მილანი — ნიკ ტიმი მილანში გასულ ორშაბათს ჩავიდა ზამთრის ოლიმპიადისთვის, სადაც, როგორც ტალანტების სააგენტო CAA-ს საბჭოს წევრს, სავსე ჰქონდა განრიგი ჰოკეის თამაშებით და ვახშმებით წამყვან სპონსორებთან. ოთხშაბათს, ის და მისი კოლეგა ოთხნახევარი საათის განმავლობაში მიდიოდნენ ჩრდილოეთ იტალიის საკურორტო ქალაქ ლივინიოში, სადაც ტიმის კლიენტი, სკოტი ჯეიმსი, მამაკაცთა სნოუბორდის ჰალფ-პაიპის შეჯიბრში მიიღებდა მონაწილეობას. ტიმის თქმით, ენერგიის განსხვავება ოლიმპიური მასპინძელი ექვსი ქალაქიდან მხოლოდ ორს შორის შეუდარებელი იყო. „მილანი შესანიშნავია, მაგრამ მას არ აქვს ის ოლიმპიური ენერგია“, – განუცხადა მან Sportico-ს ტელეფონით. Sportico.com-ის სხვა სტატიები: „როგორც 'Blade Angels' იკავებენ ოლიმპიურ ყინულს, ფიგურული სრიალი ახალ ეპოქას იწყებს“, „როგორც ილია მალინინი სრიალებს (და ეცემა), QuadGod-ის სავაჭრო ნიშანი ელოდება“, „რა ღირს დაშავებული ოლიმპიელების ოპერაცია?“ მილან-კორტინას ოლიმპიადა პიონერია იმისა, რასაც ორგანიზატორები „Giochi diffusi“-ს, ანუ „გაფანტულ თამაშებს“ უწოდებენ, რასაც თან ახლავს როგორც უპირატესობები, ასევე გამოწვევები. ჩრდილოეთ იტალიის 13 000 კვადრატულ მილზე მეტ ტერიტორიაზე გაშლილი 2026 წლის ზამთრის ოლიმპიადა ნაკლებად არის ერთიანი გამოცდილება სპორტსმენებისთვის, ადგილობრივებისთვის და გულშემატკივრებისთვის, და უფრო მეტად – რამდენიმე განსხვავებული სპორტული ღონისძიების ერთდროულად მიმდინარეობა მცირე ხელმისაწვდომობით მოვლენებს შორის. „აქ რომ ჩამოხვალთ [ლივინიოში], იგრძნობთ ლეიკ-პლესიდის ტიპის პატარა სოფლის განწყობას, ოლიმპიელები თავიანთ გუნდურ ფორმებში დადიან, მთების 360 გრადუსიანი ხედები, საბაგიროები და გონდოლები – ეს ნამდვილად ის ატმოსფეროა, რაზეც ხალხი ფიქრობს ზამთრის ოლიმპიადისას“, – თქვა ტიმმა იტალიის ალპებიდან, სადაც, მისი თქმით, მზეს ეფიცხებოდა და ახლახან დაასრულა პიცის ნაჭრის ჭამა. ეს ოლიმპიადა გლობალური სპორტული სანახაობების მასპინძლობის გაფანტული მოდელის პირველი მთავარი გამოცდაა. ამ ზაფხულს დაგეგმილი ფიფა-ს მსოფლიო ჩემპიონატი ჩრდილოეთ ამერიკის ოთხ სასაათო ზონაში და სამ ქვეყანაში გაიმართება. ლოს-ანჯელესი, რომელიც 2028 წელს შემდეგ ზაფხულის თამაშებს უმასპინძლებს, ოკლაჰომაში კანოეს სლალომისა და სოფტბოლის ღონისძიებებს, ხოლო ფეხბურთის მატჩებს სანაპიროდან სანაპირომდე სტადიონებზე გამართავს. შემდეგი ზამთრის ოლიმპიადა საფრანგეთის ალპებში ჩატარდება, ღონისძიებები ჟენევის ტბიდან ხმელთაშუა ზღვამდე ოთხ კლასტერში იქნება გადანაწილებული. ოლიმპიური ორგანიზატორები ამ მოდელს უფრო მდგრადად მიიჩნევენ, რადგან ის იყენებს რეგიონებში არსებულ ინფრასტრუქტურას და ამცირებს დატვირთვას ტრანსპორტსა და სტუმართმოყვარეობაზე. ჯოვანი მალაგომ, 2026 წლის მილან-კორტინას საორგანიზაციო კომიტეტის პრეზიდენტმა, თამაშებამდე მისასალმებელ წერილში დაწერა, რომ გაფანტული მოდელი „მოიწვევს მაყურებლებს მთელი