ფორმულა 1-მა 2026 წლის რეგულაციები მომავალად წარმოადგინა – უფრო ჭკვიანი, მწვანე და მოწინავე. მაქს ვერსტაპენმა კი მათ სრულიად სხვაგვარად უწოდა: „ანტი-რბოლა“. ბაჰრეინში, სეზონისწინა ტესტებზე „რედ ბულის“ ახალი თაობის მანქანით 136 წრის დასრულების შემდეგ, ოთხგზის მსოფლიო ჩემპიონს ემოციების დამალვა არ დაუწყია. მისი თქმით, მანქანის მართვა არ არის სახალისო. არა იმიტომ, რომ ნელია, ან „რედ ბულმა“ ვერ გაართვა თავი დავალებას. არამედ იმიტომ, რომ წესებმა აქცენტი შეტევიდან მართვაზე გადაიტანა. ახალი მანქანები კიდევ უფრო დიდ აქცენტს აკეთებენ ენერგიის გადანაწილებაზე. მრბოლელებს აღარ შეუძლიათ სრული დატვირთვით სიარული, რადგან ეს ბატარეის დაცლასა და სწორ ხაზზე სისწრაფის შემცირებას გამოიწვევს. ყოველი დამუხრუჭება. ყოველი გადაცემათა კოლოფის არჩევანი. გაზის პედლის ყოველი აშვება ახლა გაძლიერებულ ენერგეტიკულ შედეგებს იწვევს. პურისტებისთვის ეს არ არის ფორმულა 1. ეს არის რესურსების კონსერვაცია, რომელიც რბოლად ინიღბება. ვერსტაპენმა ამ შეგრძნება ფორმულა E-ის „გადატვირთულ“ ვერსიას შეადარა – სერიას, რომელიც ეფექტურობის სტრატეგიაზეა აგებული და არა ნედლ, დაუნდობელ ტემპზე. მან განმარტა, რომ მანქანის პროპორციები კარგად გამოიყურება. პრობლემა ესთეტიკაში არ არის. პრობლემა ფილოსოფიაშია. ეს ხდება მაშინ, როდესაც რეგულაციები ენერგიის მართვას პრიორიტეტს ანიჭებენ ბორბალ-ბორბალ შეტაკებაზე. ეს შესაძლოა ჭკვიანურად გამოიყურებოდეს ტექნიკურ ბრიფინგზე. შესაძლოა დააკმაყოფილოს მდგრადობის მიზნები. მაგრამ თუ მსოფლიოს საუკეთესო მრბოლელი ამბობს, რომ გამოცდილება უკან გადადგმულ ნაბიჯს ჰგავს, ნაკლები მოჭიდებითა და ბატარეის მუდმივი „ძიძიგულობით“, გამაფრთხილებელი შუქები უნდა ციმციმდეს. ვერსტაპენი ამ წესების შესახებ წლების განმავლობაში გამოთქვამდა შეშფოთებას. ახლა ის რეალობას უმკლავდება. და მან უკვე მიანიშნა, რომ სიამოვნებას მნიშვნელობა აქვს იმის გადაწყვეტისას, თუ რამდენ ხანს დარჩება სპორტში მისი ამჟამინდელი „რედ ბულის“ კონტრაქტის მიღმა, რომელიც 2028 წლამდე გრძელდება. ლანდო ნორისმა წინააღმდეგობა გაუწია და ამტკიცებდა, რომ გამოწვევა სამუშაოს ნაწილია და მრბოლელებს კარგად უხდიან ადაპტაციისთვის. ის ამტკიცებს, რომ მანქანები მაინც სახალისოა და ნებისმიერ უკმაყოფილოს შეუძლია წასვლა. ეს პასუხი აცდენილია არსს. საქმე ხელფასში არ არის. საქმე იდენტობაშია. ფორმულა 1-მა თავისი რეპუტაცია ზღვარზე სიარულით აიგო და არა იმის გამოთვლით, თუ რამდენი ბატარეის დაზოგვაა შესაძლებელი მომდევნო სწორ მონაკვეთამდე. გულშემატკივრები არ რთავენ ტელევიზორს ენერგეტიკული ცხრილების საყურებლად. ისინი უყურებენ მრბოლელებს, რომლებიც მოსახვევებს სრული სისწრაფით უტევენ. თუ სპორტის მთავარი ვარსკვლავი საჯაროდ სვამს კითხვას, არის თუ არა ეს ჯერ კიდევ ნამდვილი რბოლა, რეგულატორებს პრობლემა აქვთ. 2026 წლის მანქანები შესაძლოა წლობით იყოს დამტკიცებული. მაგრამ თუ პროდუქტი „განეიტრალებულად“ მოგვეჩვენება, ფორმულის გადახედვის ზეწოლა მხოლოდ გაიზრდება. როდესაც მრბოლელები მანქანებს „ანტი-რბოლას“ უწოდებენ, ანგარიშსწორება უკვე დაწყებულია.