კორტინა დ'ამპეცო, იტალია (AP) — მიკაელა შიფრინს უყვარს ჩოგბურთის ლეგენდის, ბილი ჯინ კინგის გამონათქვამის ხსენება: „ზეწოლა პრივილეგიაა“. თუმცა, ზოგჯერ, ამას სულაც არ ჰგავს. და, შესაძლოა, ახლაც ასე იყოს ამერიკელი მოთხილამურე ვარსკვლავისთვის, როდესაც ის მილან-კორტინას ოლიმპიადაზე თავისი მესამე და ბოლო რბოლისთვის ემზადება. შიფრინი ოთხშაბათის სლალომს ტოფანეზე კვლავ პირველი მედლის, და რაც არანაკლებ გასაოცარია, 8 წლის შემდეგ პირველი ოლიმპიური მედლის ძიებით ხვდება. გასულ კვირას, ქალთა კომბინირებულში, სლალომის დროს მისი გაუგებრად ნელი გამოსვლის გამო, შიფრინმა და მისმა თანაგუნდელმა ბრიზი ჯონსონმა საპრიზო ადგილის დაკარგა. ისტორიაში ყველაზე ტიტულოვანმა მოთხილამურემ რამდენიმე დღის შემდეგ, გიგანტურ სლალომში, თავი უფრო სწრაფად და თავდაჯერებულად იგრძნო; მისი მე-11 ადგილი უფრო მეტყველებდა იმაზე, რასაც მან „ყველაზე დიდებულ შოუ“ უწოდა, ვიდრე მის რეალურ შესრულებაზე. შიფრინს პოდიუმამდე მხოლოდ სამი მეათედი წამი დააკლდა, რაც თითქმის არაფერია იმ შეჯიბრში, სადაც გამარჯვებულებსა და დანარჩენ მონაწილეებს შორის დროის სხვაობა ჩვეულებრივ გაცილებით დიდია. შიფრინის ზედმიწევნითი მომზადება მისი საფირმო დისციპლინისთვის — მან უკვე მოიპოვა რეკორდული მეცხრე მსოფლიო თასის სლალომის ტიტული, მაშინ როცა ორი რბოლა ჯერ კიდევ დარჩენილია — მოიცავდა ისეთ შეჯიბრისთვის თავის ხელახლა მორგებას, სადაც ტემპი ყველაფერია. იფიქრებდით, რომ 71 სლალომის მოგების შემდეგ — მათ შორის შვიდი მხოლოდ წელს — ეს დიდი ამბავი არ იქნებოდა. 30 წლის სპორტსმენის კარიერის ამ ეტაპზე, ეს ასე არ არის. „რამდენი სლალომის რბოლაც არ უნდა ჩავატარო, ის არასოდეს ხდება ადვილი“, — თქვა შიფრინმა, რომელმაც პირველი ოლიმპიური ოქრო ამ დისციპლინაში მოზარდობისას, სოჭში, ათზე მეტი წლის წინ მოიპოვა. „უბრალოდ, უფრო მეტად აცნობიერებ, რამდენად რთულია ეს“. და ეს მხოლოდ ფიზიკური ნაწილია. ფსიქოლოგიური მხარე სულ სხვა საკითხია. შიფრინი მოლოდინების ტვირთს ატარებს, რაც გარიგების ნაწილია — სამართლიანად თუ უსამართლოდ — როცა შენი სახელი სპორტის რეკორდების წიგნში ყველგან არის ჩაწერილი. ის ჩვეული გამჭვირვალობით საუბრობს ამ მოლოდინებთან ბრძოლაზე, მიუხედავად იმისა, რომ მრავალი თვალსაზრისით ეს მის კონტროლს სცილდება. ის დოლომიტის მთებში თავდაჯერებული ჩავიდა, რადგან სჯეროდა, რომ ოთხი წლის წინ, პეკინში გატარებული დასავიწყებელი დღეები, როდესაც მან ვერცერთ იმ ექვს შეჯიბრში ვერ მოიპოვა მედალი, წარსულს ჩაბარდა. ქალთა კომბინირებულში მისი უჩვეულოდ ნელი დაშვება მას გაუგებრობისა და დათრგუნულობის განცდით ტოვებდა. გიგანტურ სლალომში გამოვლენილმა აგრესიულობამ კი ის ოპტიმისტურად განაწყო. მიუხედავად ამისა, როდესაც ის ამ ოლიმპიადის ქალთა ალპური თხილამურობის ბოლო რბოლის სტარტერის სახლში დადგება, მისთვის დაწესებული სტანდარტები განსხვავებული იქნება ყველასგან, მათ შორის სლოვაკი ოქროს მედალოსნის, პეტრა ვლჰოვასგან. „წარმომიდგენია, რას გრძნობს ახლა ის“, — თქვა ვლჰოვამ. „მაგრამ... ის ძლიერია და მჯერა, რომ მას შეუძლია. ეს დიდ ენერგიას მოითხოვს, მაგრამ მჯერა, რომ ის ამას შეძლებს.