ლივერპულის დამაჯერებელი 3-0 გამარჯვება ბრაიტონთან FA თასზე, გუნდის არასტაბილური სეზონის ფონზე, უმნიშვნელოვანესი შედეგი იყო. მიუხედავად იმისა, რომ გულშემატკივრებს სრული უფლება აქვთ, სკეპტიკურად იყვნენ განწყობილნი გუნდის გაუმჯობესების მიმართ, პრემიერ ლიგაში არასტაბილური თამაშის გათვალისწინებით, პრემიერ ლიგის გუნდის დამარცხება – და მას შემდეგ, რაც ლივერპული გახდა პირველი გუნდი, რომელმაც სანდერლენდი საკუთარ მოედანზე დაამარცხა ლიგაში – შესაძლოა, დადებითი განწყობის გარკვეული ნაწილი მაინც შემატოს ხალხს. როგორც აღმოჩნდა, დადებითი განწყობის შენარჩუნება ბევრად უფრო ადვილია, როდესაც სამ გოლს იტან, კარს მშრალად ინახავ და სეზონის უმეტესი ნაწილის განმავლობაში არასათანადოდ მოასპარეზე ფეხბურთელებისგან გამორჩეულ თამაშს ხედავ. მართლაც, ენფილდის მოედანზე ცუდი ასპარეზობა არცერთ ფეხბურთელს არ ჰქონია. ერთი კაცივით, ლივერპულმა სრულად აჯობა ფაბიან ჰურცელერის შეგირდებს, რაც ნამდვილად ცალმხრივ თამაშს ჰგავდა. არნე სლოტის კომენტარები მატჩის შემდეგ საკმაოდ აღფრთოვანებული იყო, თუმცა მისთვის დამახასიათებელი პირდაპირობით გამოირჩეოდა. შესაძლოა, ყველაზე საინტერესო განცხადებები მოჰამედ სალაჰს ეხებოდა, სადაც ჰოლანდიელმა დრო დაუთმო არა მხოლოდ სალაჰის შეტევითი წვლილის, არამედ მისი დაცვაში დახმარების სურვილის შექებას. „ძალიან სასიამოვნოა, რომ [სალაჰმა] კვლავ გაიტანა და საგოლე გადაცემაც შეასრულა. მაგრამ ვფიქრობ, რაც ყველაზე მეტად მომწონს ამჟამად, ის არის, რომ გოლების გატანა მისგან თითქმის მოსალოდნელია, თუმცა ის გუნდს დაცვაშიც დიდად ეხმარება. ეს ძალიან პოზიტიურია – რაც გუნდს ასევე სჭირდება – და ვფიქრობ, სულ უფრო მეტ მოთამაშეს შეუძლია ახლა ამ ინტენსივობის დონეზე თამაში ყოველ სამ დღეში. სწორედ აქ გვქონდა ბევრი პრობლემა სეზონის დასაწყისში, როდესაც ზოგჯერ გვიჭირდა ინტენსივობის დონის შენარჩუნება კვირაში ერთხელაც კი, აღარაფერს ვამბობ ყოველ სამ დღეზე. მაგრამ ახლა ამის გაკეთება შეგვიძლია, სულ უფრო მეტად ვხედავთ ჩვენს ხარისხს. ამიტომაც ვთქვი უკვე ბევრჯერ, რომ ამ კლუბის მომავალი ამ მოთამაშეებთან ერთად ნამდვილად ნათელი ჩანს, და ვფიქრობ, ბოლო შვიდი, რვა, ცხრა, ათი მატჩიც ამას აჩვენებს.“ ეს ერთგვარი მინიშნებაა კულისებიდან, რადგან საკმაოდ ნათელი იყო, რომ სლოტის ტაქტიკური გადაწყვეტილება, რომლის მიხედვითაც მო სალაჰი გასულ სეზონში ზოგიერთი დაცვითი მოვალეობისგან თავისუფლდებოდა, ოქტომბერსა და ნოემბერში გუნდის ჩავარდნის პერიოდში სტრუქტურულ პრობლემებს იწვევდა. მიუხედავად იმისა, რომ გუნდი სრულად არ დაბრუნებულა საუკეთესო ფორმაში, ბოლო რამდენიმე მატჩი მნიშვნელოვნად უკეთესად გამოიყურება არა მხოლოდ შედეგების, არამედ ვიზუალური შეფასების კუთხითაც. ლივერპული შეტევაში ურთიერთგაგებას ავლენს და, მიუხედავად აბსოლუტური არასრულყოფილებისა, მოახერხა, რომ დაცვაში სრულ ფიასკოს არ ჰგავდეს, იმის მიუხედავად, რასაც შეგვიძლია თავისუფლად ვუწოდოთ კრიზისი მარჯვენა მცველის პოზიციაზე. ფეხბურთში პრობლემების დიაგნოსტიკა რთულია, რადგან თამაში იმდენად დინამიურია, რომ თითოეული მოთამაშე გავლენას ახდენს თამაშის საერთო მსვლელობის მრავალ ასპექტზე. ამიტომ, სეზონის დასაწყისის ყველა პრობლემა მოს ვერ დავაბრალებთ. თუმცა, გუნდის მიერ დაცვაში კონტროლის გარკვეული სახის მოპოვება, ჰუგო ეკიტიკეს, მილოშ კერკეზის და ფლორიან ვირცის სტაბილური თამაშის პარალელურად, ლივერპულის აღმავალ ტრაექტორიას შეუწყო ხელი. ფაქტობრივად, უნგრელმა მარცხენა მცველმა, როგორც ჩანს, სრულად შეცვალა მდგომარეობა, რადგან მან მატჩის საუკეთესო ფეხბურთელის ტიტულის ღირსი თამაში აჩვენა, რაც შთამბეჭდავია იმის გათვალისწინებით, თუ რამდენად ძლიერია მთელი გუნდი. ლივერპული ახლა კარგ მდგომარეობაშია, მაგრამ უნდა გააგრძელოს მსგავსი მატჩების ჩატარება, რათა გააქარწყლოს სკეპტიციზმი, რომელიც სეზონის დასაწყისში არასტაბილური თამაშით დაიმსახურა, და გადალახოს ის ორმო, რომელშიც ამ შედეგებმა "წითლები" ჩააგდო. ლივერპული ჩემპიონთა ლიგის საგზურისთვის იბრძვის და მომდევნო ორნახევარი თვის განმავლობაში თითქმის უნაკლოდ უნდა ითამაშოს, რათა კონკურენციაში დარჩეს. იმედი ვიქონიოთ, რომ ორი შედარებით ჯიუტი გამოცდის გადალახვა გუნდს საბოლოოდ სრული დატვირთვით ამუშავებაში დაეხმარება.