პრემიერ ლიგაში დაწინაურება თითქმის ყველა საფეხბურთო კლუბის ოცნებაა, თუმცა ამის რეალობად ქცევა მხოლოდ რჩეულთა ხვედრია. 2025 წლის მაისში, სანდერლენდმა, თითქმის ათწლიანი პაუზის შემდეგ, უმაღლეს დივიზიონში აღზევება მოახერხა, თანაც ყველაზე ამაღელვებელი და დრამატული გზით. ახლა, როცა ჩვენი დაბრუნების პირველი სეზონის დაახლოებით ერთი მესამედი დასრულდა, ყველაფერი ჩვენთვის უკეთესად ვერ წავიდოდა. ჩვენ შუა ცხრილში ვართ, ევროპულ ადგილებთან ხელის გაწვდენაზე, გავარდნის ზონას 12 ქულით ვუსწრებთ და ამ სეზონში ცხრა გამარჯვებასთან ერთად, დერბიში გამარჯვებაც გვაქვს. ათწლეულზე მეტია, პირველად გავედით ინგლისის თასის მერვედფინალში და გარანტირებული გვაქვს, რომ მომდევნო რაუნდში ქვედა დივიზიონის გუნდს შევხვდებით, რაც კიდევ უფრო ამყარებს რწმენას, რომ დიდებულ სეზონს ვატარებთ. ზაფხულში, ჩვენი იმედები და მოლოდინები პრემიერ ლიგაში მხოლოდ გადარჩენას უკავშირდებოდა და 2026 წლის მაისში მეჩვიდმეტე ადგილიც წარმატებულ სეზონად ჩაითვლებოდა, მიუხედავად იმისა, თუ როგორ მივაღწევდით ამას. საშობაოდ ეს მოლოდინები შეიცვალა; ჩვენმა ძლიერმა ფორმამ გადარჩენის მიზნიდან შუა ცხრილზე და, შესაძლოა, კიდევ უფრო მეტზე ოცნება დაგვაწყებინა. ბოლო დროს რთული პერიოდი გვაქვს, ამის უარყოფა შეუძლებელია. ექვს თამაშში ოთხი მარცხი მძიმეა, მაგრამ უნდა აღვნიშნო, რომ ამ წაგებებიდან ორი ლიგის ორ საუკეთესო გუნდთან იყო, ხოლო ერთი კი ძალიან კარგ „ბრენტფორდთან“ სტუმრად, მაშინ როდესაც რამდენიმე საკვანძო მოთამაშე გვაკლდა. რაც შეეხება „ვესტ ჰემს“, ეს ძველმოდური, საშინელი დღე იყო ოფისში – ასეც ხდება ხოლმე. ზაფხულში, ფანების ნაწილის მხრიდან იყო შეგნებული მცდელობა, რომ მომზადებულიყვნენ ფორმის ვარდნისთვის. სეზონის პირველ რამდენიმე თვეში განებივრებულები ვიყავით – ყოველ მარცხს გამარჯვება მოსდევდა, რაც იმას ნიშნავს, რომ ეს მოსალოდნელი ცუდი სერია იანვარ/თებერვლამდე არ გამოჩენილა. ვიცოდით, რომ ცუდი სერიები იქნებოდა – ეს თითქმის ყველა გუნდს ემართება თითქმის ყველა ლიგაში. პრემიერ ლიგა დაუნდობელია, მაგრამ „სანდერლენდმა“ არაერთხელ შეძლო გამოწვევისთვის თავის გადანახვა. ზედიზედ მარცხები „არსენალთან“ და შემდეგ „ლივერპულთან“ – ეს მცირე სერიაა, რომელსაც ლიგის გუნდების უმეტესობა გაივლიდა ამ მატჩების გათვალისწინებით, ამიტომ არ არის საჭირო, რომ ჩვენი მარცხები წვრილმანებამდე იქნას განხილული. ამ უქმეების შემდეგ, ჩვენს პირველ პრემიერ ლიგის სეზონში მხოლოდ ათი მატჩი დარჩება – კამპანია, რომელიც სწრაფად მიფრინავს. ყოველ კვირას ისეთი შეგრძნებაა, თითქოს ქულათა მარაგი შევინარჩუნეთ, ამიტომ ვერ გავაცნობიერე, რამდენად სწრაფად იშლებოდა თამაშები. თასის კარგად დაძლევა – ვთქვათ, მეოთხედფინალამდე გასვლა – და ცხრილის ზედა ნახევარში დასრულება ფანტასტიკურ კამპანიას და ბრწყინვალე პლატფორმას შექმნიდა შემდეგი სეზონისთვის. თუ ცოტათი ჩამოვვარდებით და მეცამეტე-მეთოთხმეტე ადგილებზე დავასრულებთ, მაგრამ მაინც კომფორტულად გადავრჩებით, ესეც დიდი მიღწევა იქნება. შესაძლებელია, გვქონდეს მაღალი მოლოდინები და ამავდროულად არ განვიცადოთ იმედგაცრუება, როდესაც შუა ცხრილში ჩამოვვარდებით იმ სიმაღლეებიდან, რვა საუკეთესო გუნდში ყოფნა, რასაც სულ რამდენიმე კვირის წინ მივაღწიეთ. „ფულჰემის“ დამარცხებით ჩვენ შეგვიძლია ისევ იმ პოზიციაზე დავბრუნდეთ, მიუხედავად რთული შედეგების სერიისა, რაც კიდევ ერთხელ აჩვენებს ქულების დაგროვების მნიშვნელობას ისე, როგორც ჩვენ ეს გავაკეთეთ. წინ გვაქვს თერთმეტი უმნიშვნელოვანესი ლიგის თამაში და მინიმუმ ერთი თასის მატჩი ამ დიდებული სეზონიდან. გავარდნა არის მუდმივი საზრუნავი, რომელიც ყოველ კვირას უფრო შორს იწევა ჰორიზონტზე, მაშ რატომ არ უნდა გავაგრძელოთ მაღლა ყურება და არა დაბლა?