დენ ტრეისი: ამერიკელი მოციგურავე ემბერ გლენი 2026 წლის ზამთრის ოლიმპიადამდე დიდი ხნით ადრე გახდა ვარსკვლავი, მოიგო სამი ზედიზედ ეროვნული ჩემპიონატი და თავი მილანის მედლის პრეტენდენტად დაიმკვიდრა. როგორც მსოფლიოს საუკეთესო სპორტსმენების შემთხვევაში ხდება ხოლმე, გლენის ფსიქიკური მდგომარეობა ყოველთვის სტაბილური არ იყო, თუნდაც მაშინ, როდესაც ის პოპულარობას იძენდა. გლენი ღიად საუბრობდა ფსიქიკურ ჯანმრთელობასთან დაკავშირებულ პრობლემებზე, რამაც აიძულა იგი პროფესიონალური მკურნალობა დაეწყო. აქ არის ის, რაც უნდა იცოდეთ გლენის ბრძოლის შესახებ დეპრესიასთან და როგორ დაძლია მან სირთულეები. გლენი მძიმე დეპრესიას 2010-იანი წლების დასაწყისიდან შუა პერიოდამდე ებრძოდა, სწორედ მაშინ, როდესაც ის ამერიკის ერთ-ერთი საუკეთესო ახალგაზრდა მოციგურავე გახდა. გლენმა თავის პრობლემებზე ჟურნალ „თაიმთან“ ინტერვიუში ისაუბრა და განმარტა, რომ მისთვის ადგილობრივი შეჯიბრებებიც კი „სიცოცხლისა და სიკვდილის“ ტოლფასი ხდებოდა. „ჩვენი მწვრთნელები ერთმანეთის წინააღმდეგ გვახვევდნენ თავს კონკურენციას, და 10 წლის ასაკში, ჩვენ იძულებულნი ვიყავით ამგვარ კონკურენტუნარიანობასა და შედარებას შევგუებოდით — ეს იმდენად ტოქსიკურია,“ – განაცხადა მან. გლენმა ასევე განმარტა, რომ მას სხეულის მიმართ გაუცხოების გრძნობა ჰქონდა, რადგან ის უფრო დიდი და კუნთოვანი იყო, ვიდრე მის გარშემო მყოფი მრავალი მოციგურავე. მისი პრობლემები ერთმანეთს მიყოლებით ემატებოდა. გლენის შფოთვამ კვების დარღვევა გამოიწვია, ამ პრობლემებმა კი ძილის დარღვევამდე მიიყვანა. მას ასევე დაუდგინდა ADHD (ყურადღების დეფიციტისა და ჰიპერაქტიურობის სინდრომი). როდესაც გლენმა პირველად დაიწყო მედიკამენტების მიღება, მას უარყოფითი რეაქცია ჰქონდა. „აღარ მინდოდა ამ დედამიწაზე ყოფნა,“ – უთხრა მან The Athletic-ს. 2015 წლისთვის გლენმა ერთი კვირა ფსიქიატრიულ სამკურნალო დაწესებულებაში გაატარა, რათა ახალ მედიკამენტზე მისი რეაქცია დაკვირვების ქვეშ ყოფილიყო. „ეს რთული იყო, რადგან ეს ნიშნავდა, რომ ყინულზე სრიალისგან თავი უნდა დამენებებინა და ყველაფერი შემეწყვიტა, რასაც ვაკეთებდი, და ეს იყო ყველაფერი, რაც ვიცოდი,“ – უთხრა მან ჟურნალ „თაიმს“. „არ ვიცოდი, ოდესმე თუ დავუბრუნდებოდი ყინულზე სრიალს — ეს იმდენად საშიში ნაბიჯი იყო.“ დაწესებულებაში ყოფნის შემდეგ, გლენმა დაიწყო დიდი ნაბიჯების გადადგმა იმ მდგომარეობიდან, რომელსაც ის თავის ყველაზე დაბალ წერტილს უწოდებდა. „საჭირო იყო სრულად განადგურება, რათა უბრალოდ გადამერჩინა ყოველდღიური ცხოვრება, უბრალოდ გამეღვიძა და მომდევნო დღემდე მიმეღწია,“ – განაცხადა გლენმა 2026 წლის იანვარში. „ათი წელი დამჭირდა, რომ იქ მივსულიყავი, სადაც ახლა ვარ.“ გლენი ყინულზე 2016 წელს დაბრუნდა და განაგრძობდა წინსვლას, სანამ ოლიმპიური პრეტენდენტი არ გახდა, თუმცა 2022 წლის პეკინის ამერიკის მოციგურავეთა ნაკრებისთვის კვალიფიკაციის მიღებამდე ცოტა დააკლდა. მიუხედავად იმისა, რომ იმ დროისთვის დეპრესია უკან ჰქონდა მოტოვებული, გლენი მაინც ზედმეტად მომთხოვნი იყო საკუთარი თავის მიმართ ყინულზე წარმატებასთან და წარუმატებლობასთან დაკავშირებით. ამან აიძულა იგი მიემართა „ნეიროკავშირის“ (neurofeedback) ტრენინგისთვის, რომელიც, მისი თქმით, ეფექტურად ასწავლის ადამიანს თავის ტვინზე უკეთეს კონტროლს და ემოციების რეგულირებას. როგორც კი გლენმა ეს პროგრამა დაიწყო, მან გააუმჯობესა თავისი გამოსვლები, მოიგო ეროვნული ჩემპიონატები და ოლიმპიადის ლიცენზია მოიპოვა. აი, გლენის მედლების ისტორია როგორც ოლიმპიურ, ისე არაოლიმპიურ ღონისძიებებზე: მილანში ერთეულთა მოკლე პროგრამაში დაშვებული შეცდომის მიუხედავად, გლენმა უკვე მოიპოვა თავისი პირველი ოლიმპიური ოქროს მედალი ამერიკული ნაკრების შემადგენლობაში. გლენი 26 წლისაა. მიუხედავად იმისა, რომ ცხოვრების დიდ სქემაში ეს ნამდვილად ახალგაზრდული ასაკია, ის მას ყველაზე ასაკოვან ამერიკელ ქალ მოციგურავედ აქცევს, რომელიც ოლიმპიადაზე 1928 წლის შემდეგ იასპარეზებს ერთეულთა თანრიგში. გლენის გზა მრავალი მისი ამერიკელი თანაგუნდელისგან განსხვავებული იყო, მაგრამ მან თავისი გზა ზევით თავისი დროით იპოვა და ისტორიას ხელი არ შეუშლია 2026 წლის ოლიმპიადაზე გამგზავრებაში. დენ ტრეისი Sporting News-ის კონტენტ პროდიუსერია, ის კომპანიას 2022 წელს შეუერთდა ბოსტონის უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ. მან დააარსა @allsportsnews ინსტაგრამზე 2012 წელს და წერდა Lineups-ისა და Yardbarker-ისთვის.