ემილი ჰაროპი ამბობს, რომ თითქოსდა ფეხებზე თხილამურის საკინძებითა და ხელში ჯოხებით დაიბადა. ხუთშაბათს, შესაძლოა, მას ზამთრის ოლიმპიური მედალი ეკიდოს კისერზე. როგორც სათხილამურო ალპინიზმში სამგზის მსოფლიო ჩემპიონი, 28 წლის სპორტსმენი მილანი-კორტინა 2026-ის პოდიუმზე ასვლის ერთ-ერთი მთავარი ფავორიტია, რადგან ეს სპორტი ოლიმპიურ დებიუტს აღნიშნავს. თუმცა, პარალელურ სამყაროში, შესაძლოა, მის პატივსაცემად გაერთიანებული სამეფოს (Union Jack) წითელ-თეთრ-ლურჯი დროშა ფრიალებდეს და არა საფრანგეთის დროშა. საფრანგეთის ალპებში ინგლისელი დედისა და მამის ოჯახში დაბადებული, თავდაპირველად ის ალპური მოთხილამურე იყო და 2015 წელს ბრიტანეთის ჩემპიონიც გახდა დაღმართზე სრიალში – მაგრამ მოქალაქეობის არჩევაზე ბევრი არასდროს უფიქრია. „მამას უნდოდა, ბრიტანელებთან ერთად გამევლო გზა“, – განუცხადა ჰაროპმა BBC World Service-ის პოდკასტს „More Than The Score“. „საფრანგეთში გავიზარდე და ყველა ჩემი მწვრთნელი, ყველა ჩემი საწვრთნელი პარტნიორი, ყველაფერი ფრანგული სისტემის გავლით იყო. გამიჭირდა ამ ყველაფერზე უარის თქმა.“ ჰაროპმა სათხილამურო ალპინიზმით – ან მოკლედ „სკიმოს“ – დაკავება 20 წლის ასაკში დაიწყო, მას შემდეგ, რაც ტრავმებმა მისი კარიერა ალპური თხილამურებით სრიალისგან მოაშორა. „სკიმოს დროს, ყოველ შემთხვევაში, როცა დავიწყე, ბრიტანული გუნდი ნამდვილად არ არსებობდა და ისინი რეალურად არ ასპარეზობდნენ მსოფლიო თასზე“, – თქვა მან. „ამიტომ მოქალაქეობის [ერთგულების] საკითხი არც დასმულა.“ და ჰაროპს არასდროს მოუხედავს უკან. ის ოლიმპიადაზე სამგზის მსოფლიო ჩემპიონის რანგში მიდის შერეულ ესტაფეტასა და გუნდურ ღონისძიებებში, მას ინდივიდუალური ვერცხლისა და ბრინჯაოს მედლებიც აქვს მოპოვებული. მან ორჯერ მოიგო Pierra Menta – „სკიმოს სამყაროს ტურ დე ფრანსი“ – და ოთხი საერთო მსოფლიო თასის ტიტული აქვს. მაგრამ რა არის სინამდვილეში სათხილამურო ალპინიზმი? 2021 წელს სათხილამურო ალპინიზმი დაემატა მილანი-კორტინა 2026 წლის თამაშების ოლიმპიურ პროგრამას და გაიმართება ბორმიოს კურორტზე, დოლომიტებში, თუმცა ამ სპორტში დიდი ბრიტანეთის გუნდიდან (Team GB) არცერთი სპორტსმენი არ ასპარეზობს. სპორტის მმართველი ორგანოს ცნობით, ის „აერთიანებს გამძლეობას, ტექნიკურ უნარებს და ალპურ თავგადასავალს“. სამ მედალურ დისციპლინაში გაიმართება შეჯიბრებები – მამაკაცთა და ქალთა სპრინტი, ასევე შერეული ესტაფეტა. სპრინტის ღონისძიებები მოიცავს როგორც აღმართზე ასვლას, ასევე დაღმართზე ჩამოსვლას. სპორტსმენები აღმართზე ადიან „სკინებით“ (კანებით) აღჭურვილ თხილამურებზე, რაც მოჭიდებას უზრუნველყოფს. შემდეგ ისინი იხსნიან თხილამურებს, ათავსებენ ზურგჩანთაში და ფეხით აგრძელებენ ასვლას, რასაც მოჰყვება თხილამურებით აღმართზე ასვლის კიდევ ერთი მონაკვეთი. ტრასის მწვერვალზე მიღწევის შემდეგ, ისინი იხსნიან „სკინებს“ და დაღმართზე სრიალებენ ფინიშის ხაზამდე. რბოლის საშუალო ხანგრძლივობა დაახლოებით სამი წუთია. შერეულ ესტაფეტაში თითოეული გუნდი შედგება ერთი მამაკაცი და ერთი ქალი სპორტსმენისგან. ტრასაზე არის ორი აღმართი თხილამურებით, პლუს მონაკვეთები ფეხით, და ორი დაღმართი. „ეს სასტიკი სპორტია“, – თქვა ჰაროპმა. „ეს ალბათ ერთ-ერთი ურთულესია, რაც არსებობს.“ ჰაროპი ბრიტანულ ტელევიზიას უყურებდა და ფრანგებისგან გაუგია, რომ მისმა ბრიტანულმა სისხლმა „მეტი ოპტიმიზმი“ მიანიჭა. მაგრამ სკიმოს ოლიმპიადაზე ჩართვის შესახებ განცხადების გაკეთების დროს, ჰაროპი ფაქტობრივად სპორტიდან წასვლას აპირებდა. „ძალიან ბევრი ხდებოდა, ვვარჯიშობდი და ვმუშაობდი, უბრალოდ საარსებო მინიმუმის გამომუშავებას ვცდილობდი“, – თქვა მან. „ის ფაქტი, რომ ის ოლიმპიური გახდა და ჩვენ ეს შესაძლებლობები მოგვეცა, ცხოვრება სრულიად შეცვალა. და ეს ოცნება მაშინ უფრო რეალური გახდა.“ ჰაროპი პროფესიონალი გახდა და შეუერთდა „ჩემპიონთა არმიას“ (Army of Champions) – საფრანგეთის სამხედრო სპორტულ გუნდს, რომელიც მხარს უჭერს 200-ზე მეტ მაღალი დონის სპორტსმენს, რომლებიც ოლიმპიურ და პარალიმპიურ თამაშებზე ასპარეზობენ. ახლა ჰაროპი – სერჟანტის რანგში – იტალიაში ეროვნული მედლის ერთ-ერთ საუკეთესო იმედად მოიაზრება, დამატებითი წნეხი, რომელსაც ის ოლიმპიური დებიუტის წინა დღეს სიამოვნებით ხვდება. „ჩვენ უკვე იმდენად გაგვიმართლა, რომ ამ თაობაში ვართ, სადაც ოლიმპიადა დადგა, რადგან ჩვენამდეც იყვნენ ძლიერი სპორტსმენები და ჩვენს შემდეგაც ბევრი ძლიერი სპორტსმენი იქნება“, – თქვა მან. „ჩვენ სწორედ ამ ისტორიულ მომენტში ვართ და გვაქვს უნარი, წავიდეთ და რაღაცისთვის ვიბრძოლოთ. იქნება წნეხი, მაგრამ ვფიქრობ, უბრალოდ უნდა იფიქროთ, რა იღბლიანები ვართ, რომ ამ წნეხში ვცხოვრობთ, რადგან ეს ნიშნავს, რომ რაღაც ღირებულს ვფლობთ.“