„კონექტიკუტის“ მამაკაცთა საკალათბურთო გუნდმა 18 თებერვალს, ოთხშაბათს, „კრეიტონის“ მოთამაშე ჯოშ დიქსის გარდაცვლილი დედის პატივსაცემად წუთიერი დუმილი გამართა, გუნდების „ბიგ ისტის“ კონფერენციის თამაშის წინ. დიქსმა მე-5 ადგილზე მყოფ „ჰასკისს“ მადლობა გადაუხადა იმით, რომ მეორე ტაიმში საკუთარი 21 ქულიდან 13 დააგროვა, რითაც „ბლუჯეისს“ „სტორსში“, კონექტიკუტის შტატში, 91-84 ანგარიშით სენსაციური გამარჯვება მოუტანა. დიქსის ეს შთამბეჭდავი თამაში დედის მსხვილი ნაწლავის კიბოთი გარდაცვალებიდან ორი კვირის შემდეგ შედგა. „ამ უნივერსიტეტს დიდ პატივს ვცემ ამ საქციელისთვის და დედაჩემზე ფიქრისთვის“, – განაცხადა დიქსმა ESPN-ის ეთერში. „ვიცი, რომ ის ძალიან დააფასებდა ამას. ვიცი, რომ მან ეს დაინახა“. „კრეიტონი“ „იუ-კონთან“ 27 ქულით (85-58) 31 იანვარს დამარცხდა, დიქსის დედის გარდაცვალებამდე ერთი თამაშით ადრე. „ბლუჯეისი“ 18 თებერვალს სტუმრად აშკარა აუტსაიდერად ითვლებოდა, მაგრამ მოახერხა „ჰასკისისთვის“ მიმდინარე სეზონში კონფერენციის ფარგლებში პირველი საშინაო მარცხი მიეყენებინა. „ეს გასახდელი ჯერ კიდევ განიკურნება და მათ გამხნევება სჭირდებოდათ“, – განაცხადა „კრეიტონის“ მწვრთნელმა გრეგ მაკდერმოტმა თამაშის შემდეგ. „ჩვენ ბევრი რამ გამოვიარეთ, როგორც გუნდმა; ბევრი ცრემლი დავღვარეთ და მათ რაღაც მსგავსი სჭირდებოდათ. ეს ჩვენთვის შესანიშნავი გამარჯვებაა. არ ვარ დარწმუნებული, რომ ოდესმე ასე ვამაყობდე ჯგუფით“. დიქსი, რომელიც აიოვას უნივერსიტეტიდან გადმოვიდა, ამ სეზონში „კრეიტონისთვის“ საშუალოდ 12.3 ქულას აგროვებს თამაშში. წინა თამაშში „ჰასკისის“ წინააღმდეგ მან ქულა არ მოუტანია და 6-დან 0 ზუსტი სროლა ჰქონდა. 21 ქულასთან ერთად, რომელიც 10-დან 6 ზუსტი სროლით, მათ შორის 3-დან 4 სამქულიანით მოიპოვა, დიქსმა 18 თებერვალს 8 მოხსნაც შეასრულა. „მარტო ამას ვერ შევძლებდი“, – თქვა დიქსმა. „ჩემი ოჯახი, ჩემი თანაგუნდელები, ჩემი მწვრთნელები – ისინი ყველა გვერდში მედგნენ. ვცდილობ, მარტო არ ვიყო; ვცდილობ, ვიყო იმ ადამიანების გარშემო, ვისაც ჩემი კარგად ყოფნა უნდა. „კალათბურთი ბევრ ადამიანს უამრავ სიხარულს ანიჭებს, ასე რომ, ის გეხმარება ბევრი რამისგან თავის დაღწევაში. მათ ბევრი რამ გააკეთეს, მსგავსი რამ შეიძლება ან გაგაშოროს, ან დაგაახლოვოს შენს თანაგუნდელებთან. ისინი ყველა ჩემს გვერდით იყვნენ. ბოლო ორი კვირა ადვილი არ ყოფილა, მაგრამ ისინი გვერდში მედგნენ“.