2025 წლის აგვისტოში, მაშინ როდესაც მედია სონ ჰინ-მინის მოახლოებული ტრანსფერით იყო მოცული, LAFC სხვა მნიშვნელოვან ტრანსფერზე მუშაობდა. ტრავმებით დასუსტებულ გუნდს, პლეი-ოფების მოახლოებასთან ერთად, სასწრაფოდ ესაჭიროებოდა მცველი. ვინმე, ვისაც საკმარისი გამოცდილება ექნებოდა გუნდში სწრაფად ინტეგრაციისთვის, მაგრამ ასევე შეძლებდა MLS-ის ფიზიკურად მომთხოვნი თამაშის გაძლებას. რაიან პორტეუსში მათ ზუსტად ასეთი მოთამაშე იპოვეს. ახლა, როდესაც LAFC 2026 წლის სეზონს კონკაკაფის ჩემპიონთა თასის მატჩით „რეალ ესპანიას“ წინააღმდეგ რამდენიმე დღეში იწყებს – და რეგულარული სეზონის პირველ მატჩამდე „ინტერ მაიამისთან“ სულ რამდენიმე დღე რჩება – ვესაუბრები LAFC-ის ცენტრალურ მცველს და შოტლანდიის ნაკრების წევრს, რაიან პორტეუსს, და მაინტერესებს, სად შეიძლება ლოს-ანჯელესში შავი პუდინგის პოვნა? **რაიან პორტეუსი:** რამდენიმე მაღაზიაა, სადაც იყიდება. **ჯეფ კენედი:** შოტლანდიური შავი პუდინგი? მე მხოლოდ ირლანდიურს ვპოულობ. **რ.პ.:** ნამდვილად არ ვარ დარწმუნებული, მაგრამ არის რამდენიმე მაღაზია, სადაც ყიდიან შავ პუდინგს, თეთრ პუდინგს, ჰაგისს. აირნ-ბრუს. **ჯ.კ.:** ესე იგი, მოგიხერხებია? **რ.პ.:** ალბათ არ უნდა გეუბნებოდეთ ამ ყველაფერს, რომ ნუტრიციოლოგმა არ გაიგოს. **ჯ.კ.:** ვერ დაგპირდები, რომ ეს კონფიდენციალური დარჩება. **რ.პ.:** ნუტრიციოლოგს ვუთხარი – ის თამაშების შემდეგ კოკა-კოლებით მოდის – და ვუთხარი, თუკი აირნ-ბრუს დიდ პალეტს მომიტან, პირდაპირ ჩემი ხელფასიდან ჩამოაჭერი და ეს ამ სეზონზე გამომადგება-მეთქი! **ჯ.კ.:** ჰა! სასაცილოა, რასაც ვენატრებით. პირად დონეზე, მაინტერესებს, კიდევ რა მოგენატრა? და თანაბრად, რა მოგეწონა? **რ.პ.:** როდესაც ზაფხულში აქ გადმოსვლის შესაძლებლობა გამოჩნდა, მე და ჩემი შეყვარებული აქ დაახლოებით ექვსი კვირით ჩამოვედით. უბრალოდ ვიმოგზაურეთ სხვადასხვა ადგილას და გავეცანით კულტურას, ვიფიქრეთ, რომ დიახ, ეს ჩვენთვისაა. ყავის მაღაზიაში უცხო ადამიანებს ხვდები და ისინი გელაპარაკებიან. ვიცი, რომ ეს უცნაურად ჟღერს, და ეს არ ნიშნავს, რომ შოტლანდიაში ყველა უბედურია, უბრალოდ სხვა კულტურაა. ცოტა კულტურული შოკი იყო, მაგრამ პოზიტიური შოკი, თუკი ეს აზრიანია? ასე რომ, რაც მენატრება, ალბათ მხოლოდ მეგობრები და ოჯახია, რადგან ლოს-ანჯელესში თითქმის ყველაფერი გაქვს, რაც შეიძლება გინდოდეს. ეს შესანიშნავია. **ჯ.კ.:** და რაც შეეხება ფეხბურთს? რა მსგავსებები და განსხვავებები შეამჩნიეთ MLS-ში? გარდა იმისა, რომ თებერვალში მოსამზადებელ პერიოდში ხართ. **რ.