სმარტფონების ეპოქაში ოლიმპიადის თვალთვალის ერთ-ერთი მოულოდნელი სიხარულია სპორტსმენების TikTok-ისა და Instagram-ის ვიდეოების ნახვა, სადაც ისინი სოფელში კულისებს მიღმა ცხოვრებას აზიარებენ. როდესაც თამაშები ამჯერად გაიმართა, მოუთმენლად ველოდი ელიტური სპორტსმენების ცხოვრების უფრო ახლო ხედებს – გუნდური ფორმებიდან და გახსნის ცერემონიის სამოსიდან დაწყებული... და როგორ მიიწევდა წინ მათი ხელნაკეთი სვიტერი? აღმოჩნდა, რომ ტომ დეილი არ არის ერთადერთი ოლიმპიელი, ვინც საქსოვ ჩხირებს ან ყაისნაღს მოჰკიდა ხელი. აშშ-ის ნაკრებში, ვერცხლის მედალოსანმა მოთხილამურეებმა, ბრიზი ჯონსონმა და ბენ ოგდენმა, გააზიარეს ქსოვის სიყვარული. სნოუბორდისტმა მედი მასტრომ თამაშებამდე თავისი უახლესი ნაქსოვები დაათვალიერებინა. მოციგურავე გრეტა მაიერსმა აჩვენა ამერიკის დროშის ჩანთა, რომელიც მან დედასთვის მილანში გამოსაყენებლად მოქსოვა ყაისნაღით. კანადელმა ბიატლონისტმა ადამ რანალსმა — რომელმაც ინსტაგრამზე თავხედურად საკუთარ თავს „2026 წლის ოფიციალური მქსოველები“ უწოდა — SportsNet-ს განუცხადა, რომ მისი გამომწერების რიცხვი მკვეთრად გაიზარდა მას შემდეგ, რაც მან თავისი სვიტერის პროგრესზე განახლებების გაზიარება დაიწყო, და მისმა თანაგუნდელმა ჯასპერ ფლემინგმაც შეუერთდა ამას. ესენი კი მხოლოდ ის სპორტსმენები არიან, რომლებიც ჩემს ალგორითმში შემთხვევით აღმოჩნდნენ. „ეს ჩემთვის ძალიან თერაპიული იყო. მან მომცა კარგი განტვირთვა სრიალის მიღმა, რაზეც მთლიანად შემიძლია ჩემი ყურადღების კონცენტრირება“, - უთხრა მაიერსმა HuffPost-ს თავის ქსოვაზე. „პროცესს უნდა ენდო და უნდა მიიღო, რომ ზოგჯერ ის იდეალური არ გამოვა“. ჯონსონისთვის მისი ნაქსოვი ნივთები რბოლებისთვის ერთგვარ იღბლის მომტან თილისმად იქცა. „ძალიან შევედი ამ ამბავში COVID-ის დროს და როდესაც პირველად ავედი პოდიუმზე რბოლებში, და დავიწყე იმის გაცნობიერება, რომ როცა ფინიშზე ახალი თავსაბურავი ან ქუდი მქონდა, ყოველთვის ძალიან კარგად ვასრულებდი“, - თქვა მან Team USA-სთვის გადაღებულ ვიდეოში. უნიკალური სუვენირის შექმნისა და დროის გაყვანის გარდა, ქსოვისა და ყაისნაღის მსგავსი ჰობი ეხმარება ადამიანებს გააზრებულობის, კონცენტრაციისა და რელაქსაციის მიღწევაში — ეს ყველაფერი გადამწყვეტი ინსტრუმენტია მაღალი წნევის გარემოში მყოფი ადამიანისთვის, როგორიცაა ოლიმპიადა. ექსპერტები ამბობენ, რომ ქსოვის მსგავსი ჰობის დაწყებას მრავალი სარგებელი მოაქვს, დაწყებული საზოგადოების პოვნიდან, დამთავრებული მიღწევის განცდით ისეთი რამიდან, სადაც ოქროს მედალი არ დგას სასწორზე. მიუხედავად იმისა, რომ ადამიანების უმეტესობა ოლიმპიურ გზაზე ფიზიკურ მომზადებაზე ფიქრობს, მენტალური მდგომარეობა წარმატებისთვის არანაკლებ გადამწყვეტია — განსაკუთრებით კი გამძლეობა. ისეთმა სუპერვარსკვლავებმა, როგორებიც