არნე სლოტს შეტევაში მეტი სისწრაფე სჭირდება. ცხადია, „ლივერპულს“ ერთი-ერთზე თამაშის სპეციალისტები სჭირდება. ფეხბურთელები, რომლებიც დრიბლინგით და მეტოქეების წინააღმდეგ პირდაპირი მოქმედებებით გამოირჩევიან. ეს ისეთი მოთამაშეები არიან, რომლებსაც შეუძლიათ მკაცრი დაცვის გარღვევა, თანაგუნდელებისთვის მეტი სივრცის შექმნა და, ზოგადად, გუნდის თამაშის უფრო სანახაობრივი და თავისუფალი გახადვა. სადიო მანე და მო სალაჰი თავიანთ პიკში ზუსტად ისეთი ტიპის ფეხბურთელები იყვნენ, როგორებიც „ლივერპულს“ ამჟამად აკლია. ახლა, ჰიუზზეა დამოკიდებული, იპოვის თუ არა მანესა და სალაჰის საკუთარ ვერსიას, და არსებობს აშკარა ორმაგი გარიგება, რომლის განხორციელებაც მას შეუძლია, რამაც შესაძლოა „წითლების“ შეტევა მომდევნო ათწლეულისთვის დაალაგოს – ისევე, როგორც სენეგალელი და ეგვიპტელი დომინირებდნენ ენფილდზე მრავალი წლის განმავლობაში. მაგრამ ვინ შეიძლება იყვნენ ეს ახალი შენაძენები? მაიკლ ედვარდსს ორი სატრანსფერო ფანჯარა დასჭირდა ამ დუეტის მოსაძებნად. თუმცა, ჰიუზს ეს ზაფხულშიც შეუძლია. მას მხოლოდ იან დიომანდე და მატეუს მანე სჭირდება. ეს ორმაგი ტრანსფერი საკმარისი იქნება „წითლების“ მომდევნო ათწლეულისთვის მოსამზადებლად. დიომანდე მხოლოდ 19 წლისაა, მანე კი მხოლოდ 18 წლის. ორივეს გამორჩეული სეზონები ჰქონდათ, მიუხედავად იმისა, რომ სტილისტურად განსხვავებული პროფილები არიან. დიომანდე გაცილებით უფრო პირდაპირი ტიპის ფლანგის შემტევია. მას უყვარს მეტოქეების პირისპირ თამაში და უამრავ შანსს უქმნის თანაგუნდელებს. მანე უკეთ თამაშობს ნახევარ-სივრცეებში, ცენტრისკენ მოძრაობით და უპირველეს ყოვლისა გოლების გატანა უყვარს. რაც მათ „ლივერპულისთვის“ ასეთ იდეალურ პროფილებად აქცევს, ის არის, რომ ორივეს შეუძლია ორივე ფლანგზე თამაში, მანეს კი შემტევ ნახევარმცველადაც კი შეუძლია მოქმედება. გარდა ამისა, „ლივერპულს“ უკვე ჰყავს ჯოშუა აბე და რიო ნგუმოჰა. დაამატეთ ალექსანდერ ისაკი და ჰუგო ეკიტიკე, და სლოტს ყველა შემტევი ეყოლება, ვინც მას სჭირდება. ასე რომ, ეს ის ორმაგი ტრანსფერია, რომელზეც ჰიუზმა უნდა იმოქმედოს, რათა „წითლების“ შეტევა მომდევნო ათწლეულისთვის მოამზადოს.