დეკემბრის ბოლოს გარი როუეტი „ოქსფორდის“ მწვრთნელის პოსტიდან გაათავისუფლეს. რა იყო მთავარი მიზეზები, რამაც წარუმატებლობა გამოიწვია? ვფიქრობ, ნებისმიერი მწვრთნელის კარიერაში დგება მომენტი, როცა ყველა ერთმანეთით კმაყოფილი აღარ არის. უდავოდ, აქაც ასე მოხდა და არ მგონია, რომ გარი როუეტი გათავისუფლებით საერთოდ იმედგაცრუებული დარჩენილიყო. ის კლუბში მაშინ მივიდა, როცა „ჩემპიონშიპში“ გუნდი მძიმე მდგომარეობაში იყო და ერთადერთი მიზანი – უსაფრთხოება – შეასრულა. პრობლემა ყოველთვის მეორე სეზონი იყო და ის, თუ რამდენად შეძლებდა პრაგმატული სტილი, რომელმაც შეზღუდული შემადგენლობის გუნდს გადარჩენა მოუტანა, ზაფხულში უფრო ამაღელვებელ ნაზავად გადაქცევას. თამამად შეიძლება ითქვას, რომ ეს არ მომხდარა. მას არ დაეხმარა ქაოტური წინასასეზონო მომზადება, სადაც ინდონეზიურმა ტურნემ (ჩვენი მფლობელი ინდონეზიელია) გამოიწვია მოედანზე დროის ნაკლებობა და, ირონიულად, სერიოზული ტრავმა მიიღო ჩვენმა ინდონეზიელმა ლეგიონერმა, რომელიც მთელი ტურნეს მთავარი ფიგურა იყო. შედეგად, სეზონი ნელა დავიწყეთ, ტრანსფერები არათანმიმდევრული იყო და ბოლოსთვის როუეტის პოზიცია იყო „ან მხარი დამიჭირეთ, ან გამათავისუფლეთ“. ვვარაუდობ, რომ იყო აზრთა სხვადასხვაობა ტრანსფერებთან დაკავშირებით: როუეტი გამოცდილ ფეხბურთელებს ანიჭებდა უპირატესობას, კლუბს კი სურდა დაბრუნებოდა ნიჭიერ ახალგაზრდა მოთამაშეებში ინვესტირებას, რამაც როუეტს იანვრის სატრანსფერო ფანჯრის ნახვის საშუალება არ მისცა. მის შემცვლელად „უაიკომბისა“ და „ლუტონის“ ყოფილი მწვრთნელი, მეტ ბლუმფილდი დაიქირავეს – რა მოუტანა მან გუნდს ამ დროისთვის? ის ენთუზიაზმით სავსეა და აშკარად სურს, რომ კლუბისთვის კარგად იმუშაოს, მაგრამ რომელ მწვრთნელს არ სურს?! „ლესტერთან“ გამარჯვება შესანიშნავ დაცვით განლაგებასა და ფენომენალურ შრომისმოყვარეობაზე იყო აგებული. ბლუმფილდის სირბილი სტუმრების ტრიბუნისკენ, რათა გამარჯვება აღენიშნა, ისეთი შეგრძნება შექმნა, თითქოს რაღაცის დასაწყისი იყო. სამწუხაროდ, წინსვლა ვერ მოვახერხეთ და მის ხელმძღვანელობით საშინაო მატჩებში გოლი ჯერაც ვერ გაგვიტანია. სამყაროში, სადაც გულშემატკივრები როუეტის პრაგმატულ სტილზე უფრო შემტევ თამაშს ითხოვდნენ, ჩვენი სათამაშო სქემა თითქმის იგივეა და მატჩებში კვლავაც გვიჭირს საგოლე მომენტების შექმნა. ჯერ ადრეა, მაგრამ სამშაბათის მარცხი „ნორვიჩთან“ სრული არეულობა იყო და ადრეული ოპტიმიზმი გააქარწყლა. მისი ასისტენტია „სანდერლენდის“ ყოფილი მწვრთნელი მაიკ დოდსი. როგორი გავლენა მოახდინა მან ამ დროისთვის? სავარჯიშო მოედნიდან ვრცელდება ინფორმაცია, რომ მოთამაშეებს მოსწონთ მისი სესიები და მისი, როგორც შესანიშნავი მწვრთნელის რეპუტაცია, გამართლებული ჩანს. მისი როლის ნაწილია მწვრთნელისთვის რჩევების მიცემა. ჩემი აზრით, ყველას, ვინც სამშაბათის მატჩის ოთხკაციან დაცვასთან იყო დაკავშირებული, ახსნა-განმარტება მოუწევს. ხუთკაციან დაცვაში მყარად გამოვიყურებოდით, მაგრამ ოთხკაციან დაცვაზე