თუ „კრისტალ პალასის“ გამარჯვება „ამექსზე“ გუნდისთვის ხანგრძლივი უგამოუარებლობის შემდეგ „რელსებზე დაბრუნებას“ ნიშნავდა, მაშინ ოთხშაბათს „ბარნლისთან“ განცდილი კრახი, სულ მცირე, „სისტემის ჩავარდნად“ შეფასდა. ნებისმიერი გუნდისგან მოელოდნენ სამ ქულას, როცა ის თამაშის ასეთ ადრეულ ეტაპზე 2-0-ს იგებს, მით უმეტეს, გავარდნის კანდიდატის წინააღმდეგ. გამარჯვება გუნდს კომფორტულად მოათავსებდა ცხრილის შუაში. შედეგზე რეაქცია მძაფრი იყო. ეს ნაწილობრივ ბოლოდროინდელი ცუდი სერიის ნაწიბურების და ასევე იმ ფაქტის გამო იყო, რომ ოლივერ გლასნერის „დათვლილი დღეების“ სტატუსი – მიუხედავად ხალხის ინდივიდუალური შეხედულებებისა მწვრთნელზე – ბევრ გულშემატკივარს აფიქრებს. შესაძლოა, ამ სიტუაციაში უცოდინრობა ნეტარება იქნებოდა. ზუსტად არ ცოდნა, რომ ის სეზონის ბოლოს ტოვებს გუნდს, ფოკუსს აწმყოზე შეინარჩუნებდა, მაშინ როდესაც ახლა ნებისმიერი მარცხი ან არასტანდარტული თამაში, სავარაუდოდ, კითხვებს გააჩენს მისი მოტივაციის ან გასახდელზე მისი გავლენის შესახებ. მოულოდნელად, „ბარნლისთან“ ის კატასტროფული 10-წუთიანი მონაკვეთი გუნდს ქულებზე მეტი დაუჯდა. მაშინაც კი, თუ ეს მოსაზრებები არც ისე მყარია, შეიძლება წარმოიდგინო სიტუაცია, როდესაც ზეწოლა გაგრძელდება მანამ, სანამ ეს კლუბისთვის სიცოცხლისუნარიანი აღარ იქნება. რაც მიგვიყვანს „ზრინსკი მოსტართან“, ხუთშაბათის ევროპელ მეტოქესთან. პრემიერ ლიგისგან და კვირას „ვულვერჰემპტონ უონდერერსთან“ თითქმის სავალდებულო მოსაგები მატჩისგან მოშორებით, კონფერენს ლიგის მოგების მიმზიდველობა, ალბათ, გლასნერის „პალასში“ დარჩენილი დროის საფუძველია. ამ კვირაში ბოსნია-ჰერცეგოვინაში მხოლოდ რამდენიმე ასეული გულშემატკივარი გაემგზავრება, მაგრამ ეს სეზონისთვის კრიტიკული მომენტი იქნება. სანამ გუნდი შეჯიბრში დარჩება, ჰორიზონტზე ყოველთვის უკეთესი პერსპექტივებია, სეზონის მორიგი ტროფეით დასრულების ხედვით. ამის გარეშე, ძნელი იქნება ავსტრიელი მწვრთნელის სასარგებლოდ არგუმენტების მოყვანა, მაშინაც კი, თუ ჩვენ ეს გვინდა. მეტი ინფორმაციისთვის იხილეთ ალექს პიუტერის FYP პოდკასტი.