ვიღაცამ სეზონის დასაწყისში მითხრა, რომ VAR-ის შესახებ ვერც ერთ დადებით რამეს ვერ ხედავდა. როდესაც მას ყველაზე მნიშვნელოვან ეპიზოდებში სწორი გადაწყვეტილებების რაოდენობის მნიშვნელოვან გაუმჯობესებაზე მივანიშნე, მან არ დამიჯერა. მონაცემები ამას ადასტურებს, მაგრამ „ასტონ ვილასა“ და „ნიუკასლს“ შორის FA თასის მატჩში, აშკარა მტკიცებულება ჩვენს თვალწინ იყო. ტექნოლოგია ხელმისაწვდომი არ იყო და ამჯერად ეს აშკარად გამოჩნდა. თემი აბრაჰამის თამაშგარე მდგომარეობიდან გატანილი გოლი ჩაითვალა; „ვილამ“ ასევე ისარგებლა იმით, რომ ლუკა დინი მოედნიდან გაძევებული იქნებოდა, VAR-ს რომ განეხილა მისი უხეში ვარდნა; და საჯარიმო მოედნის „გარეთ“ ხელის თამაშისთვის არდანიშნული პენალტი, აშკარად შიგნით იყო, რამდენიმე ფუტის სიღრმეზე. ჩვენ, ვისაც განმეორებითი ჩვენების უპირატესობა გვქონდა, მეორედ შევხედეთ ეპიზოდებს, მაგრამ მსაჯებს ეს შესაძლებლობა არ ჰქონიათ. მსაჯებზე არ ვბრაზობდი ამ შეცდომების გამო, ისინი ადამიანები არიან, უშვებენ შეცდომებს და მათ არ ჰქონდათ ის დახმარება, რასაც ყველა მიესალმება ტექნოლოგიისგან. ერთადერთი, რაც მაწუხებს, არც ის აზრია, რომ ბევრს VAR-ის გამოყენება საერთოდ არ მოსწონს; ეს გონივრული თვალსაზრისია. არა, მაწუხებს ის ფაქტი, რომ ეს სამი გადაწყვეტილება უმეტეს შემთხვევაში გაუქმდებოდა და მათი კარგი მუშაობა მაშინ სრულად უგულებელყოფილი იქნებოდა „ლუდიტური ძმობის“ მიერ. საბედნიეროდ, „ნიუკასლი“ მაინც გავიდა შემდეგ ეტაპზე ამ საშინელი გადაწყვეტილებების მიუხედავად, მაგრამ სიტყვა „საბედნიეროდ“ აქ დიდ დატვირთვას ატარებს.