„გალათასარაის“ თავდამსხმელმა ვიქტორ ოსიმენმა „ფლეიერზ ტრიბიუნისთვის“ საკუთარი ცხოვრებისა და კარიერის ამბავი მოყვა. მან ლუჩანო სპალეტი „მამასავით“ აღწერა, როდესაც „ლილიდან“ „ნაპოლიში“ რთულ პიროვნულ პერიოდში გადავიდა. სტატიაში, სახელწოდებით „ლოცვა ნაგვის ურნიდან“, ის თავისი კარიერის მთელ გზას განიხილავს: ნიგერიის ქუჩებში ფეხშიშველა თამაშიდან ოჯახის უზრუნველყოფის აუცილებლობამდე, რასაც გულისამაჩუყებელი უარის შემდეგ მიღებული დიდი შანსი მოჰყვა. ეს ნამდვილად შემაძრწუნებელი ამბავია ყოფილი „ნაპოლელის“ ცხოვრებიდან და აშკარაა, რომ მას ძალიან უყვარდა ნეაპოლში გატარებული დრო. ოსიმენმა გაიხსენა, თუ როგორ შეუშალა ხელი „ლილში“ ტრანსფერულმა მოლაპარაკებებმა, რომ სახლში დაბრუნებულიყო და მომაკვდავი მამა მოენახულებინა COVID პანდემიის დასაწყისში. ინციდენტის შემდეგ მან კინაღამ „ფეხბურთის თამაშზე უარი თქვა“, რადგან იმდენად „გული ერეოდა“ იმაზე, თუ როგორ მუშაობდა კლუბი, როგორც ბიზნესი. „როდესაც „ლილი“ დავტოვე, დაკარგული ვიყავი. როდესაც „ნაპოლიში“ მოვედი, ვიპოვე საკუთარი თავი,“ – თქვა ოსიმენმა. „ნამდვილად მადლობა უნდა გადავუხადო ქალაქს, გულშემატკივრებს და ჩემს თანაგუნდელებს ჩემი ცხოვრების შემობრუნებისთვის. მახსოვს, ჩამოსვლისას პირველი შეხვედრა მქონდა მწვრთნელთან, მისტერ სპალეტისთან, ვუთხარი: „ცუდად ვარ. ახლა ძალიან გაბრაზებული ვარ. ძალიან მოწყენილი. თავი არ მაქვს სწორად.““ ოსიმენმა განაგრძო სპალეტის აღწერა: „ის მამასავით იყო ჩემთვის. როდესაც რაღაცას არასწორად ვაკეთებდი, ყელში მწვდებოდა. მაგრამ მას სულის სიღრმეში სჯეროდა ჩემი, ვფიცავარ. მას ეგონა, რომ შემეძლო მსოფლიოში საუკეთესო ვყოფილიყავი.“ ნიგერიელმა თავდამსხმელმა შემდეგ აღწერა „ნაპოლიში“ მოსალოდნელი მძიმე სამუშაო პირობები: „ჩვენ წუწუნსაც კი ვერ ვახერხებდით, რადგან მისტერ სპალეტი იმ პერიოდში თავის კაბინეტში ეძინა. პატარა საწოლი ჰქონდა მოწყობილი. ჯარისკაცივით. სახლში ცოლი ჰყავდა, მაგრამ ხუთი თვის განმავლობაში იქ ეძინა. მახსოვს, დიდი მატჩების წინ გვეუბნებოდა: „თქვენ არ გესმით, რა მოხდება, თუ ტიტულს მოიგებთ. მე? ჩემზე 2-3 წელი ისაუბრებენ. მაგრამ თქვენზე, ფეხბურთელებო, მოხუცობამდე ილაპარაკებენ.““ „ნაპოლიში“ გატარებული დრო საბოლოოდ კარგად შეაჯამა „გალათასარაის“ თავდამსხმელმა: „ტიტულის მოგება ერთი საქმეა. მაგრამ „ნაპოლისთვის“ სკუდეტოს მოგება 33 წლის განმავლობაში პირველად – ეს ნამდვილი ისტორიაა. სწორედ ამიტომ ვირჩევ გუნდებს, რომლებსაც ვირჩევ.“ ამ თემაზე მან ისიც აღწერა, თუ რატომ დატოვა „ნაპოლი“ და, კერძოდ, რატომ აირჩია „გალათასარაი“. „როდესაც „ნაპოლი“ დავტოვე, იცით, რამდენმა მითხრა: „თურქეთში არ წახვიდე. გიჟი ხარ?“ „ყოფილმა აგენტმაც კი მითხრა: „არა, არა, არა. იქ არ წახვიდე. ეს ჭკვიანური ნაბიჯი არ არის.“ „მაგრამ მე გულით ვფიქრობ. მინდოდა „გალათასარაისთვის“ მეთამაშა. როგორ შემიძლია „ნაპოლის“ ემოციიდან ნებისმიერ სხვა კლუბში გადავიდე? შეუძლებელია. მოსაწყენი. „მინდოდა მსოფლიოს ტოპ 3 კლუბში წავსულიყავი გატაცების თვალსაზრისით. ეს ისეთი ადამიანები არიან, ვინც ნამდვილად მესმის. ისინი, ვინც ფეხბურთით სხვაგვარად ცხოვრობენ.“