მსოფლიოდან, რათა გამოსცადონ იტალიის ავთენტური სიმდიდრე… ყოველი ადგილის ჩვენი უნიკალური ეროვნული იდენტობის დღესასწაულად გადაქცევა“. თავის არსში, ოლიმპიადა გლობალური სატელევიზიო სანახაობაა: ის წარმოდგენილი, დადგმული და მარკეტინგული კუთხით მიმართულია ეკრანების მიღმა მყოფი აუდიტორიისთვის. ამას თან ახლავს მასპინძელი ქალაქებისთვის მნიშვნელოვანი ხარჯები და რისკები. ოლიმპიადის მთელ რეგიონში გამართვით, ფინანსური ტვირთი რამდენიმე ქალაქზე ნაწილდება. „გაფანტული თამაშები“ ასევე გარკვეულწილად ნაკლებად დამრღვევია მასპინძელი ქალაქებისთვის. მილანი იტალიის მასპინძლობის ტიტულში მთავარ პოზიციას იკავებს, მაგრამ შესაძლებელია ქალაქში იხეტიალოთ ისე, რომ მსოფლიოს უდიდესი სპორტული მოვლენის არსებობა თითქმის არ იგრძნობოდეს. მილანში ჰოკეის, ფიგურული სრიალისა და სიჩქარით სრიალის ობიექტები ქალაქის გარეუბნებშია გაფანტული, ხოლო ცენტრალურ ტურისტულ ღირსშესანიშნაობებს, როგორიცაა დუომო და ნავილი, ფეხით მოსიარულეთა მისაღები დონე აქვთ. შესაძლებელია პრესტიჟულ ბრერას უბანში იხეტიალოთ და იხილოთ „შიურები“, ანუ ელეგანტური, უნაკლოდ ჩაცმული ქალები, რომლებიც მშვიდად დადიან და მაღაზიებში დადიან ქვაფენილიან ქუჩებში. მეორე მხრივ, მილანს აკლია ოლიმპიადის მაგია და სული, ის თავბრუდამხვევი ენერგია, როდესაც მსოფლიო ერთიანდება კონკურენციისა და გართობისთვის. შუადღისას ვიზიტი „ზამთრის სახლში“ – აშშ-ის გუნდის სტუმართმოყვარეობის ლუქსი ხელმძღვანელებისთვის, სპორტსმენებისთვის და მათი ოჯახებისთვის – თითქმის ცარიელი აღმოჩნდა. (საღამოს იწყება წვეულებები, განუცხადა Sportico-ს ერთ-ერთმა აღმასრულებელმა). მთებში ქეიფისა და ზამთრის სულისკვეთების შესახებ ცნობები კორტინადან, მანქანით შვიდი საათის სავალზე, ტექსტური შეტყობინებებითა და ზეპირსიტყვიერად ვრცელდება, მაგრამ მანძილი და სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურის ნაკლებობა შეუძლებელს ხდის ზამთრის ოლიმპიური გამოცდილების ცენტრალურ მახასიათებელს – ალპური თხილამურები დილით, ფიგურული სრიალი შუადღისას. ეს მინუსია თამაშების გაშუქების ჟურნალისტებისთვის, რომელთაგან ბევრი, როგორც წესი, გადაადგილდება სპორტიდან სპორტზე და ადგილიდან ადგილზე, რათა ღონისძიების სრული მასშტაბი გააშუქოს. ამის ნაცვლად, მათ არჩევანი უნდა გააკეთონ: დარჩნენ ერთ კლასტერთან და სპორტის ერთ ჯგუფთან, ან გაატარონ საათები Wi-Fi-ის გარეშე მთის უღელტეხილებზე მოძრაობაში, გარდა ასობით დოლარისა ღამეში საცხოვრებლად ერთზე მეტ ადგილას. ზამთრის ოლიმპიადები, კერძოდ, საჭიროებენ სხვადასხვა მთის და ყინულის ობიექტების გამოყენებას, ამიტომ გავრცელებულია ობიექტების სხვადასხვა ქალაქში განთავსება. 2022 წლის პეკინის თამაშების სათავო ოფისი ჩინეთის დედაქალაქში იყო, ბიატლონი კი ჟანჯიაკოუში სამ საათის სავალზე ტარდებოდა. 2018 წლის პიონგჩანგის თამაშების ობიექტები სეულის ჩრდილო-აღმოსავლეთ სანაპიროზე იყო გაფანტული, მაგრამ თითოეული...