ახალგაზრდა ასაკში პენსიაზე გასვლის შემდეგ, ამბერი მოედანს საკუთარი პირობებით დაუბრუნდა. მისი თქმით, „ეს ჩემი უკეთესი ვერსიაა. მე ავირჩიე აქ ყოფნა. ვფიქრობ, ეს ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი რამ არის. როდესაც ხუთი წლისამ დავიწყე, წარმოდგენაც არ მქონდა, რაში ვერთვებოდი. ამიტომ მომეწონა, რომ შევძელი დაბრუნება და ჩემი საკუთარი ბედის არჩევა.“ ახლა ის თავად ირჩევს ქორეოგრაფიას, კოსტუმებსა და მუსიკას და, როგორც ამბობს, არა გამარჯვებისთვის, არამედ საკუთარი ხელოვნების საჩვენებლად სრიალებს. იმის გამო, რომ ფიგურულ სრიალში შეფასებები საკმაოდ სუბიექტურია, ამბერმა თქვა, რომ აწუხებდა, თუ როგორ მიიღებდნენ მის დაბრუნებას. „მეშინოდა, რომ ნაკლებად ქალურად, ნაკლებად მოხდენილად ან მსგავსად მიმიჩნევდნენ“, — განაცხადა მან. — „მაგრამ მივხვდი, რომ თუ ოდესმე ამ შიშს გადავლახავთ, ვიღაცამ ეს უნდა გააკეთოს. ვიღაცამ უნდა დაამსხვრიოს ეს ჩარჩო და სტერეოტიპი, რათა შემდეგი ადამიანი, ვინც გამოვა, არ შეშინდეს, რადგან მათ დაინახეს, რომ ჩემზე ეს არ იმოქმედებს.“