როდესაც ვიღაცამ ახსენა, რომ 1992 წელს, ასოციაციის თასის ბოლო ფინალამდე მისასვლელ გზაზე, ოქსფორდი დავამარცხეთ, გადავწყვიტე გადამემოწმებინა, რომელი სხვა გუნდი იყო მაშინდელ წილისყრაში და ჩემდა გასაკვირად, ისინი ყველა კვლავ ტურნირში არიან. ლივერპული, ნორვიჩი, ჩელსი, ვესტ ჰემი და პორტ ვეილი – ყველა კვლავ აგრძელებს ასპარეზობას. ასე რომ, როდესაც მეხუთე რაუნდისთვის ერთ-ერთი მათგანი ამოვიღეთ კალათიდან, ეს თითქოს პოეტური იყო… ერთგვარად. რომანტიკას რომ თავი დავანებოთ, უნდა ვაღიაროთ, რომ სანდერლენდმა მორიგი ხელსაყრელი წილისყრა მიიღო, მიუხედავად იმისა, თუ ვინ გაიმარჯვებს ბრისტოლ სიტისა და პორტ ვეილის წყვილში. უბრალოდ ჰკითხეთ „კაჭკაჭებს“ (ნიუკასლის ფანებს) — მათ კვლავ მანჩესტერ სიტისთან მოუწევთ თამაში, რაც რა თქმა უნდა, სასაცილოა. თუ გსურს ასოციაციის თასის მოგება, ერთ მომენტში მაინც მოგიწევს დიდი გუნდების წინააღმდეგ თამაში, ამიტომ არ უნდა გვეშინოდეს, მაგრამ მაინც მირჩევნია, რაც შეიძლება დიდხანს ავარიდოთ თავი ტოპ გუნდებს. თუ შევძლებთ ჩვენი მორიგი მეტოქის დამარცხებას, შემდეგი ეტაპის მოგების ჯილდო ნახევარფინალში უემბლიზე გასვლა იქნება. იმის გათვალისწინებით, თუ რა გზა გაიარა სანდერლენდმა ბოლო ათწლეულის განმავლობაში, თითქოს განზრახული გვაქვს, რომ კვლავ იქ აღმოვჩნდებით. მაგრამ ეს მხოლოდ ოცნებებია. მანამდე ბევრი მძიმე სამუშაოა გასაკეთებელი და არც ბრისტოლ სიტი, არც პორტ ვეილი არ უნდა მივიღოთ გარანტირებულ მეტოქედ, რადგან თუ ამას გავაკეთებთ, საბოლოოდ დავმარცხდებით და ტურნირს ქვედა ლიგის გუნდთან დავტოვებთ, რაც უბრალოდ მიუღებელი იქნება. ჩვენ შესანიშნავი სეზონი გვაქვს, მაგრამ ახლა, როდესაც პრაქტიკულად უსაფრთხოდ ვართ, მინდა, რომ თასის მოგება პრიორიტეტად ვაქციოთ. გუნდს აქვს შემადგენლობა, რომ ეს შეძლოს, მაგრამ უემბლიზე ნახევარფინალში გასვლაც კი დიდ კონცენტრაციას, იღბალს და შრომას მოითხოვს. ეს თამაში ადვილი არ იქნება, მაგრამ კარგი შესაძლებლობაა ტურნირში წინ წასასვლელად. უცნაური შეგრძნება მქონდა, რომ ძნელი წილისყრა შეგვხვდებოდა, მაგალითად, მანჩესტერ სიტის ან არსენალის წინააღმდეგ, ამიტომ მიხაროდა, რომ ვცდებოდი. პორტ ვეილი იბრძვის ლიგა ერთში, ხოლო ბრისტოლ სიტის არასტაბილურმა ფორმამ ისინი პლეი-ოფის ზონიდან გარიყა, ასე რომ, ქაღალდზე, ეს ძალიან მოსაგები წილისყრაა და სასიხარულო ამბავი. თუმცა, არცერთი თამაში არ არის წინასწარ მოგებული. დარწმუნებული ვარ, მიუხედავად ფორმისა თუ სალიგო პოზიციისა, ორივე შესაძლო მეტოქე ბოლომდე იბრძოლებს. მათ ექნებათ საშინაო უპირატესობა, ხოლო მეოთხედფინალში გასვლა დიდი მოტივაციაა, ამიტომ ეს არ არის თამაში, რომელსაც გარანტირებულად მოგებულად უნდა მიუდგე. ეს შეხვედრა ლიდსთან გასვლით მატჩსა და ბრაიტონთან საშინაო შეხვედრას შორის იქნება მოქცეული, ასე რომ, ის დატვირთულ გრაფიკში მოდის, რამაც შესაძლოა, რეგის ლე ბრისს შემადგენლობის როტაციისკენ უბიძგოს. ასევე, პორტ ვეილისა და ბრისტოლ სიტის მატჩის გადადების გამო, ეს თამაში ახლა ასოციაციის თასის უქმეებამდე მხოლოდ სამი დღით ადრე ჩატარდება, რამაც, ვფიქრობ, შესაძლოა ლე ბრისსა და მის შტაბს დაგეგმვის პროცესში გარკვეული პრობლემები შეუქმნას. ის აშკარად სერიოზულად ეკიდება ამ ტურნირს და იმედი მაქვს, ეს ასეც გაგრძელდება. მინდა ვიხილო ძლიერი შემადგენლობა ამ შეხვედრისთვის და იმედია, თავდაჯერებული, პროფესიონალური თამაში, რომელიც გამარჯვებით და მეოთხედფინალში გასვლით დასრულდება. არასდროს არავინ უნდა მივიჩნიოთ სუსტ მეტოქედ, რადგან ორივე ეს გუნდი ძალიან სახიფათო იქნება, თუ ჩვენ სრულად არ ვიქნებით კონცენტრირებულები და მზად ბრძოლისთვის – განსაკუთრებით ბრისტოლ სიტი. თუმცა, ეს ფანტასტიკური შანსია მეოთხედფინალურ ეტაპზე გასასვლელად. თუ ჩვენს შესაძლებლობებთან ახლოს მაინც ვითამაშებთ, უნდა შევძლოთ რვა საუკეთესოში მოხვედრა, და როგორც კი ამ ეტაპს მივაღწევთ, ყველაფერი შესაძლებელია – უემბლიზე გასვლამდე მხოლოდ ერთი თამაში დაგვრჩება. როდის გავბედავთ ოცნებას? საინტერესო დროა. წინ ბიჭებო!