“ ვლჰოვამ თავისი საკუთარი, რთული გზა გაიარა ამ მომენტამდე. მან 2024 წლის იანვარში მარჯვენა მუხლზე მრავალი იოგი გაიწყვიტა და შეჯიბრებებს არ დაბრუნებია 10 თებერვლამდე, ქალთა კომბინირებულის რბოლამდე. მან ვერ დაასრულა თავისი დაშვება, მაგრამ ეს გარკვეულწილად არც იყო მნიშვნელოვანი, რადგან მან, როგორც თვითონ აღწერა, „გადატვირთვის“ ღილაკს დააჭირა. ვლჰოვას არყოფნის პერიოდში, შიფრინმა თავისი მემკვიდრეობა განამტკიცა. მისი კარიერული მსოფლიო თასის გამარჯვებები ყველა დისციპლინაში ამჟამად 108-ს შეადგენს და იზრდება, მათ შორის რვა მისი ბოლო ცხრა სლალომის სტარტიდან, გასული სეზონის ბოლოდან მოყოლებული. ის, ყოველგვარი შეფასებით, საუკეთესო მოთხილამურეა მოქმედ სპორტსმენთა შორის. მიუხედავად ამისა, ტრასა ცოტა უფრო ბრტყელი და, შესაძლოა, ცოტა უფრო ადვილია, ვიდრე ის, რასაც ჩვეულებრივ ხვდებიან. არსებობს ძალიან რეალური შანსი, რომ ოთხშაბათს სიტუაცია ისეთივე დაძაბული იყოს, როგორიც გიგანტური სლალომის დროს იყო. შესაძლოა, კიდევ უფრო დაძაბულიც. ეს ნიშნავს, რომ შიფრინის შეცდომის დაშვების ზღვარი მისი ორი დაშვების დროს, შესაძლოა, ჩვეულებრივზე მცირე იყოს და მან ეს იცის. ქალთა კომბინირებულში მისი დაშვება, როდესაც ის მე-15 ადგილზე გავიდა, რაც 2012 წლის შემდეგ სლალომის რბოლაში მისი ყველაზე ცუდი რეიტინგი იყო, მას მოულოდნელად დახვდა. თავისი საქმის ერთგული სტუდენტი შიფრინი მიიჩნევს, რომ მისი თხილამურები რამდენჯერმე არასწორად იყო გასწორებული. ნაცრისფერ შუადღეს ბრტყელმა განათებამაც იმოქმედა. ასევე იმოქმედა მენტალიტეტმა, რომელიც, როგორც მან აღიარა, არ შეესაბამებოდა მომენტს, რის გამოსწორებასაც ის შეეცდება, რადგან მიზნად ისახავს ოლიმპიადაზე თავისი მეოთხე მოგზაურობა წარმატებით დაასრულოს. „ამას ღია თვალებით ვხვდები, რომ ჩვენ შეგვიძლია ძალიან მსგავსი სიტუაცია ვიხილოთ და ვეცდები, ჩემს გონებაში ამას სხვანაირად მივუდგე“, — თქვა მან. ასეთია ის გამოწვევა, რომელიც უნიკალურია ოთხ წელიწადში ერთხელ გამართული ამ სანახაობისთვის. მცირეა კამათი იმაზე, რომ შიფრინი ყველა დროის უდიდესია. თუმცა, მისი ბრძოლა ამ კონკრეტული ყურადღების ცენტრში, მას უცნაურ და, შესაძლოა, არასასურველ მდგომარეობაში აყენებს. ის ცდილობდა, ამას ღირსეულად გაუმკლავებოდა. აშშ-ის სათხილამურო და სნოუბორდის ფედერაციის პრეზიდენტმა სოფი გოლდშმიდტმა შიფრინს „იდეალური მისაბაძი მაგალითი“ უწოდა და, მიუხედავად იმისა, რომ ის ებრძოდა იმ ფაქტს, თუ როგორ გაექცა პოდიუმზე ადგილი კომბინირებულში, მან მაინც მიულოცა თავის დიდი ხნის თანაგუნდელებს, ჯეკი უაილსსა და პაულა მოლტცანს, პირველი ოლიმპიური მედლების მოპოვება.