ამ კვირაში „ლაციოს“ ისტორიაში არაერთ დიდ გამარჯვებას მოვესწარით, განსაკუთრებით კი „მილანის“ გამანადგურებელ მარცხს იტალიის თასის ნახევარფინალში. ასევე ვიხსენებთ ფრანჩესკო გაბრიოტის. **თარიღი: კვირა, 1957 წლის 10 თებერვალი** **ადგილი: „სტადიო ოლიმპიკო“, რომი** **მატჩი: „ლაციო“ – „ფიორენტინა“ 3-0** „ლაციომ“ გამანადგურებლად დაამარცხა „ფიორენტინა“ ტოცის, ვივოლოსა და სელმოსონის გოლებით, რაც მათი აქამდე ჩატარებული საუკეთესო თამაში იყო. **თარიღი: ხუთშაბათი, 2016 წლის 11 თებერვალი** **ადგილი: „სტადიო ოლიმპიკო“, რომი** **მატჩი: „ლაციო“ – „ვერონა“ 5-2** დიდი ანგარიში რამდენიმე პრობლემურ მომენტს მალავს. გოლები გაიტანეს მატრიმ, მაურიმ, ფელიპე ანდერსონმა, კეიტამ და კლოზემ. **თარიღი: კვირა, 1994 წლის 13 თებერვალი** **ადგილი: „სტადიო ოლიმპიკო“, რომი** **მატჩი: „ლაციო“ – „კალიარი“ 4-0** სინიორის ჰეთ-ტრიკმა და გასკოინის საჯარიმო დარტყმამ „კალიარი“ დაამარცხა. **თარიღი: კვირა, 1982 წლის 14 თებერვალი** **ადგილი: „სტადიო კომუნალე“, ფერარა** **მატჩი: „სპალი“ – „ლაციო“ 2-2** „ლაციომ“ სასწაულებრივად მოახერხა ფერარაში ფრე, მსაჯის მიუხედავად. **თარიღი: ხუთშაბათი, 2013 წლის 14 თებერვალი** **ადგილი: „ბორუსია პარკი“, მენხენგლადბახი** **მატჩი: „ბორუსია მენხენგლადბახი“ – „ლაციო“ 3-3, ევროპა ლიგა** „ლაციო“ ევროპაში დაუმარცხებელი დარჩა დრამატული 3-3 ფრეს შემდეგ „ბორუსია მენხენგლადბახთან“ გასვლით მატჩში. მათ სამი პენალტი და წითელი ბარათი გადაიტანეს, სანამ ლიბორ კოზაკმა დამატებით დროში გოლი გაიტანა. **თარიღი: ოთხშაბათი, 2004 წლის 11 თებერვალი** **ადგილი: „სტადიო ოლიმპიკო“, რომი** **მატჩი: „ლაციო“ – „მილანი“ 4-0, იტალიის თასი, ნახევარფინალი, განმეორებითი მატჩი** ეს ალბათ ერთ-ერთი საუკეთესო თამაში იყო, რაც კი ოდესმე „ლაციოს“ უთამაშია. ძალის ბრწყინვალე დემონსტრირება, რომელმაც „მილანი“ გაანადგურა. თამაში უკვე დასრულებული იყო პირველი 15 წუთის შემდეგ. „ლაციომ“ იტალიის თასის კამპანია დეკემბერში „მოდენასთან“ დაიწყო, სადაც გასვლით მატჩში 2-0 მოიგო, ხოლო შინ 1-0. იანვარში მეოთხედფინალში „ლაციომ“ „პარმას“ უნდა დაპირისპირებოდა, რაც ნამდვილად არ იყო მარტივი თამაში. შინ 2-0 გამარჯვებამ პირველ მატჩში და 1-1 ფრემ განმეორებით შეხვედრაში „ბიანკოჩელესტებს“ საშუალება მისცა ნახევარფინალში გასულიყვნენ და „მილანს“ შეხვედროდნენ. დეიან სტანკოვიჩმა ორივე მატჩში გაიტანა „პარმას“ წინააღმდეგ, სანამ დაემშვიდობებოდა გუნდს და „ინტერს“ შეუერთდებოდა. 5 თებერვალს „ლაციომ“ პირველი ნახევარფინალური მატჩი „მილანში“ ითამაშა. ოცდაათი წამის შემდეგ, კრისტიან აბიატის მცდელობისას, რომ ბურთი საკუთარი საჯარიმოდან გამოეტანა, ბურთი სტეფანო ფიორეს მოხვდა და კარში აღმოჩნდა. „მილანი“ შოკში იყო და „ლაციომ“ კიდევ ერთი გოლი გაიტანა ფერნანდო კოუტოს მეშვეობით. მილანელებმა მოახერხეს ერთი ბურთის გაქვითვა ფილიპო ინძაგის მეშვეობით ტაიმის დასრულებამდე, მაგრამ ამაზე მეტი ვერ შეძლეს. „მილანს“ ფინალში გასასვლელად მინიმუმ 2-0 მოგება სჭირდებოდა. „მილანი“ რომში გამარჯვების