მილანი — ყოველ ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებზე ერთი და იგივე მეორდება – კერლინგის აღორძინება. თებერვლის ორ კვირაზე მეტი ხნის განმავლობაში, ამერიკელებს კანადის მოსაზღვრე შტატების სამხრეთით ახსენდებათ, რომ კერლინგი არსებობს. პატრიოტული აღფრთოვანებისა და მტკიცე რწმენის ტალღაზე, რომ მათაც შეეძლოთ ოლიმპიური დონის კერლერები ყოფილიყვნენ, ამერიკელებს უყვარდებათ ეს სპორტი... მანამ, სანამ ოლიმპიური ჩირაღდანი არ ჩაქრება. წელს კერლინგის მოყვარულები ამ სიყვარულის გაგრძელებას გეგმავენ. თებერვლის ბოლოს ოლიმპიური თამაშების დასრულებიდან მალევე, „როკ ლიგა“ (Rock League) ამოქმედდება. მსოფლიოს 60 საუკეთესო კერლერის გაერთიანება, გუნდების სახელებით, „როკ ლიგა“ იმედოვნებს, რომ მილან-კორტინადან მოსალოდნელ იმპულსს გამოიყენებს. ახალმა ლიგამ შესაძლოა მოახდინოს რევოლუცია და პროფესიონალიზაცია კერლინგში, როგორც სპორტში. ყოველ შემთხვევაში, სასიამოვნო საყურებელი იქნება რამდენიმე ლუდთან ერთად. ორივე შემთხვევაში მოგებაა, არა? „ეს უზარმაზარი წამოწყება იქნება“, — ამბობს ჯონ შუსტერი (John Shuster), 2018 წლის ამერიკის ნაკრების ოქროს მედალოსანი სკიპი, — „მაგრამ ყველა მოთამაშე, ვისთანაც მისაუბრია, ნამდვილად აღფრთოვანებულია იმით, თუ საით წავა ეს ყველაფერი“. „თუ ამერიკელი ხარ და გიყვარს კერლინგის ყურება ყოველ ოთხ წელიწადში ერთხელ, მაგრამ ამის შემდეგ აღარაფერია, რითაც შეგიძლია ჩაერთო, მაშინ“, — ამბობს ნიკ სულსკი (Nic Sulsky), The Curling Group-ის აღმასრულებელი დირექტორი, — „თქვენ უბრალოდ დაივიწყებთ ამ სპორტს.“ სულსკი კერლინგში სათამაშო ინდუსტრიიდან მოვიდა The Curling Group-ის თანადამფუძნებლად, რომელიც „როკ ლიგას“ ფლობს. ის ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებს კერლინგის „ელვის დარტყმის საათის კოშკში მომენტს“ უწოდებს — რა თქმა უნდა, გულისხმობს „უკან მომავალში“ მომენტს, როდესაც უზარმაზარი გეგმა ერთიანდება — და ესმის, რომ ეს იშვიათ შესაძლებლობას იძლევა ნიშური სპორტისთვის ეროვნული ყურადღების მისაქცევად. „ვიცით, რომ მთელ მსოფლიოს შეუყვარდება კერლინგი, როგორც ამას ყოველ ოთხ წელიწადში ერთხელ აკეთებენ“, — ამბობს ის. კითხვა, რომელიც მან და The Curling Group-ის სხვა ინვესტორებმა დასვეს, არის: რა არის შემდეგი ნაბიჯი? როგორ შეუძლია კერლინგს გამოიყენოს და შეინარჩუნოს ის ეროვნული იმპულსი, რომელსაც ყოველი ოლიმპიადის დროს იძენს? კერლინგი, რა თქმა უნდა, ოლიმპიადის მიღმაც არსებობს. მაგალითად, კერლინგის გრანდ სლემი (The Grand Slam of Curling), რომელიც ერთ ქვეყანაზე მეტ გუნდს აერთიანებს, უფრო მეტ ნიჭიერ მოთამაშეს წარმოაჩენს, ვიდრე ოლიმპიადა. ამან სულსკი იმდენად დააინტერესა, რომ მან და The Curling Group-მა შეიძინეს „კერლინგის გრანდ სლემი“, რომელიც მთელი წლის განმავლობაში ატარებს ღონისძიებებს, კანადური მედია-მფლობელებისგან. შემდეგ კი მან და მისმა მრჩევლებმა, რომელთა შორის არიან ოლიმპიური კერლინგის ყოფილი მედალოსნები და NFL-ის დიდების დარბაზის წევრი ჯარედ ალენი (Jared Allen), „როკ ლიგის“ შექმნას შეუდგნენ. „სპორტს საბოლოოდ სჭირდება პლატფორმა პროფესიონალიზაციისთვის“, — ამბობს სულსკი. „მოთამაშეებს სჭირდებათ შესაძლებლობა, რეალურად გამოიმუშაონ ცოტა მეტი ფული. სპონსორებს სჭირდებათ სპორტში უფრო პროფესიონალურად ინტეგრაციის გზა. კერლინგის სპორტში სათანადო ბიზნეს სტრატეგია უნდა არსებობდეს.