ჩვენი კვლევის იმავე კრიტერიუმების დაცვით, რომლითაც „სანდერლენდის“ ომის შემდგომი პერიოდის საკუთარი აღზრდილი ფეხბურთელები განვიხილეთ, მეორე ნაწილი იმავე წესებს იყენებს იმის გასარკვევად, გვყავს თუ არა აღზრდილი ისეთი მოთამაშეები, რომლებმაც კლუბისთვის გარი როუელის 103 გოლზე მეტი გაიტანეს. ისევე, როგორც ეს ნიშნავდა ყველა შეძენილი ფეხბურთელის გამორიცხვას – მაგალითად, კევინ ფილიპსის, მარკო გაბიადინის, ბრაიან კლაფის და ლენ შეკლეტონის – ასევე გამორიცხულია რამდენიმე ცნობილი ომამდელი მოთამაშე, როგორიცაა ჩარლი ბუკენი („არსენალიდან“ შეძენილი), დეივ ჰალიდეი („დანდიდან“ შეძენილი) და ართურ ბრიჯეტი („სტოკიდან“ შეძენილი). მაშ ასე, ვინ გვრჩება განსახილველად იმ პერიოდიდან, როდესაც „სანდერლენდმა“ ექვსი ლიგის ტიტული და ინგლისის თასი მოიგო და ქვეყნის ერთ-ერთ საუკეთესო კლუბად ითვლებოდა? კარტერი ერთ-ერთი მოთამაშე იქნებოდა, რომელზეც დანამდვილებით იტყოდით, რომ „სანდერლენდის“ რიგებში აღიზარდა და როუელის ჯამურ მაჩვენებელზე მეტი გოლი გაიტანა. ფართოდ აღიარებული, როგორც „სანდერლენდის“ ერთ-ერთი უდიდესი ფეხბურთელი, კარტერი დაიბადა ჰენდონში, გახდა ლიგის გამარჯვებული და ინგლისის თასის მომგები კაპიტანი, ასევე თამაშობდა „სანდერლენდის“ და ინგლისის სასკოლო გუნდებში. თუმცა, „სანდერლენდთან“ პირდაპირ სკოლიდან არ მოუწერია კონტრაქტზე ხელი, როდესაც თოთხმეტი წლის ასაკში დატოვა იგი. სინამდვილეში, მან უარი უთხრა კლუბს თავისი მეურვის (ბიძის, მამის გარდაცვალების შემდეგ) რჩევით, რადგან მას სურდა, რომ ახალგაზრდა კარტერს ხელობა ესწავლა. ამრიგად, ის გახდა ელექტრიკოსის შეგირდი, პარალელურად კი სამოყვარულო გუნდში თამაშობდა. „სანდერლენდთან“ სამოყვარულო კონტრაქტს ხელი 1931 წელს მოაწერა, ჩვიდმეტი წლის ასაკში, მაშინ როცა „ლესტერ სიტიში“ სინჯებზეც იმყოფებოდა, თუმცა იქ უარი უთხრეს. საბოლოოდ, იგი პროფესიონალ ფეხბურთელად აიყვანეს „სანდერლენდში“. შეიძლება თუ არა ამან კარტერი გამორიცხოს? ამის გაკეთება თითქმის მკრეხელობად მეჩვენება, ამიტომ ამ საკითხს სხვებს მივანდობ განსახილველად. კიდევ ერთი ჩვენი ომამდელი ლეგენდა და კლუბის რეკორდსმენი ბომბარდირი. კარტერის თანაგუნდელი, სილკსვორთში დაბადებული გარნი, 1930-იანი წლების გოლების მანქანა იყო. კარტერის მსგავსად, მან მოიგო ჩემპიონატი და ინგლისის თასი და შენობის კედელზე ფრესკით დააჯილდოვეს. ჩვენი რეკორდსმენი ბომბარდირი მშობლიურ კლუბში თამაშობდა, „როი ოფ ზი როვერსის“ ოცნებით ცხოვრობდა როუელის დებიუტამდე ორმოცი წლით ადრე – თუმცა გარნიმაც არ მოაწერა ხელი „სანდერლენდთან“ პირდაპირ სკოლიდან. იგი „ბიშოფ ოკლენდში“ თამაშისას შენიშნეს ჩვიდმეტი წლის ასაკში (როგორც ჩანს, ჩარლი ბუკენმა), და ამაზე ცხარე დისკუსია შეიძლება გაიმართოს ღამით სამზარეულოს მაგიდასთან ლუდის ან ხუთი ჭიქის თანხლებით. ეს სამი ფანტასტიკური მოთამაშე „სანდერლენდმა“ – მაშინ ახლად არჩეულმა საფეხბურთო ლიგაში – დაახლოებით