ემოციური ოლიმპიური ოქროს მოპოვების შემდეგ, მიკაელა შიფრინის ფიქრები ერთ ადამიანს დაუბრუნდა, რომელიც იქ არ იყო - მის მამას, ჯეფს. ამერიკელმა ფინიშის ხაზი ოლიმპიური სლალომის ჩემპიონის ტიტულით გადაკვეთა, ისევე როგორც 12 წლის წინ სოჭში, 18 წლის ასაკში. მხოლოდ ამჯერად, როდესაც დედას და მწვრთნელებს ეხუტებოდა, მან იგრძნო მამის არყოფნა, რომელიც ექვსი წლის წინ გარდაიცვალა. "ეს ჩემი მამისთვისაა, რომელმაც ეს ვერ ნახა. ეს ის მომენტი იყო, რაზეც ვოცნებობდი. ასევე, ძალიან მეშინოდა ამ მომენტის," - თქვა მან. "ყველაფერი, რასაც ცხოვრებაში აკეთებ საყვარელი ადამიანის დაკარგვის შემდეგ, ახალ გამოცდილებას ჰგავს. ეს ხელახლა დაბადებას ჰგავს და მე ჯერ კიდევ მრავალი მომენტი მაქვს, როცა ამას ვეწინააღმდეგები. არ მინდა ვიყო ცხოვრებაში მამის გარეშე და შესაძლოა, დღეს იყო პირველი შემთხვევა, როდესაც მე რეალურად შევძელი ამ რეალობის მიღება. იმის ნაცვლად, რომ მეფიქრა, რომ ამ მომენტში მის გარეშე ვიქნებოდი, მე ეს მომენტი მასთან ერთად დუმილისთვის გამოვიყენე." შიფრინმა სპორტისგან თითქმის ერთი წელი დაისვენა მამის დაკარგვის შემდეგ – რასაც მან "უხილავი ტრავმა" უწოდა – და ღიად ისაუბრა მენტალური ჯანმრთელობის პრობლემებზე. მისმა ტრიუმფმა იტალიაში, სადაც მან ოქრო დამაჯერებელი სტილით, უჩვეულო 1.50 წამიანი უპირატესობით მოიპოვა, მისი სახელი სამთო თხილამურების ლეგენდებს შორის დაამკვიდრა. 30 წლის სპორტსმენმა ჯამური დრო 1:39:10 დააფიქსირა და სამგზის ოლიმპიური ჩემპიონი გახდა, სოჭის და შემდეგ 2018 წლის პიონგჩანგის წარმატებების შემდეგ. ოლიმპიური მედლის გარეშე გატარებულმა რვა წელმა შიფრინს მრავალი გამოწვევა მოუტანა, როგორც სპორტში, ასევე მის მიღმა. თუმცა, მან განაცხადა, რომ ოთხშაბათს ყველაზე მნიშვნელოვანი იყო რბოლაზე "გამოცხადება". "მხოლოდ ორ დაშვებაზე გამოსვლა და იმის გაკეთება, რაც ჩემშია და რაც ვიცი როგორ უნდა გავაკეთო, უზარმაზარი შრომაა," - თქვა მან. "ეს ყოველთვის ადვილი არ არის. ზოგჯერ შეუძლებელი ჩანს. საბოლოოდ, დღეს, საჭირო იყო ხმაურის მოშორება და ამისადმი მარტივად მიდგომა." შვიდგზის მსოფლიო ჩემპიონი შიფრინი კორტინაში დიდი ფავორიტის სტატუსით და მნიშვნელოვანი ზეწოლის ქვეშ ჩავიდა, რათა შედეგი დაედო. ამ სეზონში მან მსოფლიო თასის რვა სლალომის რბოლიდან შვიდი მოიგო და ერთში მეორე ადგილი დაიკავა, რითაც საერთო ტიტული დარჩენილი რბოლების მიუხედავად გაინაღდა. მსოფლიო თასზე მისმა 108 გამარჯვებამ ის მსოფლიოს ყველაზე წარმატებულ სამთო მოთხილამურედ აქცია, გარდა ამისა, მან პოდიუმზე კიდევ 58-ჯერ იდგა და საერთო ტიტული ხუთჯერ მოიგო. მაგრამ არასასურველი იარლიყი – "დიდ სცენაზე გამოსვლის უუნარობა" – თან სდევდა მას შემდეგ, რაც ოთხი წლის წინ პეკინში მედლის მოპოვება ვერ შეძლო. შიფრინი გიგანტურ სლალომსა და სლალომის ორივე დისციპლინაში დაშვებების დაწყებიდან რამდენიმე წამში გამოეთიშა ასპარეზობას, მან ექვსი რბოლა