პ.:** დიახ, ვფიქრობ, ყველა ლიგა, სადაც მითამაშია, განსხვავებულია, შოტლანდიის ლიგიდან ინგლისის ჩემპიონშიფამდე და MLS-მდე. ყველა ლიგას აქვს თავისი კულტურა და იდენტობა, თავისი მოთამაშეები, თავისი ტიპის სისტემები. ვფიქრობ, ალბათ ყველაზე დიდი განსხვავება MLS-სა და, ვთქვათ, შოტლანდიას ან ჩემპიონშიფს შორის ისაა, რომ აქ ყველა გუნდს სურს ბევრი ფეხბურთის თამაში, ბურთის დომინირება. ჩემპიონშიფში ან შოტლანდიაში უფრო დაუნდობელია, ასეთი „გამარჯვება ნებისმიერ ფასად“ მიდგომაა. რა თქმა უნდა, LAFC-ში ჩვენც გვინდა ყველა თამაშის მოგება. ვანკუვერთან მატჩის გამო ჯერ კიდევ გვეტკინა გული. მაგრამ ლიგის კულტურა ცოტა განსხვავებულია. **ჯ.კ.:** ეს მაფიქრებინებს პლეი-ოფების ბუნებაზე და იმაზე, თუ როგორ შეუძლია პლეი-ოფებს გავლენა მოახდინოს გუნდის მიდგომაზე ლიგის მიმართ – როგორ აძლევენ ისინი გუნდებს დროს, რომ საკუთარი თავი იპოვონ. მათ შეუძლიათ სცადონ იდეები და ცოტა წაბორძიკდნენ რეგულარულ სეზონში. **რ.პ.:** დიახ, მე საკმაოდ მომწონს პლეი-ოფის სისტემა. როგორც „ჰიბერნიანის“ გულშემატკივარს შოტლანდიაში, ეს არის ის, რის შემოღებასაც ვისურვებდი. ის ალბათ ცოტათი დაარღვევდა „ოლდ ფირმის“ დომინირებას შოტლანდიაში. იცით, ბევრი მეგობარი მყავს, რომლებიც „სელტიკის“ და „რეინჯერსის“ ფანები არიან და იქ უნდა მოიგო, თორემ წასული ხარ. ეს არის მკაცრი რეალობა, როდესაც ასეთ დიდ კლუბში ხარ. ამერიკაში, ხალხმა შესაძლოა ვერ აცნობიერებს, რამდენად დიდი მოლოდინებია იქით. განსაკუთრებით შოტლანდიაში. ეს ყველას მთელი ცხოვრებაა. ასე რომ, დიახ, აქ ცოტა განსხვავებულია და პლეი-ოფები ამის ნაწილია. **ჯ.კ.:** რაც შეეხება LAFC-ის გულშემატკივრებს, როგორც ჩანს, „3252“-მა ნამდვილად შეგიყვარათ. მაინტერესებს, რას ფიქრობთ აქაურ ფან-კულტურაზე? **რ.პ.:** დიახ, ეს იყო ის, რამაც გამაკვირვა. სასიამოვნოდ გამაკვირვა. ძალიან. უბრალოდ, რამდენად კარგი გულშემატკივრები გვყავს. ისინი მუდმივად ხმაურობენ, მუდმივად ხტუნავენ. არსებობს სტერეოტიპი ამერიკული და გაერთიანებული სამეფოს გულშემატკივრების შედარებისას, მაგრამ LAFC ამ კატეგორიაში არასოდეს მოხვდება. და იცით, გულშემატკივრები გიჟები არიან, სადაც არ უნდა წავიდეთ. ცხადია, სონის [სონ ჰინ-მინი] და დენის [ბუანგა] მსგავსი მოთამაშეების გამოჩენით, გულშემატკივრები ყველგან მოვლენ. მაგრამ გულშემატკივრები შესანიშნავები იყვნენ და ისინი ყოველთვის ბევრნი არიან. განსაკუთრებით შინ. ისინი გეხმარებიან ზღვარის გადალახვაში. **ჯ.კ.:** როდესაც გულშემატკივრებზე და თანაგუნდელებზე საუბრობთ, არ შემიძლია არ ვიფიქრო თქვენი კარიერის უნიკალურ განვითარებაზე. და მაინტერესებს, წლების შემდეგ, როდესაც თქვენი კარიერის ისტორიას გადახედავთ, რაზე გსურთ იყოს ლოს-ანჯელესის თავი? **რ.პ.:** ტიტულები. მინდოდა ისეთ კლუბში მოსვლა, რომელიც მუდმივად ყველა ტიტულისთვის იბრძვის. ვფიქრობ, წელს ხუთ ტურნირში ვართ. საკმარისად გულუბრყვილო არ ვარ, რომ ვთქვა, ყველა მათგანს მოვიგებთ, მაგრამ გვინდა, რომ ვიყოთ კონკურენტუნარიანები თითოეულში და გვქონდეს მათი მოგების შანსი.