„სიეტლ სიჰოუქსის“ გაყიდვა: ვინ შეძლებს პოლ ალენის მემკვიდრეობას?

გასაყიდი ნიშანი მხოლოდ მეტაფორა არ იყო. ოთხშაბათს დილის 10 საათის შემდეგ გაიგზავნა ელექტრონული ფოსტა, სადაც ნათქვამი იყო, რომ „სიეტლ სიჰოუქსი“ გარდაცვლილი პოლ ალენის ანდერძის თანახმად გაიყიდებოდა. სანამ პოტენციური მყიდველების ჩემს არცთუ მთლად სერიოზულ სიას განვიხილავდეთ, მინდა ერთი წუთით შევჩერდე და აღვნიშნო, რომ პოლი და მისი და ჯოდი უბრალოდ საუკეთესო მფლობელები იყვნენ, ვისაც ნებისმიერი ფანბეისი ინატრებდა. ისინი ხარჯავდნენ საქმეებში ჩარევის გარეშე. ისინი მუდამ მხარდამჭერები იყვნენ, საჯაროდ მცირედი აღიარების მოძიების გარეშეც კი. ლიგაში, რომელიც სავსეა გაბერილი ეგოებითა და არარეალისტური მოლოდინებით, სადაც ჯერი ჯონსი (Jerry Jones) „ქოვბოიზის“ (Cowboys) ყოველი თამაშის შემდეგ ინტერვიუებისთვის ხელმისაწვდომია და რობერტ კრაფტს (Robert Kraft) დიდების დარბაზის კამპანია აქვს, პოლმა და შემდეგ ჯოდიმ სრულიად განსხვავებული მიდგომა აირჩიეს. პოლი საკმარისად ამბიციური იყო, რომ დაექირავებინა ისეთი მწვრთნელები, როგორებიც იყვნენ მაიკ ჰოლმგრენი (Mike Holmgren) და პიტ ქეროლი (Pete Carroll), და მხოლოდ ჯოდის გამბედაობის წყალობით, რომელმაც ქეროლის მმართველობის გვერდი გადაშალა, სიეტლმა შეძლო ლიგის სათავეში დაბრუნება. ეს არის მაგალითი იმისა, თუ როგორ უნდა წავიდეს საქმე მაღალ ნოტაზე. მაშ, ვინ იქნება შემდეგი? სტივ ბალმერი (Steve Ballmer)? ის შესანიშნავი იქნებოდა. ფაქტობრივად, ის ჩემი ნომერ 2 არჩევანი იქნებოდა, თუკი მფლობელის არჩევის უფლებას მომცემდით. მაიკროსოფტის (Microsoft) ყოფილ აღმასრულებელ დირექტორს უყვარს სპორტი, სიეტლთან მჭიდრო კავშირი აქვს და სანტა კლარაში იმყოფებოდა „სიჰოუქსის“ სუპერ ბოულის (Super Bowl) გამარჯვების დროს. თუმცა, მას უკვე ეკუთვნის „ლოს-ანჯელეს კლიპერსი“ (L.A. Clippers), გარდა იმისა, რომ USAFacts-ის დამფუძნებელია, და შესაძლოა ამ ეტაპზე თავისი დატვირთვის გაზრდა არ სურდეს. თუ მისი მოხიბვლა მოხერხდება, ეს დიდ წარმატებას მოუტანს, მით უმეტეს, რომ ის ცნობილია ზოგიერთი... ეჰჰ... აგრესიული ტაქტიკით, როდესაც საქმე მის სპორტულ ოპერაციების დაფინანსებას ეხება. პაბლო ტორეს (Pablo Torre) ნებისმიერ გამოძიებას უჩივრებლად გავუძლებ, ოღონდ ბალმერი იყოს სათავეში. ჯეფ ბეზოსი (Jeff Bezos) კიდევ ერთი სახელია, რომელსაც მოისმენთ. ამაზონის (Amazon) დამფუძნებელს იმდენი ფული აქვს, რომ ფაქტობრივად შეუძლია კოსმოსში გაფრენა. არსებობდა ცნობები, რომ ის „ვაშინგტონ კომანდერსის“ (Washington Commanders) ყიდვას განიხილავდა, თუმცა საბოლოოდ გადაიფიქრა ფრენჩაიზზე შეთავაზების გაკეთება. ბეზოსი ახლა სიეტლში აღარ ცხოვრობს. ის საკმაოდ დიდხანს ცხოვრობდა იქ, და თუმცა ადრე მას ხშირად აკრიტიკებდნენ არასაკმარისი მოქალაქეობრივი აქტივობის გამო, ის სულ უფრო მეტად ქველმოქმედი გახდა. თუმცა, რამდენიმე რამ მაფიქრებს. პირველი, „ამაზონის“ კორპორაციული კულტურა საყოველთაოდ ცნობილია თავისი კონკურენტუნარიანობით. ეს შეიძლება ხსნიდეს, რატომ არის კომპანია ასეთი წარმატებული. ეს ასევე შეიძლება ხსნიდეს – როდესაც საუთ ლეიკ იუნიონის (South Lake Union) უბანში ვმუშაობდი – რატომ მესმოდა რეგულარულად კომპანიის თანამშრომლებისგან, თუ როგორ იტანჯებოდნენ ისინი „ჰოულ ფუდსში“ (Whole Foods) ლანჩის საფასურის გადახდის მოლოდინში. ჩემი გამოცდილებით, ეს არ არის ისეთი კულტურა, რომელიც პროფესიონალურ სპორტულ ოპერაციებში მუშაობს. მეორე, ბეზოსის მმართველობა „ვაშინგტონ პოსტში“ (The Washington Post) არცთუ ისე წამახალისებელია. მან გაზეთი 2013 წელს შეიძინა, რითაც ამ ქვეყნის ერთ-ერთი ყველაზე პატივცემული საინფორმაციო კომპანია ჩაიბარა. გასულ თვეს განხორციელებული მასობრივი გათავისუფლებები აფრთხილებს, თუ რა შეიძლება მოხდეს, როდესაც ტექნოლოგიური მილიარდერი ეკონომიკის სხვა სექტორში გადადის. ბეზოსი არ არის ყველაზე ცუდი ვარიანტი. ის ჰოვარდ შულცზე (Howard Schultz) უკეთესი იქნებოდა, თუმცა ვაღიარებ, რომ ჩემი პატარა ნაწილი იმედოვნებს, რომ ეს მაღალი, უცნაური კაცი თავს წამოყოფს და განაცხადებს, რომ პოტენციურად დაინტერესებულია. სახალისო იქნებოდა მისი დაცინვით ოთახიდან გაგდება. შესაძლოა, კიდევ უფრო სახალისო, ვიდრე კოლექტიური მთქნარება, რომლითაც მისი 2019 წლის განცხადება შეხვდნენ, რომ ის „სერიოზულად ფიქრობდა პრეზიდენტობაზე კენჭისყრაზე“. ამან გამოიწვია რამდენიმე კარგი ხუმრობა იმის შესახებ, თუ როგორ გაატარებდა ის რამდენიმე წელს ყველაფერზე წუწუნში, სანამ ქვეყანას ჩინეთს მიყიდდა. მისმა პოლიტიკურმა ამბიციებმა ასევე გამოავლინა, რომ 2005-დან 2019 წლამდე მან მხოლოდ 38 არჩევნებიდან 11-ში მიიღო მონაწილეობა. არა, მეშინია, რომ არც ჰოვარდი არ არის საკმარისად უსირცხვილო, რომ სიეტლის სპორტული ფრენჩაიზის მფლობელობაზე მეორე მცდელობა მოითხოვოს, ამიტომ ვფიქრობ, მასზე ფიქრი არ გვჭირდება. სიმართლე ისაა, რომ NFL საბოლოოდ დიდ როლს ითამაშებს მომავალი მფლობელის არჩევაში, და არსებობს კონკრეტული მაგალითები გუნდების შეძენისა იმ ადამიანების მიერ, რომლებიც უკვე სხვა კლუბების უმცირესობის მფლობელები არიან. დევიდ ტეპერი (David Tepper), რომელიც ახლა „პანტერსის“ (Panthers) მფლობელია, ადრე „სტილერსის“ (Steelers) უმცირესობის წილს ფლობდა, ისევე როგორც ჯიმი ჰასლემი (Jimmy Haslam), რომელიც ახლა „ბრაუნსის“ (Browns) მფლობელია. რაც შეეხება ჩემს ოცნების მფლობელს? ის რეალურად ოცნების მფლობელები არიან, მრავლობითი რიცხვი: მაკკენზი სკოტი (MacKenzie Scott) და მელინდა გეითსი (Melinda Gates). მესიამოვნებოდა ჩვენი რეგიონის წამყვანი ინტელექტუალების უკეთესი ნახევრების „სიჰოუქსის“ მართვის სათავეში ხილვა. ჯეფმა ითამაშოს ასტრონავტი და ბილი მიატოვონ, რათა თავი აარიდოს ჯეფრი ეპშტეინის (Jeffrey Epstein) შესახებ შეკითხვებს. ჩვენ ვნახეთ მელინდას და მაკკენზის გულუხვობა მათი ქველმოქმედების მეშვეობით და დავაკვირდით, როგორ გააფართოვეს მათ თავიანთი გავლენა მრავალი სხვადასხვა მიმართულებით. ვფიქრობ, ისინი საოცარ წყვილს შექმნიდნენ NFL-ის ფრენჩაიზის სათავეში. რა თქმა უნდა, უკეთესები, ვიდრე მათი შესაბამისი ყოფილები. დენი ო’ნილი (Danny O’Neil) დაიბადა ორეგონში (Oregon), იყო მეტყევის ვაჟი, მაგრამ კარგად მოიქცა, რომ კოლეჯში ვაშინგტონში (Washington) ისწავლა. ის 20 წლის განმავლობაში აშუქებდა სიეტლის სპორტს, წერდა ორ გაზეთში, ერთ პრიალა ჟურნალში და რვა წლის განმავლობაში უძღვებოდა ყოველდღიურ რადიო შოუს KIRO 710 AM-ზე. შეგიძლიათ გამოიწეროთ მისი უფასო...