდა ის დონალდ ტრამპის მიერ ჩინეთზე ტარიფების დაწესების შესახებ შეკითხვას: „უბრალოდ ვიტყოდი, ‘არ ვიცოდი, რომ სავაჭრო მინისტრად დამაწინაურეს’. არაპროფესიონალურია მთხოვოთ, რომ ვიყო რომელიმე დღის წესრიგის გამხმოვანებელი.“ ასე რომ, ჩვენ ყველამ უნდა გავაკეთოთ არჩევანი ეილინ გუსთან დაკავშირებით. გვინდა თუ არა საკუთარი თავი სიგიჟემდე მივიყვანოთ რეპრესიული რეჟიმის დროშის ტარების შესახებ აღშფოთებული და გააფთრებული ტირადაზე, თუ მივიღებთ მას ისეთად, როგორიც არის: ნამდვილად კარგი მოთხილამურე, რომელსაც არ აქვს რეალური გავლენა არაფერზე, რაც მართლაც მნიშვნელოვანია ჩინეთში ან შეერთებულ შტატებში, და რომელმაც იპოვა გზა გამოიყენოს თავისი ნიჭი, გარეგნობა და სრულყოფილი მანდარინი, რათა გახდეს ბევრად უფრო მნიშვნელოვანი ფიგურა, ვიდრე ნებისმიერი სხვა სპორტსმენი ზამთრის ოლიმპიადაზე. გუს მცირეოდენი დაცვისას, გასათვალისწინებელია, რომ მან ჩინეთისთვის ასპარეზობის არჩევანი 15 წლის ასაკში გააკეთა. რას ფიქრობთ, რა იცოდა მან 15 წლისამ, ჩინელი დედისგან დაბადებულმა, რომელიც მას მარტო ზრდიდა? ამ ასაკში, ეჭვი მაქვს, ის არ ელოდა, რომ ეს იქნებოდა რაღაც მეტი, ვიდრე საქმიანი გადაწყვეტილება – გადაწყვეტილება, რომელიც, მიუხედავად იმისა, რომ უდავოდ რთული და შესაძლოა მორალურად პრობლემურია, სწორი აღმოჩნდა მისი საბანკო ანგარიშისთვის და სპონსორების სიისთვის, რომლებსაც ეილინ გუს ბიზნესში სურთ ყოფნა. ჰქონდა თუ არა მას მიზეზი ეფიქრა, რომ ეს ასე განვითარდებოდა? ჩვენ გვქონდა? ადამიანები სპორტში მუდმივად იცვლიან ეროვნებას – ორივე მიმართულებით. მან ეს გააკეთა ჰონგ კონგში სასტიკ დარბევებამდე, სანამ ადამიანების უმეტესობა გაიგებდა სინძიანში ეთნიკური უმცირესობების წინააღმდეგ ჩადენილი სისასტიკის მასშტაბებს, კოვიდამდე. შესაძლოა, ეს თქვენთვის არ აქვს მნიშვნელობა, მაგრამ იმ დროინდელი არჩევანის კონტექსტი არ არის ახლანდელი არჩევანის კონტექსტი. და საერთაშორისო სუპერვარსკვლავისა და ოთხგზის ოლიმპიური მედალოსნის სტატუსის მოპოვების შემდეგ – სავარაუდოდ, კიდევ ორი მედლით ლივინიოში – არ შეიძლება ითქვას, რომ გუ თავის სოციალურ კაპიტალს ჩინეთის კომუნისტური პარტიის ცენზურის რეჟიმისა და ეკონომიკური სისტემის ღირსებების ქება-დიდებით ხარჯავს. ის ლაპარაკობს განხეთქილებების გადალახვაზე და ახალგაზრდების შთაგონებაზე თავისი სპორტული მიღწევებით. მას ძალიან ნათლად არ სურს კულტურის ნაწილი იყოს