არიან სიმონ ბაილსი და ნაომი ოსაკა, ისაუბრეს იმაზე, თუ რამდენად საჭიროა სპორტისგან დროებითი შესვენება მათი ფსიქიკური ჯანმრთელობისთვის. მოციგურავე ილია მალინინმა, რომელიც წელს მამაკაცთა ოქროს მედლის ფავორიტად ითვლებოდა, იმედგამაცრუებელი შედეგის შემდეგ სოციალურ ქსელში ისაუბრა: „ისინი, ვინც ყველაზე ძლიერად გამოიყურებიან, შესაძლოა შინაგანად უხილავ ბრძოლებს აწარმოებდნენ... ეს ყველაფერი გროვდება, როდესაც ეს მომენტები თვალწინ გიელვებს, რაც გარდაუვალ კრახს იწვევს.“ „ცხადია, უნდა გქონდეს ფიზიკური უნარები, შესაძლებლობები და ნიჭი და მსგავსი რამეები. მაგრამ თუ შენი ტვინი არ არის სწორ მდგომარეობაში, შენი ტვინი ასევე აკონტროლებს შენს სხეულს და ეუბნება მას, რა გააკეთოს“, - თქვა ეშლი სემსონმა, კენტუკის უნივერსიტეტის კინეზიოლოგიისა და ჯანმრთელობის ხელშეწყობის დეპარტამენტის პროფესორმა, რომელიც სპორტსმენებთან ემოციების რეგულირებაზე მუშაობს. „თუ ემოციურად ზედმეტად დისრეგულირებულები ვართ, ეს ნიშნავს, რომ ჩვენს ტვინში უამრავი ნეიროტრანსმიტერი მოქმედებს, რაც თითქმის შეუძლებელს გახდის ლოგიკურად და სტრატეგიულად აზროვნებას“, - დასძინა მან. სტრესთან გამკლავების გზის ქონას შეუძლია სპორტსმენს გარკვეული წნევა მოუხსნას. მაიერსმა გააზიარა, თუ როგორ გადიოდა რთულ პერიოდს გასულ წელს მას შემდეგ, რაც მისი პირები გატყდა ოლიმპიადის საკვალიფიკაციო ადგილის მოსაპოვებლად მცდელობისას. ის ახალ პირებზე სრიალებდა, რომლებსაც შეჩვევა და დამუშავება სჭირდებათ. „ძალიან ვნერვიულობდი, როგორ ვიასპარეზებდი. და [ჩემი ამერიკის დროშის ჩანთის] პროექტი, რომელზეც დედაჩემისთვის ვმუშაობდი, ამ პროცესში ძალიან დამეხმარა სიმშვიდის შენარჩუნებაში“, - თქვა მან. „მოედანზე ვნერვიულობდი, მაგრამ სახლში მოვდიოდი და ვამბობდი: „კარგი, დღეს სახელურს დავამთავრებ, ან დღეს ვარსკვლავებს დავკერავ.“ და ნაბიჯ-ნაბიჯ, ამ პროცესის გაკეთება თითქოს გადამავიწყდა ყველაფერი, და ვგრძნობ, რომ მან სტრესის პოზიტიური განტვირთვა მომცა.“ კონკურენციის ბუნება ნიშნავს, რომ ყველა გამარჯვებული არ წავა სახლში — და წაგებასთან გამკლავება უფრო რთული შეიძლება იყოს, როდესაც მთელი მსოფლიო გიყურებს. იმის ქონა, რაც მათ სპორტის გარეთაც ადარდებთ, შეუძლია სპორტსმენებს უკეთ გამკლავებაში დაეხმაროს. „არსებობს უამრავი კვლევა სპორტულ იდენტობაზე. რაც უფრო დიდ ნაწილს შეადგენს ჩვენი სპორტული იდენტობა, იმის მიხედვით, თუ როგორ განვსაზღვრავთ ჩვენს მთლიან პიროვნებას, მით მეტ პრობლემას შეიძლება შეხვდნენ სპორტსმენები“, - განმარტა სემსონმა. „რადგან თუ თქვენი მთელი იდენტობა სპორტსმენობითაა შეფუთული, ეს ნიშნავს, რომ თქვენ ერთგვარად ცხოვრობთ და კვდებით ყოველი თქვენი გამოსვლით.“ მან დასძინა, რომ ამან შეიძლება ხელი შეუწყოს უფრო სერიოზულ ფსიქიკურ პრობლემებს.