“ ექვსი გუნდისგან შემდგარი, თითოეულში 10 კერლერით (ხუთი მამაკაცი და ხუთი ქალი), მათ შორის მრავალი ცნობილი ოლიმპიელით, „როკ ლიგის“ ფორმატი გუნდზე ორიენტირებული ამერიკელებისთვის ნაცნობი იქნება. თითოეულ გუნდს — Maple United, Shield Curling Club, Frontier Curling Club, Northern United, Alpine Curling Club და Typhoon Curling Club — აქვს საკუთარი ლოგო და, საბოლოოდ, იდენტობა. სხვადასხვა ეროვნების წარმომადგენლობით, თითოეული გუნდი ასევე ამაყობს სპორტსმენების მასივით, რომლებსაც გულშემატკივრები შეძლებენ თვალყური ადევნონ, დაუკავშირდნენ და შესაძლოა მიბაძონ კიდეც. „როდესაც ვიზრდებოდი, ასე იყო, მყავდა საყვარელი ჰოკეისტი, მყავდა საყვარელი კალათბურთელი, რაც არ უნდა იყოს“, — განაცხადა ცოტა ხნის წინ ორგზის ოლიმპიელმა კერლერმა კრის პლისმა (Chris Plys). „არიან ბავშვები, რომლებიც 11, 12 წლის არიან, მაგრამ მათთვის რეალურად არ არსებობდა გზა, რომ კერლინგი ოლიმპიადის გარეთ ენახათ და ეს სპორტის სათამაშოდ გამოსადეგ ვარიანტად მიეღოთ. ასე რომ, პროფესიული ლიგის ქონა ნიშნავს, რომ, კარგი, მე შემიძლია ამის გაკეთება.“ „ქვეყნებიდან და გუნდებიდან მოთამაშეების ერთმანეთში შერევა მართლაც გამახალისებელი იქნება როგორც ჩვენთვის, მოთამაშეებისთვის, ასევე გულშემატკივრებისთვის, ეს ნამდვილად ასეა“, — ამბობს შუსტერი, რომელიც „ფრონტიერ კერლინგ კლუბის“ შემადგენლობაშია კორეი დროპკინთან (Korey Dropkin) ერთად, რომელმაც ვერცხლი აიღო შერეულ წყვილებში მილან-კორტინას თამაშებზე. სულსკი ასევე იმედოვნებს, რომ „როკ ლიგა“ გააქარწყლებს რამდენიმე მცდარ წარმოდგენას, რომელიც კერლინგის გარშემო ჩამოყალიბდა. „როდესაც ამ სპორტში მოვედი, მოხუც, მსუქან, თეთრკანიან მამაკაცებს ველოდი, არა?“ — ამბობს ის სიცილით. „ონლაინ ვხედავ კლიპებს, სადაც ადამიანები ეწევიან და ლუდს სვამენ კერლინგის ღონისძიებების დროს. შემოვედი და ვიფიქრე: ღმერთო ჩემო, ესენი ახალგაზრდა, ფორმაში მყოფი, მიმზიდველი მამაკაცები და ქალები არიან, რომლებიც ნამდვილი სპორტსმენები არიან.“ მაგრამ სულსკის და „როკ ლიგას“ არ სურთ მხოლოდ კერლინგის გარე აღქმა შეცვალონ. მათ ასევე სურთ სპორტის შიგნით არსებული ზოგიერთი ტრადიციის შეცვლა. ბევრ „ბონსპიელზე“ (bonspiel) — ტურნირების კერლინგისეული სახელწოდება — ატმოსფერო უფრო გოლფის ტურნირს ჰგავს, ვიდრე ფეხბურთის თამაშს, ქვები თითქმის სიჩუმეში სრიალებენ და ხალხი ლაპარაკისას აჩუმებს ერთმანეთს. ეს მაყურებლის ქცევის ტრადიციული ფორმაა, მაგრამ კერლინგის საზოგადოების ზოგიერთი წევრი მიიჩნევს, რომ ეს არ არის სწორი მიდგომა მომავლისთვის. „ენერგია გვჭირდება“, — თქვა პლისმა. „როდესაც ადამიანები თავიანთ მძიმედ გამომუშავებულ ფულს ხარჯავენ, არ შეიძლება გვქონდეს ასეთი ღონისძიებები, სადაც ხალხი უბრალოდ ჩუმად ზის. ჩვენ არ ვაპირებთ...