ინგლისური ანდაზა ამბობს, რომ აუცილებლობა გამოგონების დედაა და „ფულჰემთან“ განცდილი მარცხის მიუხედავად, მარკ რობინსმა და „სტოკ სიტიმ“ შესაძლოა, წინსვლის გზა იპოვეს. „სტოკი“ ტრავმების გამო თითქმის სრულ შემადგენლობას მოკლებულია, რამაც უდიდესი როლი ითამაშა მათი დაწინაურების ამბიციების კრახში. მაგრამ მიუხედავად იმისა, რომ მხოლოდ რამდენიმე სავარჯიშო სესია ჰქონდათ ახალი ტაქტიკის დასანერგად, რობინსის გადაწყვეტილებამ, უკან დაეხია მის მიერ ამ სეზონში ძირითადად გამოყენებული 4-2-3-1 სქემიდან, კინაღამ დაეხმარა მის გუნდს ასოციაციის თასზე სენსაციური შედეგის მიღწევაში. შედეგების სერიის გათვალისწინებით, 3-4-2-1 სქემა, რომელიც მათ გამოიყენეს, რაღაც ახალს ჰგავდა და „ქოთნისმწარმოებლებს“ ნამდვილად აქვთ შესაბამისი ფეხბურთელები მის სათამაშოდ. მათ ყოველთვის ჰქონდათ უამრავი კარგი ცენტრალური მცველი და ერიკ ბოკატი უფრო კომფორტულად გრძნობს თავს ფლანგის მცველის როლში, ვიდრე კლასიკური განაპირა მცველის პოზიციაზე, სადაც მისი დაცვითი ხარვეზები შეიძლება გამოაშკარავდეს. ის შესანიშნავი იყო შეტევაში მთელი თამაშის განმავლობაში, უმაღლესი ლიგის მეტოქის წინააღმდეგ. ცვლილებამ განაპირობა საუკეთესო ბომბარდირის, სორბა თომასის, უფრო უკანა როლში გამოყენება, თუმცა მის წინ ბე ჯუნ-ჰო და ლამინ სისე აქტიურები იყვნენ. აარონ კრესველმა ხარისხიანი გადაცემები უზრუნველყო სამი მცველის ხაზიდან, ხოლო დამატებით მცველს მის უკან შეეძლო ტომას რიგოსთვის ნახევარდაცვაში მეტი თავისუფლების მიცემა. „სტოკს“ არ აქვს საკმარისი სიღრმე ფლანგის მცველების როტაციისთვის, განსაკუთრებით ჯუნიორ ჩამადეუს ტრავმის გამო, მაგრამ დარჩენილი 14 სალიგო მატჩის გათვალისწინებით, ახალი ფორმაცია ლეგიტიმურ მოკლევადიან და საშუალოვადიან ვარიანტად გამოიყურება.