ამ „Uncrowned“ სერიაში, საბრძოლო სპორტის სატელევიზიო კომენტატორი, ისტორიკოსი, ოფიციალური პირების ტრენერი და რეგულატორი შონ უილოკი სიღრმისეულად და ანალიტიკურად განიხილავს ცნობილ მატჩებს MMA-დან, კრივიდან, პროფესიონალური ჭიდაობიდან, უხელთათმანო ბრძოლებიდან და შერეული საბრძოლო ხელოვნების ხანგრძლივი და რთული ისტორიიდან, რათა დაადგინოს, იყო თუ არა საკამათო შეტაკებები რეალური შეჯიბრი („shoots“) თუ დადგმული შედეგები („works“). ვინ: ერიკ „ბატერბინ“ ეში (სუპერ მძიმეწონოსანი მოკრივე) ბარტ განის (WWF-ის ვარსკვლავი) წინააღმდეგ როდის: 1999 წლის 28 მარტი სად: WrestleMania XV, First Union Center, ფილადელფია ერიკ „ბატერბინ“ ეშისა და ბარტ განის დაპირისპირება WWF-ის WrestleMania XV-ის (რომლის მთავარი მოვლენა „სტოუნ ქოლდ“ სტივ ოსტინისა და დუეინ „როკ“ ჯონსონის ბრძოლა იყო) მეხუთე მატჩი გახლდათ, ისევე როგორც პრომოუშენის ცნობილი „Brawl For All“ ტურნირის კულმინაცია, რომელიც წინა წლის ივნისიდან აგვისტომდე მიმდინარეობდა. რეკლამირებული იყო, როგორც სრულიად სამართლიანი შერეული ბრძოლა, ის არსებითად განისთვის ჯილდოს წარმოადგენდა, რომელმაც 16-კაციანი „Brawl For All“ ტურნირიდან ოთხი გამარჯვებით გამოაღწია – მათ შორის მესამე რაუნდში სავარაუდო ფავორიტის, სტივ „დოქტორ დეს“ უილიამსის ნოკაუტით მეოთხედფინალში – და მოიპოვა ფართოდ გაშუქებული $100,000 დოლარიანი მთავარი პრიზი. WWF-ში თავისი კარიერის ამ ეტაპზე მეორეხარისხოვანი შემსრულებელი, განმა თავი დააწინაურა WrestleMania XV-ზე წამყვან ადგილზე ტურნირში მისი მოულოდნელად გამორჩეული ფორმის წყალობით, შექმნა რა უნიკალური შესაძლებლობა, რომელსაც ის ნამდვილად ვერ მიიღებდა სხვაგვარად. უდავოა, რომ განი „Brawl For All“-ის გამარჯვებულად არც გულშემატკივრებს მიაჩნდათ და არც თავად WWF-ს. მაგრამ მან მოიგო კონკურსი, მოიპოვა რა თანმიმდევრული გამარჯვებები თავის თაგ-თიმის პარტნიორ ბობ „ჰარდკორ“ ჰოლისთან, უილიამსთან, „ნათლიასთან“ (The Godfather) და ბოლოს ბრედშოუსთან 1998 წლის ზაფხულის თვეებში. ეჭვგარეშეა, რომ ტურნირის ბრძოლები ნამდვილად რეალური იყო („shoots“) – ისინი იმდენად დაუდევარი და მოუხერხებელი იყო, რომ ყოველგვარ გონივრულ ეჭვს გამორიცხავდა. მაგრამ „ბატერბინი“ განის წინააღმდეგ ბრძოლამ ეჭვები გააჩინა – ნაწილობრივ იმიტომ, რომ ის შედიოდა WWF-ის ყოველწლიურ პრემიერა-შოუქეისში, და ძირითადად იმიტომ, რომ ის აშკარა დისბალანსს წარმოადგენდა „ბატერბინის“ სასარგებლოდ. ბრძოლის დადგმულობის („worked“) იდეას ნამდვილად ჰქონდა აზრი. ამას დაემატა ისიც, რომ მოკრივისა და მოჭიდავის დაპირისპირება გადაურჩა პენსილვანიის ათლეტური კომისიის (რომელიც ცნობილია თავისი სიმკაცრით და რთული რეგულაციებით) ზედამხედველობას, და რეალური დებატებისთვის ყველა წინაპირობა სრულად არსებობდა. „ბატერბინი“ განის წინააღმდეგ მატჩის წესები იგივე იყო, რაც „Brawl For All“ ტურნირში გამოიყენებოდა – და ისინი, რბილად რომ ვთქვათ, დახლართული