აუცილებლობით ჩავიდა, მაგრამ კარლო ანჩელოტი ნამდვილად არ იყო დაინტერესებული იტალიის თასით და აირჩია ერთგვარი „ბ“ გუნდი „ლაციოს“ საუკეთესო მოთამაშეების წინააღმდეგ სათამაშოდ. თუმცა, ანდრეი შევჩენკო თამაშობდა და მე-5 წუთზე მან მაშინვე შეუქმნა გარკვეული პრობლემები მატეო სერენის. ეს იყო ერთადერთი, რისი გაკეთებაც „მილანმა“ შეძლო მთელი თამაშის განმავლობაში. მე-11 წუთზე ფაბიო ლივერანიმ დაინახა სეზარი, რომელიც მარცხნივ კარისკენ მიდიოდა. ბრწყინვალე პასი და ბრწყინვალე დარტყმა ბრაზილიელისგან, რომელმაც კრისტიან აბიატის დაასწრო და გოლი გაიტანა. 1-0 „ლაციოსთვის“. ოთხი წუთის შემდეგ სტეფანო ფიორემ ორმოცმეტრიანი პასი გაუკეთა სეზარს მარცხნივ. ბრაზილიელმა დაინახა ლივერანი საჯარიმოში უყურადღებოდ დარჩენილი. ბურთი ფაბიოს, 2-0 „ლაციოსთვის“. თამაში დასრულდა. მე ვთქვი, რომ თამაში დასრულდა, მაგრამ სინამდვილეში ის მხოლოდ „მილანისთვის“ დასრულდა, რადგან „ლაციო“ განაგრძობდა შეტევას. „ლაციო“ 4-3-3 ფორმაციით თამაშობდა, ყველა არასწორი მოთამაშე არასწორ პოზიციებზე იყო, მაგრამ რატომღაც ეს მუშაობდა. 35-ე წუთზე ბეპე ფავალიმ მარცხნიდან საჯარიმოში ჩააწოდა, ბერნარდო კორადიმ მკერდით მიიღო ბურთი და ფიორეს გადააწოდა, რომელმაც ანგარიში 3-0 გახადა. ექვსი წუთის შემდეგ მასიმო ოდომ მარჯვნიდან საჯარიმოში ჩააწოდა, „მილანის“ მცველები გაქვავებული იყვნენ და ფიორემ თავისი მეორე გოლი გაიტანა. აპოთეოზი. ნებისმიერი კომენტარი თამაშის დარჩენილ ნაწილზე უაზრო იქნებოდა. „ლაციო“ დამსახურებულად შეხვდებოდა „იუვენტუსს“ ფინალში. ფრანჩესკო გაბრიოტი დაიბადა 1914 წლის 12 აგვისტოს რომში. ის „ლაციოს“ ახალგაზრდულ სექტორში გაიზარდა და 1929 წელს „რაგაცის“ (ბიჭების) ეროვნული ჩემპიონატი მოიგო, ერთი წლის შემდეგ კი მეორედ მოიგო „ალბასთან“ ერთად. 1932 წელს ის „ბიანკოჩელესტების“ პირველი გუნდის შემადგენლობაში მოხვდა, სადაც 1937 წლამდე დარჩა, 27 მატჩში ექვსი გოლი გაიტანა. ის იყო ტაქტიკური ვინგერი, რომელიც თავის დროზე ცოტა წინ უსწრებდა, რამდენადაც მისი როლი მოედანზე ეხებოდა. 1936 წელს ის იტალიის ნაკრებში გამოიძახეს ოლიმპიური თამაშებისთვის, თანაგუნდელ ჯუზეპე ბალდოსთან ერთად. პირველ რაუნდში „ნაციონალემ“ აშშ 1-0 დაამარცხა, ხოლო მეორეში იაპონია 8-0. „აძურებმა“ ნახევარფინალი ნორვეგიასთან მოიგეს და ოქროს მედლისთვის ფინალში მძლავრ ავსტრიის გუნდს უნდა შეხვედროდნენ. ავსტრია ფინალში ძლივს გავიდა. მეოთხედფინალში ისინი 2-0 იგებდნენ პერუს წინააღმდეგ, მაგრამ სამხრეთ ამერიკელებმა მოახერხეს ანგარიშის გათანაბრება თამაშის ბოლო 15 წუთში. დამატებით დროში პერუმ ხუთჯერ გაიტანა, თუმცა სამი გაუქმდა. ეს იყო დიდი მოულოდნელობა ტურნირში, სადაც გერმანია უკვე დამარცხებული იყო ნორვეგიის მიერ. ავსტრიელებმა განმეორებითი მატჩი მოითხოვეს, რადგან, სავარაუდოდ, რამდენიმე პერუელი გულშემატკივარი მოედანზე შევარდა, რომელთაგან ერთს იარაღი ჰქონდა. ზოგიერთმა მოთამაშემ ასევე განაცხადა, რომ მათ გულშემატკივრები დაარტყეს. შედეგად, ოლიმპიურმა კომიტეტმა და ფიფა-მ განმეორებითი მატჩი გადაწყვიტეს და გამოიძახეს...