პერსპექტივაა საჭირო; თებერვლის შუა რიცხვებია, სუპერმარკეტები სააღდგომო კვერცხებითაა სავსე და „ჰართ ოფ მიდლოთიანი“ კვლავ შოტლანდიის პრემიერშიფის სათავეშია. სექტემბრის ბოლოდან მოყოლებული, ვერც კი წარმოვიდგენდი, რომ ჩვენი გუნდის ლიგაში დომინირება შესაძლებელი იქნებოდა. ბევრი სკეპტიკოსი თვლის, რომ ჩვენი დიდი დაცემა უკვე მოხდა და ახლა ლიგაში დავქვეითდებით, მაგრამ ეს კომენტარები „ჯემბოს“ (Hearts-ის მეტსახელი) გულშემატკივრებს ამჟამინდელ სიტუაციაში არ აღელვებს. დერეკ მაკინესი უდიდეს ქებას იმსახურებს და წლის საუკეთესო მწვრთნელის ჯილდოს მთავარი პრეტენდენტი უნდა იყოს, მიუხედავად იმისა, რომ ზოგიერთი ჯონ მაკგლინს, დენი როლს ან იენს ბერტელ ასკუს უჭერს მხარს. მიუხედავად ამისა, მიმაჩნია, რომ „რეინჯერსის“ წინააღმდეგ მიღებული ერთი-ორი ტაქტიკური გადაწყვეტილება განხილვას იმსახურებს. ჩემი მთავარი პრობლემა ისაა, რომ კლაუდიო ბრაგა თავდასხმის ცენტრიდან ფლანგზე გადაიყვანეს, ლანდრი კაბორეს ადგილის გასათავისუფლებლად. ბრაგამ ერთი საგოლე პასი გააკეთა და მეორე გოლი თავად გაიტანა, მიუხედავად იმისა, რომ პირველ ტაიმში საკმარისად არ მარაგდებოდა ბურთით. „რეინჯერსის“ ორივე ცენტრალური მცველი, ჯონ სუტარი და ემანუელ ფერნანდესი, მოხარულნი იქნებოდნენ მაკინესის ამ ცვლილებებით. ჩემი მეორე მთავარი კრიტიკა ისაა, რომ ჩვენი იანვრის ტრანსფერების უმრავლესობამ მყისიერი გავლენა ვერ მოახდინა, განსხვავებით „სელტიკისა“ და „რეინჯერსის“ შენაძენებისგან. თუ ამ სეზონის ბოლოს მეორე, მესამე ან, შესაძლოა, უფრო დაბალ ადგილზე დავასრულებთ, ვფიქრობ, ყველა იანვრის სატრანსფერო ფანჯარას ჩვენს „აქილევსის ქუსლად“ მივიჩნევთ. ვიცი, რომ მკაცრად ჟღერს, მაგრამ რამდენიმე თვეა ვიცოდით, რომ მარჯვენა ფლანგის გაძლიერება გვჭირდებოდა – და მიუხედავად იმისა, რომ ჟორდი ალტენა და ისლამ ჩესნოკოვი შევიძინეთ, ორივე „პროექტის“ ტიპის შენაძენად მოჩანს და მათ სრული წინასასეზონო მომზადება სჭირდებათ, რათა სათანადოდ შეფასდნენ. რა თქმა უნდა, მარკ ლეონარდი კემი დევლინის შემცვლელად მოვიდა, მაგრამ მარჯვენა ფლანგი დეკემბრის ბოლოსთან შედარებით უკეთეს მდგომარეობაში არ არის და თავდამსხმელი არ შეგვიძენია, რათა შეტევაში დამატებითი ვარიანტი გვქონოდა. ამან კლაუდიო ბრაგას უზარმაზარი ტვირთი დააკისრა, რადგან ნათელია, რომ მაკინესი ელტონ კაბანგუს არ აფასებს. ყოველივე ზემოთქმულიდან გამომდინარე, მაინც მიმაჩნია, რომ „აიბროქსზე“ (რეინჯერსის სტადიონი) დაცვითმა შეცდომებმა დაგვღუპა და გოლების გაშვება უნდა შევწყვიტოთ. საინტერესო იქნება, რას მოიმოქმედებს მაკინესი „ფოლკირკის“ ვიზიტისთვის. არ ვფიქრობ, რომ იანვრის რომელიმე შენაძენს – ლეონარდის გარდა – ისევე როგორც აგეუს ან საბაჰ კერჯოტას გუნდისთვის რაიმე მნიშვნელოვანი წვლილი შეუტანია, მაგრამ სწორედ ასეთი მატჩები, სრულად გაყიდულ „ტაინკასლზე“ (Hearts-ის სტადიონი), იდეალური შესაძლებლობა იქნებოდა ამ ბიჭებისთვის თავის გამოსაჩენად. თუ 18,000 საშინაო გულშემატკივრის მხარდაჭერით ვერ იასპარეზებ, შეძლებ კი ამას ლიგის ნებისმიერ სხვა ადგილას? ვფიქრობ, აგეუმ შესაძლოა კიდევ ერთი შანსი მიიღოს თავის გამოსაჩენად, და ასევე მივცემდი შესაძლებლობას კერჯოტას ან ჩესნოკოვს, რადგან ორივე ფლანგზე სისწრაფე გვჭირდება. ბოლო ტაქტიკური გადაწყვეტილება, რასაც მე მივიღებდი – და არ მჯერა, რომ ამას ვთავაზობ – ალექს კიზირიდისის ნაცვლად როჯერს მატოს მარცხენა ფლანგზე დაყენებაა. კიზის დიდი გულშემატკივარი ვარ, მაგრამ ის ბოლო ექვსი თამაშია ფორმაში არ არის და უფრო თავდაჯერებული ვიქნებოდი, თუ სათადარიგოთა სკამზე გვექნებოდა მოტივირებული და გამოცდილი მოთამაშე, თუკი ეს დაგვჭირდებოდა. შაბათის მატჩი „ფოლკირკის“ წინააღმდეგ არის საშინაო ორმაგი მატჩის პირველი ნაწილი, და თამაში, სადაც ბევრი „ჯემბო“ ექვსიდან პირველ სამ ქულას მიზნად ისახავს. ეს ნამდვილად ადვილი არ იქნება და ნერვიული 1-0 გამარჯვებასაც დავთანხმდებოდი, თუკი შემოგვთავაზებდნენ, რათა ლიდერობა შეგვენარჩუნებინა მაშინ, როდესაც დარჩენილი თამაშები ყოველკვირეულად მცირდება.