ოცი წლის ასაკში გადაიბირა მაშინდელი მენეჯერის, ტომ უოტსონის მიერ. ისინი რეალურად არ უნდა აკმაყოფილებდნენ კრიტერიუმებს, რადგან კლუბს არ აღუზრდია, მაგრამ იმ დროს ჩვენ არ გვყავდა არავინ აღზრდილი ახალგაზრდული სისტემის მეშვეობით. კემპბელი ჩამოვიდა 1889 წელს, მილარი – 1890 წელს – ორივე შოტლანდიური კლუბებიდან – და ჰანა მოვიდა 1891 წელს „სანდერლენდ ალბიონიდან“. კემპბელი და მილარი „სანდერლენდთან“ ერთად იყვნენ საფეხბურთო ლიგის კლუბი 1890 წელს პირველი ბურთის დარტყმიდანვე, ხოლო ჰანა მხოლოდ ერთი წლის შემდეგ შემოუერთდა. მათ ერთად 350-ზე მეტი გოლი გაიტანეს, რადგან „სანდერლენდი“ ლიგაში მეორე სეზონშივე ჩემპიონი გახდა. კემპბელმა „სანდერლენდს“ სამი ლიგის ტიტული მოაგებინა, მილარმა კი ოთხი – „ბიჭებთან“ ერთად, ორი პერიოდის განმავლობაში. ჰოლისა და როუელს შორის სამი გასაოცარი მსგავსებაა. პირველი აშკარაა – ორივემ 100-ზე მეტი გოლი გაიტანა კლუბისთვის. მეორე ნაკლებად აშკარაა – ორივე სიჰემში დაიბადა, მაგრამ იცით მესამე? ორივემ ჰეთ-თრიქი შეასრულა „სანდერლენდის“ შემადგენლობაში „სენტ-ჯეიმს პარკზე“, ჰოლიმ სამი გოლი გაიტანა „სანდერლენდის“ სარეკორდო სტუმრად გამარჯვებისას — 9-1 „ნიუკასლთან“ 1908 წლის 5 დეკემბერს. კარტერისა და გარნის მსგავსად, ჰოლი თამაშობდა ადგილობრივ ფეხბურთს არალიგის კლუბებში, სანამ „სანდერლენდის“ სკაუტებმა შენიშნეს, და 1904 წელს, თვრამეტი წლის ასაკში, კლუბთან კონტრაქტს მოაწერა ხელი. შემდეგ მან მოიგო პირველი დივიზიონის ტიტული 1913 წელს, გუნდის შემადგენლობაში, რომელიც დუბლის მოგებასთან ძალიან ახლოს იყო. მან თერთმეტი ჰეთ-თრიქი შეასრულა „სანდერლენდისთვის“ და რვა გოლი გაიტანა ათ შეხვედრაში ინგლისის ნაკრებისთვის. იგი ჯერ კიდევ პიკში იყო, მხოლოდ ოცდარვა წლის, როდესაც პირველმა მსოფლიო ომმა მისი კარიერა უმაღლეს დონეზე შეაჩერა — და ის ძლიერი კონკურენტი იქნებოდა გარნის სარეკორდო მაჩვენებლისთვის. რაოდენ შესანიშნავი მოთამაშე იყო! შოტლანდიელი გალაჰერი თამაშობდა „ლინვუდ სენტ კოვალსა“ და „ბრიჯ ოფ უეირში“, სანამ 1928 წელს, თვრამეტი წლის ასაკში, „სანდერლენდში“ გადავიდოდა. ახალმა მენეჯერმა ჯონი კოქრეინმა მარცხენა გარემარბი „სანდერლენდის“ გუნდში კარტერთან და გარნისთან ერთად მიიყვანა, რადგან 1930-იან წლებში ისინი ნელ-ნელა ინგლისური ფეხბურთის ძალად იქცნენ. ძირითადად ფლანგის მოთამაშე, გალაჰერი ხშირად იცვლიდა პოზიციებს კარტერთან და მარჯვენა ფლანგზეც შეეძლო თამაში. ის იყო გუნდის საკვანძო წევრი, რომელმაც 1936 წელს ლიგის ტიტული, 1937 წელს ინგლისის თასი მოიგო და 1938 წელს ნახევარფინალშიც გავიდა — თამაში, რომელიც დროთა განმავლობაში, როგორც ჩანს, დავიწყებას მიეცა. იმავე წლის ბოლოს, ის „სტოკ სიტიში“ გადავიდა და მხოლოდ ერთი წლის შემდეგ, მეორე მსოფლიო ომმა ეფექტურად დაასრულა მისი კარიერა. ბოდიშს გიხდით, თუ რომელიმე აშკარა კანდიდატი გამომრჩა, და უნდა ვთქვა, რომ ეს ნამდვილად იყო ნაბიჯი...