სანდერლენდის ფანობა უცნაური ამბავია. ერთ წუთს გეჩვენება, რომ საშინელი კატასტროფის ზღვარზე ხარ, შემდეგ კი, ბუმ – ყველაფერი წამიერად იცვლება. გუნდი აღზევდება, იგებს თამაშებს და თასის გათამაშებაში წარმატებას აღწევს. ისევე სწრაფად, როგორც ყველაფერი კარგად მიდის, ასევე სწრაფად შეიძლება ყველაფერი გაფუჭდეს და სწორედ ეს მუდმივი „ამერიკული მთები“ აქცევს სანდერლენდს ასეთ მიმზიდველ საფეხბურთო კლუბად – და სწორედ ამიტომ ჩადეს Netflix-ის მსგავსმა კომპანიებმა ფული და დრო იმაში, რომ წლების განმავლობაში დოკუმენტურად აღეწერათ, თუ რა სიგიჟემდე შეყვარებულები ვართ ამ გუნდზე. მიუხედავად ამისა, სამართლიანია ითქვას, რომ ამჟამად ყველაფერი ისე კარგადაა, როგორც არასდროს ჩემს ცხოვრებაში, და მიუხედავად იმისა, რომ ჩემი მარჯვენა მხარზე მჯდარი დემონი მეუბნება, რომ ეს ყველაფერი საბოლოოდ ჩავარდება, სასიამოვნოდ გაკვირვებული ვარ, თუ რამდენად კარგად ვინარჩუნებთ სტაბილურობას პრემიერ ლიგაში. მოგზაურობები ენფილდსა და ოლდ ტრაფორდზე შესანიშნავია, მაგრამ სანდერლენდის კვირანდელ ვიზიტს ოქსფორდში უიმედოდ ნოსტალგიური ელფერი ჰქონდა. თბილი, კომფორტული და ნაცნობი გარემო იყო. ბოლო ექვსი თვის განმავლობაში დიდ მეტოქეებთან, ცნობილ ფეხბურთელებთან მრავალი დიდი თამაში გვქონდა, მაგრამ უქმეებზე ნაცნობ მეტოქესთან ბრძოლა, ვფიქრობ, ის იყო, რაც ყველას გვჭირდებოდა უმაღლეს დივიზიონში რთული და დამღლელი თამაშების სერიის შემდეგ. მიყვარს ლუკ ო'ნაინი და დენის ცირკინი, ამიტომ ნებისმიერი შესაძლებლობა, რომ მათ ისევ ჩვენთვის იბრძოლონ, უდიდესი პოზიტივია. ორივე შემთხვევაში, მათ კლასიკური თამაშები აჩვენეს, რომლებმაც გამახსენა ის დღეები, რაც EFL-ში გავატარეთ, როდესაც თანაბრად ვეჯიბრებოდით ზოგიერთ უხეშ მეტოქეს, რომლებსაც თავის დღეს შეუძლიათ შეგაშინონ და გაგაღიზიანონ, თუ მათზე ნაკლებად გინდა გამარჯვება. არ გამიგოთ არასწორად – აბსოლუტურად მიყვარს რეინილდო მანდავა და ომარ ალდერეტე, და უდიდესი სიხარული იყო (უმეტესწილად) მათი სანდერლენდის მაისურით ხილვა ამ სეზონში, მაგრამ ო'ნაინისა და ცირკინის მსგავსი ფეხბურთელები არიან ნამდვილი მიზეზები, რის გამოც სანდერლენდი თავიდან შემიყვარდა, მას შემდეგ, რაც ფსიქოლოგიურად გამანადგურებელი პერიოდი გამოვიარეთ საშინელი მფლობელობისა და მენეჯმენტის პირობებში. ისინი კლუბის ყველაზე ცუდ პერიოდში გამოჩნდნენ და გადარჩნენ, რათა თავიანთი ამბავი მოეყოლათ. ისინი – და ჩვენ – ცოცხალი მტკიცებულება ვართ იმისა, რომ არ აქვს მნიშვნელობა, რამდენად ცუდადაა საქმე, თქვენი კლუბი საბოლოოდ მეორე მხრიდან ბევრად უფრო ძლიერი და უკეთესი გამოვა. შეფილდ უენსდეისა და ლესტერის ფანებო, გაითვალისწინეთ. რა თქმა უნდა, კვირანდელ მატჩს მოუთმენლად ველოდები და ვერ ვითმენ, როდის მივალ სტადიონზე ბიჭების გასამხნევებლად, მაგრამ ეს არ ამცირებს იმ სიტკბოს, რასაც ო'ნაინის მსგავსი ფეხბურთელების კარგ თამაშის ყურება მანიჭებს. ვიცი, რომ ლუკს პირადად სიყვარულ-სიძულვილის ურთიერთობა აქვს ამ ვებგვერდთან, მაგრამ ის ჩემთვის ყოველთვის სანდერლენდის ლეგენდა იყო და უბრალოდ თაყვანს ვცემ მას. ის ჩემი საყვარელი სანდერლენდის ფეხბურთელია და გულწრფელ, სერიოზულ სიამოვნებას ვიღებდი მისი კვირანდელი თამაშის ყურებით. სამწუხარო დღე იქნება, როცა ის საბოლოოდ წავა, ამიტომ მსგავს დღეებს ძვირფასად შევინახავ გულში და იმედი მაქვს, რომ კიდევ ბევრი ასეთი იქნება. მძულდა EFL, მაგრამ ვერ უარვყოფ, რომ მან ბევრი ბედნიერი მოგონებაც მოგვიტანა და ჩვენს ცხოვრებაში ლუკის, დენისის, დენ ბალარდისა და ტრეი ჰიუმის მსგავსი ფეხბურთელები შემოიყვანა, რისთვისაც მადლობელი ვარ. კვირა იყო შეხსენება იმ მოგზაურობისა, რაც გავიარეთ, ისეთ ადგილებში გავლით, როგორიცაა ოქსფორდი, ჩვენს გუნდში ლუკის მსგავსი ფეხბურთელებით. საით მივდივართ აქედან? ვინ იცის, თუმცა კლუბის ტრაექტორია იმაზე მიუთითებს, რომ ოქსფორდის მსგავს ადგილებში მოგზაურობები გაცილებით ნაკლები იქნება, და შესაძლოა, ბევრად მეტი ვიზიტი გვექნება ისეთ ადგილებში, სადაც, ალბათ, არასდროს ვყოფილვართ.