მიჩიგანის ფეხბურთმა უკვე მიიღო ვალდებულებები 2027 წლის კლასის სამი საშუალო სკოლის რეკრუტისგან: ოთხვარსკვლავიანი კიდეზე შემტევის, რეკარდერ ქიჩენისგან, და სამვარსკვლავიანი შიდა შემტევი ხაზის მოთამაშეების, ტრისტან დეარისა და ლუის ესპოზიტოსგან. თუმცა, საბოლოო შედეგამდე ჯერ კიდევ ბევრი ვალდებულებაა მისაღები. მიმდინარე შემადგენლობის სიღრმისა და მომავალი რეკრუტების გათვალისწინებით, წარმოგიდგენთ კაილ უიტინგემისა და მისი შტაბისთვის ყველაზე საჭირო ხუთ პოზიციას. ოთხვარსკვლავიანი პიტერ ბურკის ვალდებულებაზე უარის თქმამ ნაწილობრივ დააზიანა ამ კლასის ბირთვი. „უოლვერინსს“ ჯერ კიდევ ჰყავს ბრაის ანდერვუდი მინიმუმ კიდევ ორი სეზონით, ხოლო ახალბედა სტუდენტები ტომი კარი და ბრეიდი სმიგილი, ასევე ტრანსფერები კოლინ ჰარლი და ბრეიდენ ფაულერ-ნიკოლოსი, შემადგენლობას აუცილებელ სიღრმეს მატებენ. მაგრამ ბურკის გარეშე, ქუოთერბექის პოზიცია კვლავ უმთავრეს პრიორიტეტად იქცა, ხოლო ანდერვუდისთვის მყარი მემკვიდრეობითი გეგმის უზრუნველყოფა უმნიშვნელოვანესია. ზემოხსენებული შემტევი ხაზის მოთამაშეები სავარაუდოდ უკეთ შეეფერებიან შიდა ფუნქციებს, და მიუხედავად იმისა, რომ 2026 წლის ჯგუფი, რომელსაც ოთხვარსკვლავიანები მარკი უოლბრიჯი, მალაკაი ლი და ტომი ფრაუმანი ხელმძღვანელობენ, იმედის მომცემია, გასულ სეზონში ვნახეთ, რომ ტრავმებმა შეიძლება ადვილად დააზიანოს სასტარტო ერთეული. მაქსიმალური სიღრმისა და ნიჭის დამატება დაეხმარება „უოლვერინსის“ თხრილებში გამჯდარი ფილოსოფიის შენარჩუნებას. ამჟამად, ეს ჯერ კიდევ ახალგაზრდა თექლის (tackle) ერთეულია ისეთი მოთამაშეებით, როგორებიც არიან ბლეიკ ფრეიზერი და ენდრიუ ბაბალოლა — ასევე შიდა ხაზი, სადაც არ არის უფროსი კურსის მოთამაშე — მაგრამ მყარი ფლანგების უზრუნველყოფის გაგრძელება გააადვილებს უიტინგემის ეპოქაში გადასვლას. ბევრი რამ არის მოსაწონი „უოლვერინსის“ ახალგაზრდა კიდეებში, რომლებსაც ქემ ბრენდტი, ნეიტ მარშალი, დომინიკ ნიკოლსი და ახალბედა სტუდენტების ტრიო – კარტერ მიდოუსი, ტარიქ ბოუნი და მაქჰეილ ბლეიდი – ხელმძღვანელობენ. თუმცა, შიდა ხაზი არც ისე გარანტირებულია. უიტინგემის გუნდები სიმტკიცით გამოირჩევიან, და უმეტეს კარგ საფეხბურთო გუნდებში ეს სიმტკიცე სწორედ თხრილების ყველაზე სასტიკ ნაწილში გამოიხატება. დაცვის შიდა ხაზზე მეტი მოთამაშის მოზიდვა 2027 წლის კლასში მთავარი აქცენტი უნდა იყოს. ქოულ სალივანის დაკარგვა ძალიან მტკივნეულია. ის წელს ლაინბექერის პოზიციაზე წამყვანი მოთამაშეობისთვის ემზადებოდა, მაგრამ ნორმანში „სუნერსის“ შემადგენლობაში სათამაშოდ გადავიდა. 2026 წლის კლასი მოიცავს სამვარსკვლავიანების ტრიოს – ადენ რიდერს, კეიდენ კეტჩინგსსა და მარკელ დებნის, მაგრამ დაბალრეიტინგულ პერსპექტივებზე დაყრდნობა საუკეთესო გეგმა არ არის. ახალ თავდაცვით კოორდინატორს ჯეი ჰილს უყვარს „ნიკელ“ წყობების გამოყენება, რაც ლაინბექერებისგან ყველაფრის გაკეთებას მოითხოვს. 2027 წლის შემადგენლობის სიღრმე დიდ გამოცდილებას არ შესთავაზებს, ამიტომ ამ კლასში ნამდვილი MIKE-ის (ცენტრალური ლაინბექერი) დამატება ზოგიერთ ამ პრობლემას მოაგვარებდა. ჰილის დაცვაზე საუბრისას, ალბათ არცერთი მოთამაშე არ არის უფრო მნიშვნელოვანი 4-2-5 ბაზის მუშაობისთვის, ვიდრე სათანადო „ნიკელი“. შეხედეთ, როგორ შეცვალა ნიკ ემანვორიმ „სიეტლ სიჰოუკსის“ დაცვა. არა, მიჩიგანი არ მიიღებს ნამდვილ ახალბედას, რომელიც ემანვორივით ითამაშებს, მაგრამ ასეთი მრავალმხრივობა დაცვას საშუალებას აძლევს, შეაჩეროს გაშვება უფრო მსუბუქი „ბოქსებით“ და მზად იყოს პასის თამაშებისთვის. ეს შეიძლება იყოს ქორნერბექი ან უფრო მობილური სეიფთი, მაგრამ ალბათ ნამდვილი სპორტსმენის დამატება, რომლისგანაც უიტინგემსა და ჰილს შეუძლიათ „ნიკელის“ მოთამაშე ჩამოაყალიბონ, ყველაზე მიმზიდველი ვარიანტია, რათა ეს დაცვა კვლავ ეროვნული რეიტინგების სათავეში დაბრუნდეს.