ალექსანდარ პავლოვიჩი: „ბაიერნის“ აკადემიის ნამდვილი განძი და მომავალი ლიდერი

მიუნხენის „ბაიერნს“ ბოლო წლებში ხშირად აკრიტიკებდნენ საკუთარი აკადემიიდან ვარსკვლავი ფეხბურთელების აღზრდის კუთხით. კლუბი ბევრს შრომობს ამ აზრის შესაცვლელად და შრომის ნაყოფი უკვე თვალსაჩინოა. იოსიპ სტანიშიჩმა დაამტკიცა, რომ ბუნდესლიგის დონის ფეხბურთელია და, შესაძლოა, ძირითადი შემადგენლობის წევრიც კი. ლენარტ კარლმა ამ სეზონში მოახერხა თავის დამკვიდრება, ხოლო კასიანო კილა და უისდომ მაიკი სამომავლოდ გავლენიან მოთამაშეებად მოიაზრებიან. თუმცა, ნამდვილი განძი, რომელიც ყოველდღიურად ჩვენს თვალწინ უმჯობესდება, ალექსანდარ პავლოვიჩია. 21 წლის გერმანიის ნაკრების წევრი ყოველთვის იყო უშეცდომო გამთამაშებელი და ზეწოლის ქვეშაც მშვიდად მოქმედებდა, თუმცა ამ სეზონში მან უდიდესი პროგრესი განიცადა და თავი უფრო მრავალმხრივ მოთამაშედ წარმოაჩინა. ოფიციალური განცხადება ჯერ არ გაკეთებულა, მაგრამ პავლოვიჩმა, როგორც ჩანს, ჯოშუა კიმიხის გვერდით ადგილი ძირითად შემადგენლობაში დაიმკვიდრა და ზოგჯერ უფრო გამოცდილ და დაფასებულ პარტნიორსაც კი აჯობებდა. პავლოვიჩი, თუმცა, კმაყოფილი არ არის და სურს, რომ კიდევ უფრო დიდი, უკეთესი და ძლიერი გახდეს, ვიდრე ამჟამად არის. ხედვა და პასი მისთვის შესაძლოა ბუნებრივი იყოს, მაგრამ ახალგაზრდა გერმანელს მოუწია დაეძლია ხშირი ტრავმებისა და ავადმყოფობების სტიგმა (მუდმივი სამედიცინო პრობლემის გამო, რომელიც მან უკვე მოაგვარა). გარდა ამისა, პავლოვიჩს მოუწია დაემტკიცებინა თავისი სიმტკიცე და ფიზიკურ თამაშთან გამკლავების უნარი. დებიუტისას პავლოვიჩი არ იყო ფიზიკურად ძლიერი და მხოლოდ თავისი საფეხბურთო შესაძლებლობებით ბრწყინავდა. ახლა პავლოვიჩი მიზნად ისახავს, რომ არ დაეყრდნოს მხოლოდ თავის ელიტურ ტექნიკურ შესაძლებლობებს, მაღალ საფეხბურთო ინტელექტს და ნახევარდაცვაში სიმშვიდეს; მას სურს, რომ საჭიროების შემთხვევაში აგრესიული, ფიზიკური მოთამაშის როლიც შეასრულოს. ბოლო დროს მის თამაშში ფიზიკური გაუმჯობესება შევნიშნეთ და თუ გაინტერესებთ, ცოტა უფრო ძლიერად ხომ არ გამოიყურება, სწორ გზაზე ხართ: დიახ, პავლოვიჩი „გორეცკას პანდემიურ რეჟიმში“ გადადის, რადგან თავის აღნაგობას ძალასა და ზომას მატებს. ეს ყველაფერი კარგად გამოადგება მას, რადგან ცენტრალურ ნახევარდაცვაში ბრძოლის სირთულეების მოგვარებას ისახავს მიზნად. როგორც ჩანს, პავლოვიჩი ცდილობს თავისი თანაგუნდელების საუკეთესო თვისებები შეითვისოს: კიმიხის ხედვა და წინსვლის სურვილი, გორეცკას ფიზიკურობა და თუნდაც ის ახლახან განვითარებული „სიმწვავე“, რომელიც ტომ ბიშოფის თამაშს განსაზღვრავს. ჯერ კიდევ ასეთი ახალგაზრდა, პავლოვიჩის ერთგულება გაუმჯობესების, გაძლიერებისა და შესაძლებლობების შემდგომი გაფართოების მიმართ, კარგ პერსპექტივას ქმნის მიუნხენის „ბაიერნის“ ნახევარდაცვისთვის.