ჩრდილოეთში წარმატებული გასვლის შემდეგ, „ლაციომ“ რომში დაბრუნებისთანავე რეალობის შემოწმება მიიღო, როცა შაბათს „ატალანტასთან“ დამარცხდა. თითქმის ცარიელი ტრიბუნები, პროტესტები ქალაქში, უკეთესი მომავლის ცარიელი დაპირებები, მოწყენილი მთავარი მწვრთნელი და მარცხი პირდაპირ კონკურენტთან… კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება შინ, ბიჭებო! სამი დღის შემდეგ, რაც „ბოლონია“ იტალიის თასიდან გამოთიშეს, „ბიანკოლეჩესტეს“ სწრაფად უნდა აღედგინა ენერგია, სანამ „დეას“ „ოლიმპიკოზე“ უმასპინძლებდნენ. თუმცა, მიუხედავად იმისა, რომ მათი თამაში არავითარ შემთხვევაში არ იყო საშინელი, მას აკლდა საჭირო სიმტკიცე და სიზუსტე, რომ აღარაფერი ვთქვათ ცოტა იღბალზე. მაშინ როცა მაურიციო სარის გუნდი ორჯერ კარის ძელმა იხსნა, იღბალი სტუმრებს მიემხრო, რომლებმაც ანგარიში პენალტით გახსნეს დანილო კატალდის ხელის თამაშის შემდეგ. „რომას“ ყოფილმა ფლანგის მცველმა ნიკოლა ზალევსკიმ შემდეგ საკუთარი „დერბი“ აღნიშნა, როდესაც საჯარიმო მოედნის გარედან ლამაზი დარტყმით კარის ქვედა კუთხეში ზუსტად დაარტყა. მოდით, ახლა „ლაციოს“ „ატალანტასთან“ საშინაო მარცხის სამ მთავარ საკითხს ჩავუღრმავდეთ. გასულ თვეს ტატი კასტელიანოსის გაყიდვის შემდეგ, ანჯელო ფაბიანმა ის დაუყოვნებლივ შეცვალა სხვა ცენტრფორვარდით, რომლის სახელია პეტარ რატკოვი. თუმცა, სარის მანამდე სერბის შესახებ არაფერი სმენოდა, ამიტომ 22 წლის ფეხბურთელი სკამზე დარჩა, მწვრთნელი კი ამტკიცებდა, რომ მალდინი „ცხრიანის“ პოზიციაზე უნდა ეთამაშა. მიუხედავად იმისა, რომ მესამე თაობის ფეხბურთელს თავი არ შეურცხვენია, მტკივნეულად აშკარაა, რომ ის არ არის შექმნილი თავდამსხმელის როლისთვის. იტალიის ნაკრების ფეხბურთელს სიამოვნებს ბოლო მესამედში გადაადგილება, სიღრმეში ჩამოსვლა ბურთის მისაღებად (ცენტრალური მცველის დევნის გარეშე) და ფლანგებზე გადაწევა. შაბათს, მალდინის თამაში მყისიერად გაუმჯობესდა რატკოვის შემოსვლის შემდეგ, რამაც მას საშუალება მისცა მარცხენა ვინგერად ეთამაშა. შემდეგ ის მოკლედ გამოსცადეს შემტევი ნახევარმცველის პოზიციაზე, სანამ ისევ მარცხნივ გადაინაცვლებდა, და ამ განმეორებითი ცვლილებების განმავლობაში, უფრო და უფრო აშკარა ხდებოდა, რომ 24 წლის ფეხბურთელი თავს ბევრად კომფორტულად გრძნობდა ცენტრფორვარდის გარშემო თამაშისას, ვიდრე თავად ამ როლის ინტერპრეტირებისას. მიუხედავად ამისა, მატეო ძაკანის დაბრუნების მოახლოებასთან ერთად, მალდინი მზად იქნება ამ რთულ ექსპერიმენტს ჩაეჭიდოს, რადგან ეს მისი საუკეთესო შანსია, რომ სასტარტო შემადგენლობაში ადგილი შეინარჩუნოს. ბევრი რამ თქმულა „ლაციოს“ კამპანიაზე, მაგრამ ნიკოლო როველას არყოფნის გავლენა, სავარაუდოდ, შეუმჩნეველი დარჩა. 24 წლის ფეხბურთელი უბრალოდ ერთადერთი „ლაციოს“ მოთამაშეა, რომელსაც შეუძლია მოედნის ცენტრს ხარისხი და ნიჭი შემატოს. მთელი პატივისცემით დანილო კატალდის მიმართ, რომელიც სეზონის დასაწყისიდან გაბედულად ემსახურება გუნდს, როველა უბრალოდ სხვა დონეზეა, რაც დაამტკიცა ბრწყინვალების იმ ელვარებამ, რომელიც მან „ატალანტასთან“ მცირე ხნით გამოსვლისას აჩვენა. თუ „ჯენოას“ აღზრდილი ფეხბურთელი იტალიის თასის ნახევარფინალისთვის ოპტიმალურ ფიზიკურ კონდიციას დაიბრუნებს, „ბიანკოლეჩესტეს“ თასის მოგების შანსები მნიშვნელოვნად გაიზრდება. სეზონის დასაწყისიდან სარი იმეორებდა, რომ მისი მთავარი მიზანია იპოვოს 7-8 ფეხბურთელისგან შემდგარი ჯგუფი, რომელზეც ის მომდევნო წლების განმავლობაში ააშენებს გუნდს. რადგან „ლაციო“ პრაქტიკულად გამოეთიშა ევროპულ ბრძოლას სერია A-ს მეშვეობით, ეს შესანიშნავი დროა, რომ მან თავისი სიტყვები საქმით გაამყაროს და ნაკლებად მოთამაშეებს შანსი მისცეს. როგორც ზემოთ აღვნიშნეთ, რატკოვს მეტი სათამაშო დრო სჭირდება, რაც მის გარშემო მყოფებსაც წაადგება. მაგალითად, ნუნო ტავარესი კმაყოფილი ჩანდა, რომ ჰყავდა დიდი ცენტრფორვარდი, რომელსაც შეეძლო საჯარიმოში ჩაეწოდებინა. გარდა ამისა, თუ ალესიო რომანიოლი ზაფხულში კლუბის დატოვებას აპირებს, რატომ არ უნდა მივცეთ შთამბეჭდავ ოლივერ პროვსტგაარდს მეტი სასტარტო ადგილი? და თუ ედოარდო მოტა ნამდვილად იტალიის ერთ-ერთი საუკეთესო ახალგაზრდა მეკარეა, მაშინ მივცეთ მას საშუალება, რომ ეს მოედანზე დაამტკიცოს, ნაცვლად იმისა, რომ ქრისტოს მანდასის მსგავსი მოპყრობა განიცადოს. და ბოლოს, რატომ არ უნდა ვიპოვოთ როლი ადრიენ პშიბორეკისთვის, რომლის რეპუტაცია, როგორც პერსპექტიული ახალგაზრდა ფეხბურთელისა, რომში მასზე ადრე მივიდა? რა თქმა უნდა, ჩვენ არ ვგულისხმობთ, რომ სარიმ პირსახოცი უნდა გადააგდოს, როცა 13 ტურია დარჩენილი, მაგრამ მარტივად რომ ვთქვათ, არასოდეს იქნება უფრო შესაფერისი დრო ახალგაზრდების გუნდში ინტეგრირებისთვის, ხოლო უფროსი მოთამაშეების დიდი დაპირისპირებებისთვის, განსაკუთრებით კი იტალიის თასის მატჩებისთვის, შენარჩუნებისთვის.