იყო. მონაწილეებს ეცვათ 16-უნციაიანი სამოკრივე ხელთათმანები, მაგრამ რატომღაც მაინც მოეთხოვებოდათ ჭიდაობა. ყველა ბრძოლა დაგეგმილი იყო სამ ერთწუთიან რაუნდად, 45-წამიანი დასვენების პერიოდებით მათ შორის. WWF-ის მიერ დანიშნული მსაჯები იქ იყვნენ, რათა რთული ქულების ცხრილი შეევსოთ, რომელიც ითვლიდა, ვინ მიაყენა ყველაზე მეტი დარტყმა რაუნდში (ხუთი ქულა), ვინ შეასრულა სუფთა თეიქდაუნი (ასევე ხუთი ქულა) და ვინ დააფიქსირა ნოკდაუნი (ათი ქულა). განისა და „ბატერბინის“ დაპირისპირებისთვის, რინგთან მჯდომი სამი მსაჯი იყვნენ: გორილა მონსუნი (რაც აღმოჩნდა მისი ბოლო გამოჩენა WWF-ის სატელევიზიო ღონისძიებაზე), ჩაკ ვეპნერი (ჩვენი კაცი! იხილეთ ჩემი სტატია მისი მატჩის შესახებ ანდრე გიგანტის წინააღმდეგ ამ სერიისთვის) და მაიკ ტაისონის ყოფილი მწვრთნელი კევინ რუნი. გამარჯვება შეიძლებოდა მოპოვებულიყო ნოკაუტით, TKO-თი ან რინგთან მჯდომი სამი მსაჯის მიერ დათვლილი ქულებით, თუ სრული სამი რაუნდი დასრულდებოდა. ყველა დგომში დარტყმა – გარდა ხელთათმანებით მიყენებული დარტყმებისა – არალეგალური იყო. ყველა სახის დარტყმა მიწაზე სრულიად აკრძალული იყო, ისევე როგორც ყველა სუბმისია. ამრიგად, არსებითად, წესების ამ ნაკრებმა ბრძოლები დაიყვანა Toughman-ის სტილის კრივამდე, თეიქდაუნების დამატებითი ელემენტით. და რა თქმა უნდა, სწორედ სამოყვარულო Toughman Contest-ის სცენის მეშვეობით დაიწყო ეშმა თავისი სამოკრივე კარიერა. საბოლოოდ, „ბატერბინი“ გახდა ხუთგზის მსოფლიო Toughman მძიმეწონოსანთა ჩემპიონი, სანამ 1994 წლის ოქტომბერში პროფესიონალი გახდებოდა. ფილადელფიაში WrestleMania XV-ის რინგზე გასვლის დროისთვის, „ბატერბინმა“ საოცრად მოიპოვა ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი მოკრივის სტატუსი, დააგროვა რა პროფესიონალური რეკორდი 42-1-1 და არაოფიციალური ტიტული „ოთხრაუნდიანების მეფე“. მიუხედავად იმისა, რომ სამი წლის შემდეგ მან 10-რაუნდიანი ერთსულოვანი გადაწყვეტილებით წააგო მაშინდელ 53 წლის ყოფილ მსოფლიო მძიმეწონოსან ჩემპიონ ლარი ჰოლმსთან, განის ბრძოლაში შესვლისას „ბატერბინს“ მხოლოდ ერთი არასტანდარტული (ოთხრაუნდიანზე გრძელი) ბრძოლა ჰქონდა ჩატარებული – და ეს დაგეგმილი ექვსრაუნდიანი იყო. მიუხედავად იმისა, რომ ის არასოდეს ითვლებოდა ელიტარული დონის მოკრივედ – ან თუნდაც ამ დონესთან ახლოს – „ბატერბინი“ მცირე ვარსკვლავი გახდა თავისი მომრგვალებული აღნაგობის (თითქმის 6 ფუტი სიმაღლისა და ყოველთვის 300 ფუნტზე მეტი წონის), პატარა ქალაქის მკვიდრის იმიჯის (ის ცხოვრობდა ჯასპერში, ალაბამა) და რეალური ნოკაუტის ძალის კომბინაციით. მიუხედავად იმისა, რომ A-ლიგის კონკურენციისგან შორს იბრძოდა, „ბატერბინს“ მაინც ჰქონდა მყარი სამოკრივე უნარები და დასრულების ინსტინქტი. WrestleMania XV-ის დროისთვის მისი 42 გამარჯვებიდან 33 მოპოვებული იყო TKO-თი ან პირდაპირი ნოკაუტით. და „ბატერბინი“ მუდმივად აქტიური იყო სპორტში, განის ბრძოლამდე 12 თვის განმავლობაში ოთხჯერ იბრძოლა.