დაასრულა, მაგრამ შინ უმედლოდ დაბრუნდა. კულისებში, შიფრინი ჯერ კიდევ ებრძოდა მამის დაკარგვით გამოწვეულ მწუხარებას და განაცხადა, რომ მას მეხსიერების პრობლემები ჰქონდა, რაც იმას ნიშნავდა, რომ რბოლის ტრასების დამახსოვრება უჭირდა. შემდეგ, ამის დაძლევის შემდეგ, რათა "პიროვნულად გაძლიერებულიყო" და 100-ე მსოფლიო თასის გამარჯვებას უახლოვდებოდა, ის 2024 წლის დეკემბერში კილინგტონში გიგანტური სლალომის რბოლაზე დაეცა, რის შედეგადაც მუცლის არეში მჭრელი ჭრილობა და კუნთის დაზიანება მიიღო. ისევ და ისევ, შიფრინის მენტალური ჯანმრთელობა დაზარალდა და მან თქვა, რომ მას დაცემის ხილვები ჰქონდა და ეშინოდა, რომ ეს ისევ განმეორდებოდა. მიუხედავად წელს მიღწეული საოცრად წარმატებული სეზონისა, კითხვები მაინც რჩებოდა იმის შესახებ, შეძლებდა თუ არა შიფრინი ოლიმპიური პოდიუმის მწვერვალზე დაბრუნებას მას შემდეგ, რაც კორტინაში მისთვის საწყისი გეგმა არ განხორციელდა. მან მე-11 ადგილი დაიკავა გიგანტურ სლალომში და მტკივნეული მეოთხე ადგილი გუნდურ შეჯიბრში ოლიმპიური დაშვების ჩემპიონ ბრიზი ჯონსონთან ერთად. მაგრამ მის საყვარელ დისციპლინაში, სადაც მას მსოფლიო თასის 71 გამარჯვება აქვს, რაც ნებისმიერ დისციპლინაში ნებისმიერი მოთხილამურის მიერ მიღწეული ყველაზე მეტია, შიფრინმა შეძლო ხმაურისგან თავის დაღწევა და "უბრალოდ თხილამურებით სრიალი". "მინდოდა თავისუფალი ვყოფილიყავი, მინდოდა გამომეშვა ემოციები. ამის გაკეთება ადვილი არ არის, მაგრამ ყოველდღე იმდენად კონცენტრირებული ვიყავი," - განაცხადა მან. შიფრინმა პირველი დაშვებისას მთელი რთული სამუშაო შეასრულა, ტრასაზე 47.13 წამში დაეშვა, რათა მეორე დაშვების წინ მნიშვნელოვანი უპირატესობა მოეპოვებინა. ისევ მამაზე ფიქრები დაეუფლა. "მეორე დაშვებამდე, ვცდილობდი დამეძინა და თითქოს ტირილი დავიწყე, როდესაც მამაზე ვფიქრობდი," - თქვა მან. "მე ვფიქრობდი იმაზე, რომ დღეს რეალურად შემეძლო გამომეცხადებინა და სტარტზე გულწრფელად მეთქვა, რომ მაქვს ყველა საჭირო ინსტრუმენტი, რომ ჩემი საუკეთესო შედეგი მეჩვენებინა და ეს მომენტი დამემსახურებინა." შიფრინმა, რომელიც უკვე ყველა დროის ყველაზე ტიტულოვანი სამთო მოთხილამურეა, ოქრო მოიპოვა იმით, რაც საბოლოოდ საჩვენებელი დაშვება აღმოჩნდა, დაასრულა რა რბოლა 51.97 წამში და დაამარცხა შვეიცარიელი კამილ რასტი და შვედი ანა სვენ ლარსონი. ემოციურ პრესკონფერენციაზე მან თქვა: "ვფიქრობ, ჩემი გლოვის გზის ნაწილი რთული იყო, რადგან არ ვგრძნობ იმას, რაზეც ბევრი ადამიანი საუბრობს – ამ ღრმა სულიერ კავშირს საყვარელ ადამიანთან." "ხალხი საუბრობს ყოფნის შეგრძნებაზე და მე ეს ასე არ მიგრძვნია. მამაზე სულ ვფიქრობ. მასთან კავშირს ჩემს ფიქრებში და მასზე საუბრისას ვგრძნობ. ზოგჯერ გაბრაზებულიც ვყოფილვარ იმ ადამიანებზე, რომლებიც ამ ადამიანს გრძნობენ და ამბობენ: 'ისინი აქ არიან ჩემთან და დღესაც მეხმარებიან'. და მე ვფიქრობ, სად? რატომ გერგებათ თქვენ..."