გადავედით და ბლუმფილდმა აღნიშნა, რომ ეს ნაწილობრივ იმიტომ მოხდა, რომ გულშემატკივრებს სახლში მეტი სურთ. თუმცა, ოთხკაციანი დაცვა შედგებოდა ორი ცენტრალური მცველისგან, რომლებიც ფლანგის მცველებად თამაშობდნენ, და ნახევარ განაკვეთზე მომუშავე ცენტრალური მცველისგან, რომელსაც უფრო მეტი გამოცდილება მარჯვენა მცველის პოზიციაზე აქვს და ცენტრში იდგა. ოთხი მცველიდან მხოლოდ ერთი იყო თავის სწორ პოზიციაზე და ეს იყო ქაოტური თამაში. არ ვიცი, გრძნობდა თუ არა სამწვრთნელო შტაბი, რომ მათ არ შეეძლოთ ამ მოთამაშეების გამოტოვება „კოვენტრიში“ შესანიშნავი დაცვითი თამაშის შემდეგ, მაგრამ ეს იყო გადაწყვეტილება, რომელიც უნდა მიღებულიყო. ამჟამად უსაფრთხო ზონას ოთხი ქულა გვაშორებს, რამდენად დარწმუნებული ხართ, რომ დაქვეითებას თავიდან აიცილებთ? სამშაბათს სტადიონზე მისულმა ვთქვი, რომ თუ დღეს დასუსტებულ „ნორვიჩს“ დავამარცხებდით, ლიგაში დავრჩებოდით. 20 წუთის შემდეგ მთელი ეს ოპტიმიზმი გაქრა. მართალია, ჩვენ გვაქვს ძალიან ხელსაყრელი საშინაო მატჩები და ჯერ კიდევ უნდა შევხვდეთ „შეფილდ უენსდეის“, მაგრამ ჩვენს ირგვლივ ყველა უფრო ძლიერად გამოიყურება ამ მომენტში. თუ შეტევაში მუდმივად ვერ შევქმნით საფრთხეს, მაშინ ყველაზე უარესის მეშინია. „ოქსფორდს“ ბლუმფილდის ხელმძღვანელობით ჯერ არ მოუგია „კასამის“ სტადიონზე. საკმაოდ უიმედო სიტუაციაა ამჟამად? გამარჯვება ან გოლის გატანა. ამის გათვალისწინებით, ალბათ, გასაკვირი არ უნდა ყოფილიყო, რომ სტადიონი სავსე არ იყო და რადგან თამაში ადრევე დასრულდა, ცარიელი ადგილები უფრო თვალსაჩინო გახდა მატჩის მიმდინარეობისას. ბოლოსთვის, ეს ჰგავდა ლიგის თასის ადრეულ ეტაპის მატჩს, სადაც ერთადერთი ადამიანები, ვინც მხიარულობდნენ, სტუმარი გუნდის გულშემატკივრები იყვნენ. ეს იყო უიმედო საღამო და რადგან საშინაო ფორმა, სავარაუდოდ, გადამწყვეტი იქნება, საჭიროა სწრაფად ენთუზიაზმის შეტანა. „ოქსფორდის“ რომელი მოთამაშეები გამოირჩნენ ამ სეზონში, რომლებიც, თქვენი აზრით, „სანდერლენდს“ პრობლემებს შეუქმნიან? „ოქსფორდის“ მთავარი საზაფხულო ტრანსფერი, ბრაიან დე კერსმაეკერი, ტრავმის გამო რამდენიმე კვირაა უქმობს და ნახევარდაცვაში მისი არყოფნა დიდი დანაკლისია. იანვარში შეძენილმა მაილს პირტ-ჰარისმა კარგად დაიწყო და აშკარად ნიჭიერია. მას აქვს ფიზიკური მონაცემები ფლანგის შემტევისთვის და შეუძლია ბურთის ეფექტურად ამოტანა მოედანზე. მთელი ამ ხნის განმავლობაში მუდმივად ვწუწუნებდი შეტევაზე, ამიტომ ძნელია გულწრფელად მჯეროდეს, რომ ბევრი საფრთხე არსებობს. მომწონს სტენ მილსის მონდომება, ძველებური ფლანგის შემტევის, რომელიც მეტოქეს ამარცხებს და ადრეულ გადაცემებს აკეთებს, მაგრამ ჩვენ ხშირად გვიჭირს საჯარიმოში საკმარისი მოთამაშის ყოლა, ამიტომ ეს ყოველთვის არ იძლევა სასურველ შედეგს. დიდი ალბათობით, ჩვენი ყველაზე დიდი საფრთხე სტანდარტული მდგომარეობებიდან და გრძელი აუტებიდან წამოვა. მეორე მხრივ, თქვენ რომ რეგის ლე ბრი იყოთ, როგორ გამოიყენებდით „ოქსფორდის“ სისუსტეებს? მე